‘Laat het verleden rusten’

De Stichting Task Force Indisch Rechtsherstel kondigde deze week aan een claim te zullen indienen bij de Nederlandse overheid voor het niet-uitbetalen van uitkeringen aan ex-krijgsgevangenen in Birma en Thailand. De eerste reacties van het Nederlandse publiek duiden op onbegrip.

‘In het heden ligt het verleden, in het nu wat worden zal’, zei twee eeuwen geleden de Nederlandse schrijver en dichter Willem Bilderdijk. Geschiedenis is niet alleen wat was, bedoelde hij, maar ook wat komen zal. En hij vond, dat we ons daar soms wat meer rekenschap van moesten geven.

Gedachten als deze komen boven terwijl we lezen over een recent initiatief van de Stichting Task Force Indisch Rechtsherstel (TFIR). Mogelijk heeft u er al over gelezen: de stichting wil de Nederlandse staat aanklagen voor het niet goed afwikkelen van een regeling uit de jaren ’50 die voorzag in een eenmalige uitkering van fl. 61,73 aan krijgsgevangenen die aan de Birma-spoorlijn hadden gewerkt. De regeling zou, aldus de Stichting, onvoldoende bekendheid hebben gekregen, zodat velen die wél recht hadden op de uitkering, geen aanvraag hebben ingediend. Een 200-tal ‘rechthebbenden’, voor het overgrote deel nabestaanden, zouden zich hebben verenigd om de zaak voor de rechter te slepen.

Geallieerde krijgsgevangenen werken aan de spoorweg

Geallieerde krijgsgevangenen werken aan de spoorweg

x

Publiciteit

Een door de Stichting verspreid persbericht werd deze week opgepikt door de landelijke pers. In De Volkskrant verscheen een artikel van initiatiefneemster Griselda Molemans, waarin een en ander in het kort werd toegelicht. Bij omroep MAX kwam het item in het 6 uur-journaal. Ook bij de Java Post kwam een tiental vragen binnen van lezers die wilden weten waar het om ging, en waar ze zich eventueel zouden kunnen aanmelden.

Omdat de aangekondigde persconferentie nog geen doorgang kon vinden, blijft een aantal vragen voorlopig onbeantwoord. In sommige berichten werd gesteld dat de vraag of een claim zou worden ingediend nog werd bestudeerd door de advocaat mevrouw Liesbeth Zegveld, in andere berichten kon worden gelezen dat die beslissing al was genomen. Onduidelijkheid ook het antwoord op de vraag of het doel slechts individuele uitkeringen betreft, of dat de rechtmatigheid van de uitvoering ‘an sich’ aan de orde is, met andere woorden: of getracht zal worden aan te tonen dat de overheid foutief heeft gehandeld. Onduidelijkheid tenslotte ook op welke gronden renteschade zou kunnen worden geclaimd.
Niet onbelangrijk te weten: de regeling is nog steeds open. Een claim via de rechter ter verkrijging van de fl. 61,73 (thans € 28)  is niet noodzakelijk; hiervoor kan gewoon een aanvraag worden ingediend bij de Stichting Administratie Indische Pensioenen (SAIP).

Deze landelijke publiciteit wordt door de Stichting TFIR natuurlijk gezocht om bij het grote publiek steun te krijgen. De boodschap dat ex-krijgsgevangenen door de Nederlandse overheid groot onrecht is aangedaan, moet overal worden gehoord.
Nu is het zo dat aandacht voor een zaak, in positieve of in negatieve zin, altijd wel iets op kan leveren. Marketingtechnisch gezien is het vaak belangrijker dat je in beeld komt, dan dat er naar je wordt geluisterd. Maar toch, als het de Stichting om de inhoud van de boodschap gaat, is er reden te twijfelen…

Publieke opinie

Om de mening van het publiek te kennen, bestudeerden we de reacties op het bedoelde persbericht op het internet. Eén van de gebruikers van NU.nl, de website die in Nederland de meeste sociale interactie van alle nieuwssites genereert, publiceerde het persbericht van de Stichting op 9 februari, ´s morgens om een uur of vijf. Aan het eind van diezelfde morgen was er al een honderdtal reacties binnengekomen. Het topic sloot een dag later met in totaal 117 reacties.

Om deze reacties te kunnen duiden, beperken we ons reacties van unieke bezoekers. Soms laten bezoekers later op de dag nog één of meerdere reacties achter, veelal in antwoord op opmerkingen van anderen (“@26 Ik geef je helemaal gelijk”, “@67 je vergeet je opa” etc.). Na weglating van deze laatste reacties blijven er nog 88 over: 88 eerste reacties van even zovele lezers van NU.nl.

De reacties (weergegeven in de bijlage) kunnen als volgt worden ingedeeld:

Het gaat vooral om erkenning. Ze hebben er recht op. 5 6%
Laat het verleden rusten! Het is veel te laat! 28 32%
Er valt weer geld te halen. Verschrikkelijke claimcultuur. 22 25%
Oh nee, Liesbeth Zegveld weer! 13 15%
Het zijn bedragen van niks, het gaat om niks. 3 3%
Moeten ze hiervoor niet bij de Japanners zijn? 3 3%
Neutraal/Overige 14 16%
88 100%

Het beeld is bijzonder negatief. Het persbericht vond bij slechts een vijftal personen enige bijval. Niet dat zij zich uitspraken achter het initiatief te staan, zij gaven echter een uitleg over het feit dat onrecht niet verjaart.

