Onder deze kop berichtte het Algemeen Dagblad vandaag dat de overheid onwillig is een nabetaling te doen aan ‘Indonesische oorlogsslachtoffers’. Zij zouden zo ‘tientallen miljoenen’ mislopen.
Tijd voor enige nuance…
De Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers (Wuv) werd in de jaren ’70 in het leven geroepen om degenen die ziek waren of gebreken hadden ten gevolge van vervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog fiancieel te ondersteunen. Als deze slachtoffers hun beroep of bedrijf hadden moeten beëindigen, werd het inkomensgat door de wet gecompenseerd.
100 duizend Rupiah biljet
Bij de tot standkoming van de wet bleek echter dat bij de berekening van de hoogte van de uitkering sprake was van een probleem. Ook slachtoffers woonachtig in het buitenland hebben – als zij kunnen aantonen voldoende band met Nederland te hebben – recht op een uitkering. Hoe wordt de uitkering bij deze groep berekend? In artikel 8, derde lid, onder a van de Wuv staat dat in dat geval wordt gekeken naar inkomen uit een vergelijkbaar beroep of bedrijf in Nederland. Als de levensstandaard in het woonland van de aanvrager hoger is, dan heeft deze aanvrager pech. Is deze levensstandaard echter veel lager, dan heeft hij geluk. Hij krijgt dan immers meer waar voor zijn geld, soms véél meer. Lees verder
Java Post 