Java Post

Alleen het verzoek al om onderzoek naar de periode ’45-’49 in Indonesië en ‘schokkende’ foto’s in De Volkskrant die niets bewijzen, doen de emoties hoog oplopen. Waarin een klein land groot kan zijn. Nuances leggen, liever niet, de anderen de schuld geven, liever wel. Tijd derhalve voor weer een verhaal van een ‘oom’ van me.

door Herman Keppy

Bert Simon

Oom Bert Simon werkte jarenlang voor vliegmaatschappij Garuda op Schiphol. Hij is allang met pensioen in 2005 wanneer ik hem spreek. Woont in Amstelveen, ook kinderen en kleinkinderen zijn in Nederland. Hij is tachtig jaar, maar als hij praat met een ouderwetse Bataviaanse tongval blijkt dat hij nog jong van hart is. Hij lijkt meer Indisch, noemt zichzelf ook een anak Betawi, omdat hij is geboren en getogen in de stad die nu Jakarta heet, op 14 mei 1925.
Tegelijkertijd zegt hij meteen dat ik hem met ‘oom’ moet aanspreken want de familie Simon komt oorspronkelijk van het Molukse eiland Nusa Laut. Lachend voegt hij eraan toe: “Wij waren eigenlijk de eerste nationalisten, anti -Belanda. Toen de VOC het monopolie had gesticht, waren er veel mensen die hun cengkeh en pala (kruidnagelen en nootmuskaat -HK) niet aan de VOC wilden verkopen, want die betaalde maar heel weinig. Dus als er een of andere Engelsman of Portugees langskwam, verkocht je dat toch liever aan die lui? Die verkopers werden beetgepakt door de VOC-soldaten en tot slaaf of lijfeigene gemaakt. Later kwamen de Calvinistische zendelingen en deze slaven werden gekerstend en kregen bijbelse namen. Simon was er een van.”    Lees verder →