De klacht van de meesten betreft het feit dat de claim wordt ingediend 60 jaar na dato. Tenminste één op de drie reageerders verzucht dat het verleden eens een keer tot rust moet worden gelaten. Eén van de reacties: “Al 70 jaar zijn er selecte groepen die zich bezighouden met hun leed. Eenmaal op hun sterfbed zullen velen moeten zeggen dat het lange leven dat ze ‘geleden’ hebben, – iets anders kun je het niet noemen -, bestond uit het herdenken van het hen aangedane leed. Wat is dan erger: de ervaringen in de oorlog, of het decennia lang herdenken en herbeleven daarvan…?”

In een kwart van de berichten wordt gevallen over het feit geld wordt geclaimd, en ziet men een verband met een groeiende claimcultuur. Vooral het feit dat het met name nabestaanden zijn, wordt bekritiseerd. De betrokken ex-krijgsgevangenen hebben misschien nog recht van spreken, zo vindt men, hun kinderen en kleinkinderen absoluut niet. Stel nu dat de ouders 60 jaar geleden bewust hebben afgezien van de uitkering (te laat, te weinig etc.), wat voor recht hebben hun nazaten dan nu alsnog te claimen?

Opvallend tenslotte, is het zeer negatieve oordeel over de advocate van de Stichting, Liesbeth Zegveld. Het feit dat zij ook optreedt bij ‘kleine’ claims zoals deze (in vergelijking met Srebrenica, Rawagedeh), wordt gezien als bewijs van het feit dat het haar niet te doen is om het onrecht, maar om de centen.

De les

Is deze groep lezers van NU.nl representatief? We weten het niet, maar het is de enige groep van omvang die we kunnen gebruiken. Er is echter geen reden aan te nemen dat de uitkomsten van een grotere steekproef werkelijk veel anders zouden zijn. NU.nl vertegenwoordigt het middengebied, maar het heeft lezers uit alle lagen van de bevolking. Het beeld van de hier bestudeerde reacties is dan ook een politieke werkelijkheid voor de Stichting TFIR. Als dít de publiek opinie is: windkracht 8, tegen!

Geschiedenis is niet alleen wat was, maar ook wat worden zal. We staan er midden in, en allemaal samen zijn we actoren in het verhaal dat later weer over óns wordt verteld. Al te grote woorden en al te drieste daden zullen ons later weer voor de voeten worden geworpen. De Stichting doet er goed aan nog een keer héél helder uit te leggen waaróm zij wil claimen, daarbij onderscheid makend tussen een claim van € 28 plus rente enerzijds, en de onderliggende agenda, rechtsherstel voor de groep Indische Nederlanders in het algemeen, anderzijds.

x

Birma spoorweg

Birma spoorweg

Bijlage:

Reacties in NU.nl:

  • 200 mensen x €25 = €5000. Ik zeg… megaclaim opkomst.
  • Ben ik nou gek of claimen ze bij de verkeerde overheid???
  • het is niet zoals het door de reactie is geschreven. De Nederlandse staat heeft dat geld al gekregen om te betalen aan al deze mensen. De landmacht heeft er toen ter tijd een advertentie geplaatst in diverse kranten die niet gelezen werden of konden door deze mensen. Zodoende wisten velen van hen niet dat er een vergoeding was te krijgen. Dat ze daar nu recht op hebben is wel zeker. De marine heeft wel alle mensen die onder hun verantwoording vielen een schikking betaald. Het is allemaal na te lezen in de Volkskrant.
  • Moeten ze daarvoor niet bij de Japanners wezen?
  • Omdat Nederland in de winst heeft gedeeld van de verkoop van deze spoorlijn, vinden ze dus dat ze bij Nederland moeten zijn.
  • Er is toch een moment waarop je sommige zaken uit het verleden moet laten rusten….
  • Dat gebeurt op een gegeven moment ook wel als alle mensen die de Tweede Wereldoorlog hebben meegemaakt er niet meer zijn ……. Of waarschijnlijk ook niet, als je kijkt naar slavernij waar ze nog altijd geld claimen terwijl het al 150 jaar is afgeschaft… Als er mogelijk geld te halen valt ook al is de kans klein, zullen er altijd gierige mensen zijn. Ik geef je groot gelijk in iedere geval, na zoveel tijd moet je het gewoon laten rusten.
  • Ze claimen bij de partij die vrijwel overal wel ja op zegt en nooit tegenwerkt
  • Waar je maar bezig mee kunt zijn. Ik word hier zo moe van. De advocate zal uiteindelijk wel de hoogste claim krijgen.
  • Mijn over over- over- over- enz. grootvader moest voor de Romeinen de Linuswal bouwen, kan ik nu iets zien van Italië ?
  • Mijn over-, over-, over- etc…. grootvader zat in de zelfde situatie. Echter ik stam ook af van de keizer uit die tijd. Ik heb daarom al een schadevergoeding aan mijzelf uitgekeerd.
  • Dit soort dingen verjaren dus nooit.
  • Het is schandalig hoe die mensen vroeger behandeld zijn en verschrikkelijk voor de mensen zelf maar waarom nou weer schadevergoedingen? Gewoon omdat het kan! Ze moeten hier eens mee stoppen, het is echt heel erg maar niet overal kan voor gecompenseerd worden en in naam van overleden familie? Hebben de opa’s, oma’s en ouders van veel Nederlanders geen oorlog meegemaakt waar we nog een slaatje uit kunnen slaan? Eens kijken wat onze zuiderburen hiervan zeggen?
  • Geldwolven!!
  • Mij bekruipt bij het lezen van dit artikel weer zo’n gevoel van ‘ouwe koeien’ en een sloot… Oftewel: daar gaan we weer…
  • Volgens mij leven er niet zoveel meer het is meer dan 70 jaar geleden, mijn vader heeft ook in Japan drie en half jaar geïnterneerd gezeten en was nu 114 jaar geweest. Een beetje laat vind je niet!!!!!
  • Kijk, dat is lekker op tijd!
  • Het zinnetje dat NL financieel geprofiteerd heeft van de verkoop lijkt mij het belangrijkst van het hele artikel. Ik dacht eerst ook dat NL weer geacht werd schuld te hebben aan de wandaden van een ander land. Waarom hier 60 jaar later nog over een klein bedrag geprocedeerd moet worden, snap ik dan weer niet. 60 gulden toen is met alle inflatie, rente en misschien verhoging voor laat betalen zeer ruim gerekend 5000 euro nu?
  • Er is in 1954 een oproep geweest waar maar weinig mensen op gereageerd hebben. De mensen die toen wel gereageerd hebben, hebben toen een vergoeding gekregen. Zij het volgens onze tegenwoordige begrippen een klein bedrag.
  • De herinneringen van de betrokkenen verjaren ook nooit…
  • En daar gaan we weer, er valt weer geld te halen!
  • Vier ingewikkeldheden: 1. Japan heeft de mensen te werk gesteld en niet Nederland. Kan Nederland dan worden aangesproken enkel omdat zij bij de verkoop iets heeft verdiend? 2. Kan nog worden vastgesteld wie daar in die periode hebben gewerkt? M.a.w. Zitten er geen geldzoekers tussen? 3. Veel van de tewerkgestelden zijn overleden. Het gaat vaak om erfgenamen. Is dit een claim die zich leent om over te gaan op erfgenamen? 4. Het is inderdaad erg lang geleden. Is er geen sprake van verjaring? Ik geef de claim dan ook nul kans.
  • En hoeveel procent daarvan is er voor de advocaat??
  • Ze hadden zich in ‘54 kunnen melden. Nu niet meer.
  • Voor de zekerheid artikel nog maar eens nagelezen. Natuurlijk, Liesbeth Zegveld weer. Laat zij maar eens naam maken met échte zaken…
  • En altijd is mevrouw Liesbeth Zegveld betrokken bij dergelijke zaken. Zal wel goed verdienen zijn. Heel vervelende mevrouw aan het worden.
  • En wie gaat dat betalen? Via de belasting de Nederlandse burger dus.
  • Laat het verleden rusten, kijk voorruit. Naar achteren blijven kijken kost meer moeite dan vooruit kijken. Anders zat je hoofd wel andersom op je nek.
  • Houd eens op! Typisch geitenwollensokken gedrag van die stichtingsfiguren! Goh…Er valt nog geld te halen en daarvoor hoef ik alleen maar in mijn 3 dagen niet gewassen batik onderbroek achterover te leunen!
  • Ben er mee eens “Laat het verleden rusten”. Mijn vader heeft daar ook gevangen gezeten en aan de brug gewerkt.
  • Moet ik ook maar kijken of ik ergens van afstam. Misschien krijg ik ook geld zonder dat ik zelf naar Birma moest en dus ook een schade heb geleden. Ze moesten eens een punt zetten achter deze herstelbetalingen. We hebben genoeg vrijheid teruggekregen voor wat toen gegeven is. En daar heeft iedereen maximaal van geprofiteerd.
  • Ben een beetje claim moe. Waarom moet Nederland maar blijven betalen voor alles wat er in de wereld is gebeurd???
  • Als ze maar wel een liedje fluiten voor dat geld..
  • Nederland kreeg wellicht betaald maar het was veel te weinig. Er is dus verlies genomen. Wanneer men zo wil rekenen zullen de medewerkers van toen moeten bijbetalen. Overigens zal Zegveld wel de grootste claim uitoefenen. Wat is er toch mis met dat mens om overal maar staatsonrecht te zien?
  • en als de Indonesiërs een claim indienen wegens het leed dat de Hollanders hen hebben aangedaan zijn we allemaal verontwaardigd. Evenals de Surinamers, de Molukkers, die hebben we ook rotdingen aangedaan, en dan niet te denken aan alle andere rottige dingen die we de rest van de wereld hebben aangedaan, en elkaar natuurlijk..
  • Ik ben van in de hongerwinter
  • 😦 het laat wel zien hoe erg alles op geld waardeerbaar is in dit millennium…als nabestaanden geld gaan eisen van Nederland voor de dwangarbeid die mensen tijdens de oorlog van ’40-’45 moesten verrichten voor de Japanners.
  • Beetje overdreven, niet? Verschrikkelijk wat er gebeurd is maar het is al bijna een eeuw geleden … De Duitsers moeten nog steeds onze fietsen terug geven *kuch kuch* …
  • Mijn schoonvader heeft aan die Birma lijn gewerkt en zijn vrouw (mijn schoonmoeder) zat toe in een vrouwenkamp van de Jappen; ook geen pretje. Zij zijn beiden inmiddels overleden. Laat het toch rusten!
  • Ik vraag me af of die mensen die aan die spoorlijn gewerkt hebben ergens geregistreerd staan. Meer dan honderdduizend slachtoffers! Ik geloof niet dat ze daar een erg duidelijke administratie van bij hielden. Dan krijg je nu natuurlijk weer allerlei figuren die geld ruiken en gaan beweren dat hun opa daar ook aan heeft gewerkt. Is zoiets verschrikkelijks wel in geld uit te keren? Wat er nu gaande is in b.v. Syrië is van hetzelfde soort. Laten we ons één maken en daar wat aan gaan doen.
  • Op het moment dat de naam Liesbeth Zegveld naar voren komt kan ik een: “Oh, nee hè, niet wéér!” reactie niet onderdrukken. Heeft dat mens nou echt niets anders te doen dan groepen mensen bij elkaar zoeken die mogelijk een claim zouden kunnen indienen voor iets wat lang geleden gebeurd is? Direct betrokkenen? Nou ja, daar kan ik me iets bij voorstellen. Maar geld eisen omdat je voorouders onrecht is aangedaan? Dan kan iedereen wel om de één of andere reden gaan claimen. Laten we Rusland aanklagen namens al die mensen die hun in dat land geïnvesteerde geld zijn kwijtgeraakt bij de revolutie van 1917. Daar valt pas een bak geld te halen (zeker met rente op rente).
  • Moet die claim niet bij Japan ingediend worden?
  • Een claim voor de overlevenden: prima. Een claim voor de erfgenamen: onzin
  • Zonder iets af te doen aan de verschrikkelijke gebeurtenissen: Die mevrouw Zegveld moet wel heel krap zitten om het voor die paar nog levenden op te nemen.
  • Dus in 1954 werd er , al was het een klein bedrag, een schadevergoeding betaald aan de dwangarbeiders die zich gemeld hadden, maar 70 jaar later gaan we het er toch niet ineens niet mee eens zijn en een hoger bedrag eisen?! nou, das wel een hele lange bedenktijd. Akkoord is toch akkoord? En die Liesbeth Zegveld, heeft die niets beters te doen? Vind zelfs dat zij tegen zichzelf in bescherming moet worden genomen, ze lijkt wel een stalker, volgens mij googled ze naar stichtingen van slachtoffers uit die periode en biedt ze direct haar diensten aan, hoe onzinnig de claims ook moge zijn !
  • Dus de bezetters werden bezet en nu vinden de bezette bezetters zich zielig? Er zijn dingen die wat je als leerpunt moet nemen, en achter je laten.
  • Voor een ieder die stelt dat de claim bij Japan moet worden ingediend. Japan heeft een vergoeding aan Nederland betaald (4,5 miljoen gulden). Die vergoeding moest de Nederlandse regering aan de slachtoffers uitbetalen. Destijds heeft er in een aantal kranten een oproep gestaan zich te melden voor de schadevergoeding. Weinigen hebben zich gemeld omdat zij of de krant niet lazen, of de taal niet machtig waren.
  • Bah bah. Wat is die Zegveld een lijkenpikker. Om zo je geld te verdienen. Ze zal wel twee soorten klanten hebben, heel weinig slachtoffers en heel veel op geld beluste “nabestaanden” die natuurlijk allemaal, een kleine bijdrage voor al het werk, naar Zegveld overmaken.
  • Wat een criminelen…. maar even serieus, verjaren die claims niet gewoon net als misdaden?
  • Ruim 70 jaar na dato hebben een paar ERFGENAMEN uitgevonden dat ze (o)pa’s/(o)ma’s erfenis misschien wel eens lekker kunnen opschroeven.
  • Advocate Liesbeth Zegveld gaat de claim behandelen!! Waarom verbaast me dat niet wat men al niet doet om in het nieuws te komen. In 1954 was er kennelijk weinig animo dan wel geen behoefte aan een vergoeding . Toch ontdekt Liesbeth na 61 jaar het licht. Wellicht dat deze claim nu verjaard is, Liesbeth? Maar het gaat hier natuurlijk overduidelijk om publiciteit over de rug van (……)
  • De reisbureaus met trips in dat gebied zijn ook mogelijk bron van inkomsten.
  • Nederland is zó schuldig aan slavernij
  • In wat voor claimcultuur zijn we de laatste tijd in ’s hemelsnaam terechtgekomen. Nu moet die Birma-spoorlijn weer opgerakeld worden? Alsjeblieft zeg. Doe ’s normaal!
  • Zullen we alvast een claim indienen omdat we binnenkort aan een spoorlijn in Rusland staan te werken voor Poetin? Oftewel laten we ons bezighouden met het nu in plaats van het verleden. De claimspecialisten zullen wel weer geld ruiken. Trouwens een hele slechte uitvinding dat geld gezien het (on)menslijke gedrag van ons soort.
  • Uiteindelijk gaat het niet over het geld. Deze nog hele kleine groep mensen willen graag door de overheid erkend worden in het leed wat zij hebben geleden.
    Dat dragen zij namelijk al hun hele leven met zich mee. Het is jammer dat zij die erkenning middels een claim moeten halen. Als er in het verleden aandacht voor deze groep was geweest had het niet zover hoeven komen.
  • Dus 72 jaar laten moet de huidige generatie geld ophoesten voor een misdaad begaan door Japan. Eeuuhhh… ik word hier zo moe van.
  • ……..inderdaad, ik ook!
  • Vooropgesteld dat het triest is wat daar gebeurde, evenals vele andere zaken tijdens WOII, is dit ook triest te noemen. Niet alleen deze ietwat dubieuze advocaat die weer een kans schoon ziet in alle publiciteit en een honorarium, kan ook de vraag gesteld worden wat wij Nederlanders überhaupt te zoeken hadden in Indonesië. Dat land is door Nederland tot na WOII leeggeroofd, bezet en de bevolking stelselmatig geterroriseerd en tijdens de politionele acties bloedig onderdrukt. Nu gaan een stel nazaten en een nog enkele in leven zijnde dwangarbeider een schadevergoeding eisen. Dat vind ik beneden ieder peil. Hoeveel andere Nederlanders kunnen dan nog een schadeclaim indienen omdat hun oma of opa, of zelfs nog verder terug, voor de Duitsers gedwongen klusjes moesten klaren. Hoeveel vrouwen, destijds mishandeld, vernederd en verkracht door het zogenaamde vaderlandse verzet, kunnen dan alsnog een schadeclaim indienen? Laat die tijd toch een keer rusten en leef je huidige leven, maak er iets van en blijf niet jaar in jaar uit hangen in dat leed. Je schiet er niets mee op. Al 70 jaar zijn er “selecte” groepen die zich bezighouden met hun leed. Eenmaal op hun sterfbed zullen velen moeten zeggen dat het lange leven dat ze geleden hebben, anders kun je het niet noemen, bestond uit het herdenken van het hen aangedane leed. Wat is dan erger zou je achteraf kunnen stellen, de ervaringen in de oorlog of het decennia lang herdenken en herbeleven ervan…
  • Precies, zo denk ik er ook over.
  • In 1954 is er al een claim geweest waar door weinig personen gebruik van is gemaakt. De rest is of overleden of niet komen opdagen. De nabestaanden van toen zijn hier dan echt wel over geïnformeerd en wisten er van af. Toch hebben zij er niets mee gedaan. Met andere woorden, men zag er van af. Waar halen dan nabestaanden van nabestaanden het recht vandaan om alsnog de claim in te dienen. Die nabestaanden van nabestaanden zijn de zoon en of dochters van hun vader en moeder waarvan in de meeste gevallen de moeder de vader is verloren. Zij heeft afgezien van de claim. Het kan dus nooit zijn dat de kinderen dan het recht hebben om er alsnog een claim van te maken terwijl hun moeder daar van heeft afgezien. Vermoedelijk weet moederlief hier niets meer van en of is zij gewoon overleden en gaan zij nu over de rug van hun ouders een paar tientjes proberen te incasseren.
    Hoe lomp kun je zijn. Laat het verleden het verleden. Of zou ik dan ook nog voor mijn overleden grootouders kunnen incasseren omdat mijn grootvader samen met nog velen anderen door de Duitsers is afgevoerd en te werk gesteld in Duitsland. Het was oorlog. Op deze manier houdt het nooit op. Het gaat enkel maar om geld en meer niet. Terzijde: voor degene die denken dat de advocate de winst opstrijkt heeft het mis. Immers mocht de Stichting in zijn gelijk worden gesteld en Nederland mag betalen, betaald Nederland ook de advocaat. Verliest de Stichting dan is de kans groot dat deze de advocaat mag betalen.
  • Je hoeft maar één gek te hebben die een gevolg kan mee krijgen en je krijgt een zielig clubje individuen die geld willen zien.
  • Liesbeth Zegveld, Peter Plasman. Het zegt al weer genoeg. Nabestaanden van de dwangarbeiders. Het zegt al weer genoeg.
  • Er is dus weer een advocaat die geld en roem ruikt.
  • Daar heb je Liesbeth weer, die muts blijft de Nederlandse staat aanklagen met zaken uit het jaar blok! Echt niet te geloven pfff
  • De meesten zijn al overleden. Het zijn dus de kinderen ?
    Eens even zoeken of ik nog niet ergens een familielid heb gehad die in WO I in de loopgraven is gebleven. Want aan die oorlog heeft NL door neutraliteit aan alle partijen flink verdiend.
    Moet er toch ook een schadevergoeding afkunnen ?
  • De vele negatieve reacties schokt mij.
    Zodra er weer een Duitse ‘oorlogsmisdadiger’ is opgespoord (die destijds nog maar net 20 was en niet de ‘volwassenheid’ had van de 20-er van nu!) dan wil heel Nederland zijn recht en gram doen gelden en wordt gemakshalve vergeten welke misdaden Nederland in de toenmalige kolonie heeft begaan.
    Vergeten wordt ook dat de mensen die voor 1945 in Indonesië zaten net zo hard (en misschien nog wel harder) vochten voor dit vaderland, Nederland dus!
  • je hebt gelijk. makkelijk om zo te oordelen. Ik weet zeker dat ze niet zo negatief zouden oordelen, als ze nooit hun opa hadden gekend. Als hun moeder 2 jaar na de oorlog van de Nederlandse staat een briefkaartje had gekregen, dat hun vader in Japanse krijgsgevangenschap is overleden, zeg maar uitgehongerd en gestorven aan beri-beri. En als je dan hoort dat de Nederlandse Staat voor de verkoop geld heeft ontvangen, dan klopt er toch iets niet. Dat geld is niet belangrijk, denk ik, want dat is maar een schijntje. Belangrijker is het leed en gemis dat ze hebben gedragen en velen nu nog, omdat ze hun opa nooit hebben gekend. En degenen die nu zo negatief oordelen, prijs je maar gelukkig dat jullie (toekomstige) kleinkinderen wel kunnen genieten van jullie.
  • als er dan zo’n misdadiger wordt opgepakt…gaat het dan meteen over schadeclaims door nabestaanden of toch meer over recht spreken??
    Vlak de verschillen niet uit a.u.b…
  • Claimen, claimen en nog eens claimen. En dan claimen dat alles zo duur wordt.
  • Lekker vlug, na 70 jaar. Is dat niet verjaard? Deze overheid moet daar vooral niet intrappen.
  • Aan alle reacties is duidelijk te zien. dat Nederland zijn eigen misdaden niet WIL zien noch erkennen. Het liefst stoppen we alles in een doofpot. en laten de mensen verrekken door het goed te praten met de kennis van nu.
    De VOC mentaliteit is er nog steeds blijkbaar en daar zijn de meeste Nederlanders nog trots op. Geen enkel schuldgevoel komt op. Een beetje bankiersmentaliteit. graaimentaliteit herken ik hierin.
    Slavenhandel, WIC, OIC, Nieuw Guinea, Nigeria(Shell), RABO, SBM, de 5 slimst accountancybureaus die belasting ontwijk constructies regelen en ga zo maar door. De ethiek in Nederland is wel heel ver gezakt.
  • Ik heb geprobeerd een claim neer te leggen inzake mijn woekerpolis.
    Nooit gelukt. Hoe recent wil je het hebben.
    En dit, na 70 jaar, aangedaan door een andere overheid en dan moet Nederland er maar weer aan betalen. Nederland is dus de belastingbetaler zoals de voorstanders even vergeten.
    En dan stelt het in dit geval niet zoveel voor maar dat stelt het in alle gevallen niet. Maar alles bij elkaar opgeteld???
  • Zal eens ff spitten in de familie of er nog te claimen valt sjonge jonge
  • Die Mark Rutte deugde toen al niet, volgens deze graaiers.
  • Advocate Liesbeth Zegveld gaat de claim behandelen. Ja hoor, nog voordat ik het artikel had gelezen, wist ik al dat ik de naam van deze advocate zou tegenkomen…….
  • Ik kan nu even niet al te inhoudelijk reageren. Ik ben met een belangrijk onderzoek bezig, gaat niet om geld hoor, maar om het principe. Het vermoeden bestaat namelijk dat een van mijn voorouders tijdens Leidens ontzet in 1574 door een Spanjaard is mishandeld. Volgens een advocaat een routineklus.
  • In 2064 ga ik de NS ook aanklagen. Dan zal ik aangeven dat in 2014 de nieuwe Fyra’s uit dienst werd genomen en ik daar heel erg veel hinder van ondervond.
  • Ik hoorde dat de nabestaanden van in de 80-jarige oorlog gesneuvelde militairen Liesbeth ook in de arm hebben genomen…….
  • Ik zie dat er velen (meeste minst wetende personen) hier de spot mee drijven. Echter als je kijkt hoeveel claims (en ook gekregen) de slachtoffers van de oorlog met Duitsland is geweest (en nu nog starten). Wat als normaal wordt beschouwd en nog steeds ieder jaar landelijk herdacht wordt (in iedere mediavorm). Is het wel erg zuur dat in diezelfde tijd op een andere plek ook Nederlanders werden gemarteld en de dood vonden. Waar toen en nu nog steeds te weinig aandacht is en wordt gegeven.
    Naast dit lachwekkende nieuwsbericht (belachelijke laag bedrag en late claim) kan ik zeker jullie respectloze en spottende opmerkingen niet waarderen.
  • Stop toch eens met die rotzooi uit de geschiedenis, wat er gebeurde was vreselijk maar we moeten vooruit kijken en geen slaatje proberen te slaan uit de ellende van anderen! De meeste mensen die aan die spoorlijn hebben gewerkt zijn allang dood en die nog leven kunnen een eventuele schade vergoeding niet meer opmaken, dus zijn het hun kinderen die ervan profiteren, en die moeten maar zelf werken voor hun geld!
    Kijk naar de toekomst, er komt nog genoeg rotzooi aan, daar kunnen we nog wel iets aan doen!
  • Is dit georganiseerd door de zelfde stichting die geld willen blijven zien voor slavenhandel? Laten ze naar Afrika gaan. Daar is deze folklore nog in volle gang. O ja, maar daar is geen cent op te halen …….. Dan is slavenhandel opeens niet belangrijk. Komen ze over 500 jaar wel terug als er flink vet op de botten zit.
  • Het is weer Zegveld die een claim wil indienen tegen Nederland. Laat deze idiote dame nu eens een claim indienen tegen de landen die de oorlogen begonnen zijn, niet tegen landen die zijn geslachtofferd.
    O, ja, emigreren kan ook, dit telt dan voor Zegveld.
  • Dat mens is of een profiteur van de Nederlandse staat, lees belastingbetalers, of hoort in een psychiatrische inrichting thuis.
    Ziekelijke acties van n.b. een medewerker aan een universiteit (we zullen haar titel maar niet noemen, want die verdient ze niet)
  • Mijn opa heeft tijdens de tweede Wereldoorlog als dwangarbeider gewerkt in Duitsland aan het spoor.
    De goede man is allang dood en begraven en gedane zaken hebben geen keer. Wat voor nut heeft het allemaal om dit allemaal jaren later nog op te rakelen. Alsof geld alles goed maakt…….
  • Als de meeste van jullie enig historisch besef hebben gaat het voornamelijk om KNIL militairen die ten tijde van hun krijgsgevangenschap in dienst waren van de Nederlandse overheid. Deze diensttijd is nooit uitbetaald!
  • On-topic: We kunnen vast nog wel ergens een paar guldens vandaan halen. Ik heb er nog wel een paar liggen… Aangezien het deze mensen om erkenning gaat, zullen ze het symbolische gebaar van zestig gulden toch wel waarderen?
  • Ik ben wel degelijk op de hoogte van m’n eigen familiehistorie wat niet wegneemt dat deze claim best enigszins belachelijk gemaakt mag worden…en dat ze allemaal geen Nederlands konden is echt je reinste onzin en geen reden om zoveel generaties later geld te gaan geven voor wat hun voorouder tijdens WO II is overkomen en ja, m’n opa was KNIL en ja, heb familie die in t kamp zat. Dat neemt niet weg dat toendertijd het geld niet geclaimd is en dit nu te lang geleden is.
    Sowieso moet die claimcultuur eens ophouden. Na 20 jaar is een vordering verjaard, klaar! Bovendien is deze niet overerfbaar. Dus geen gedoe met na 70 jaar met een claim namens je opa aan komen zetten.x
Dit bericht werd geplaatst in 6. Onderzoek, Aanspraken en Verwerking en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

33 reacties op ‘Laat het verleden rusten’

  1. erkenning ja, maar ergens moet je ook durven stoppen met dit soort geschiedenissen.

  2. Indisch4ever zegt:

    Het 1ste verwijt is dat de overheid onvoldoende heeft gedaan de rechthebbenden op te sporen.
    Het 2de verwijt is dat het bedrag wat men alsnog kan opeisen is zonder rente en indexering en de stichting wilt die aanpassing afdwingen door mogelijk juridische actie en dan wel collectief namens rechthebbenden.
    Simpel een kwestie van schulden die de overheid dient te betalen. Maar die overheid heeft er een handje van die schulden niet te willen betalen. Zie de backpay-kwestie,
    Waarom zou iedereen moeten stoppen met eisen waar men recht op heeft ?
    Het is ook louterend voor Nederland in het kader van een postkoloniaal debat, die zou kunnen uitwijzen voor de grote massa dat de overheid systematisch de bewoners van het Indisch archipel als tweede- of derderangs behandelde. En dat is het patroon van het hele koloniale tijdperk.

    • RLMertens zegt:

      @Boeroeng;’….als 2/3 rangs burgers behandelde. Inderdaad! Mijn vader adj.oo. Knil militair, deed al vanaf 1946 pogingen, ook via de vak vereniging, voor uit betaling van achterstallig salaris. Steeds maar een belofte tot ….29 dec.1949. De backpay overgedragen werd aan de Republiek. Met goedkeuring van de staat en ……het Hoge gerechtshof!
      -Toen ik mijn militaire dienst moest vervullen zei hij wrokkig (tijdens de koude oorlog jr.’50/60); ‘als er oorlog komt, trek dat pakje uit en smeer ‘m’. Juist nu, na bijna 70 jaar, begin ik zijn wrok/pijn te begrijpen/voelen.

      • Jan A. Somers zegt:

        “De backpay overgedragen werd aan de Republiek. Met goedkeuring van de staat en ……het Hoge gerechtshof!” En met instemming van Indonesië! De Nederlandse regering en de Hoge Raad konden niet anders besluiten, een internationaal verdrag gaat vóór Nederlandse wetgeving. Natuurlijk kun je er een Nederlandse ereschuld van maken, maar dat moet dan wel worden aangezwengeld. En aanvaard.

      • RLMertens zegt:

        @Somers. svp citeren vanaf; ‘…deed al vanaf 1946 pogingen, ook via… steeds maar een belofte….etc. Het geld was toen heel hard nodig. Voor u /uw familie waarschijnlijk niet, want u kon naar Holland gaan. Zoals door u verhaald; zelfs ‘dubbele voedsel bonnen verkreeg etc.’
        Verbaas nog dat zo’n Hoge Raad uitspraak; geen rekening houdt met ‘de vertragingstactiek van uitbetaling’ etc. nb. salarissen van ex krijgsgevangenen!

      • Jan A. Somers zegt:

        “Het geld was toen heel hard nodig. Voor u /uw familie waarschijnlijk niet’ Waarschijnlijk wel hard nodig hoor! Op de HBS in de vakanties gewerkt voor mijn zakgeld. Nachtdiensten in de haven en ketel bikken op De Schelde betaalden het best. In Delft mijn hele studie werkstudent geweest (voor mijn zus was het geld ook op), met de studie van mijn broer was het geld op. En die dubbele bonnen kreeg je niet zomaar, van Paatje Gouvernement krijg je niets zomaar. Daar moet je zelf wel achterheen op basis van gezondheid. Dat heb ik van mijn vader geleerd. En de Hoge Raad kan/mag zich net als de Rechtbank, en het Hof, niet bezig houden met andere zaken dan de verdragen napluizen.
        “De backpay overgedragen werd aan de Republiek. Met goedkeuring van de staat en ……het Hoge gerechtshof!” Daar had de Hoge Raad niets mee te maken. Was in de akte van soevereiniteitsoverdracht. In Nederland door het parlement goedgekeurd. In twee termijnen met tussentijdse verkiezingen. Ook in het Indonesische parlement aanvaard. Ook voor de Hoge Raad gaat verdrag boven wet (en andere zaken). Vandaar mijn opmerking om te proberen er een ereschuld van te maken. Ook dat is de Trias Politica.
        “want u kon naar Holland gaan.” Klopt, maar wel na aanmonsteren als corveeër van het Rode Kruis. Moest je ook zelf verzinnen.

      • RLMertens zegt:

        @Somers; -En wat dacht u hoe wij er aan toe waren na 1945/46, toen Pa uit het kamp kwam? (velen hadden geen Pa meer) Was u wel of niet bevoorrecht naar Holland te gaan? -De Regering(???) en de Hoge Raad konden niet anders besluiten? Een internationaal verdrag, waarin de Nederlandse staat zich op ‘bijzondere wijze’ van zijn wettelijke geldelijke verplichting aan zijn Nederlandse onderdanen ontdoet? Kijk de Hoge Raad daar niet naar? Hoe ‘hoog’ in recht moet een Hoge Raad zijn om dat te kunnen doorzien? Wordt er wel recht gesproken? Of alleen naar procedures? Geen procedure fout; dus akkoord?
        -Note; u als corveeër naar Holland en uw familie als passagier? Of, een hele corvee familie aangemonsterd? Ik zie het nog voor me, hoe trots de Hollandgangers zich aan boord begaven. De Indo families, veelal met een Totok vader (!) . Voor ons achterblijvers was het niet te verzinnen. Er viel niets te verzinnen.

      • Jan A. Somers zegt:

        “Was u wel of niet bevoorrecht naar Holland te gaan?” Mijn ouders en zus waren gekeurd voor recuperatieverlof met een RAPWI-indicatie. Mijn broer niet, was in het leger. Ik ook niet, ik had na de bersiaptijd voor mijn ambulancewerk in Soerabaja een Rode Kruispas met een leeftijd 18 jaar, en daarom moest ik blijven. Daar had ik geen zin in, ben zonder afmelden naar Batavia gevlogen en ben toen aangemonsterd. Je moet toch wat? Je kunt best wel gebruik maken van mogelijkheden die een administratieve chaos je biedt. Bij mijn monsterboekje had ik een laisser-passer i.p.v. een paspoort. En zo trots was ik niet hoor. Natuurlijk vond ik het avontuurlijk naar een voor mij vreemd land te gaan, maar je sjouwde je rot aan de bagage van anderen. Zelf had je niets, pas in Attaka. Bij het losgooien moesten we van een mevrouw nog hutkoffers verwisselen, Rotwijf! (sorry). Hebben we dus niet direct gedaan, weggaan uit je geboorteland doe je tenslotte maar éénmaal in je leven.
        “waarin de Nederlandse staat zich op ‘bijzondere wijze’ van zijn wettelijke geldelijke verplichting aan zijn Nederlandse onderdanen ontdoet” Was toch geen bijzondere wijze? Gewoon samen met de Indonesiërs opgeschreven en ondertekend? En het ging om de ingezetenen van Indië, een afzonderlijk gebiedsdeel dat veranderde van gezag. En daar mag binnen de Trias Politica een Nederlands rechtsorgaan zich niet mee bemoeien. Dat is aan ons parlement, daar moet je zijn. Gelukkig het land waarin de rechtspraak zich houdt aan de afgesproken wetgeving en verdragen. Dat is een van de kenmerken van een rechtsstaat.
        In Vlissingen ben ik tijdens twee vakanties ook gewoon aangemonsterd op passagiersschepen van de Maatschappij Zeeland. Werd redelijk goed betaald voor een scholier. En ze vroegen ook niet of je al dan niet Indo was of totok. Je moest gewoon werken. De rotklusjes.

      • RLMertens zegt:

        @Somers. -ad.backpay; ‘gewoon samen met de Indonesiërs opgetekend’. Let wel; het waren geen waarde goederen/ tegoeden/schulden van derden. Maar verplichtingen aan Nederlandse krijgsgevangenen. ( Alle andere landen deden dat wel). U vindt het gewoon dat de Ned. regering zich zo( betalingen traineren etc.)van zijn betalingsplicht ontdoet.
        Verontwaardigde (smalende) afwijzing toen het bij de Republiek werd aangekaart. En de reactie van onze overheid? Kenmerken van een rechtstaat? Zie, bovenvermelde reactie 13/2 van mijn vader.
        – Alleen totoks na 1945 naar Nederland; Na-bersiap- aankomst vanuit Ambarawa in een kamp te Semarang werd bekend gemaakt dat alleen Nederlanders met familiebinding in het vaderland met recuperatie verlof naar Holland konden. Mijn tante (met een totok oom) vertrok. Voor ons viel er ‘niets aan te monsteren’, Kenmerken van een rechtstaat?

      • Jan A. Somers zegt:

        “Maar verplichtingen aan Nederlandse krijgsgevangenen.” Heel correct. Alleen ging het mij hier om de back pay, die was voor alle ambtenaren van het Indische gouvernement, en niet allen krijgsgevangenen (militairen). Ook niet voor de KM, die hoorde bij het gebiedsdeel Nederland. Maar ‘vorderingen’ en ‘verplichtingen’ staan gewoon in de balans die aan Indonesië werd overgedragen. Die vallen onder ‘goederen’ in tegenstelling tot ‘zaken’. Het NBW heeft de term zaak voor objecten gereserveerd. Een leuk voorbeeld in Nederland: vroeger sprak je over ‘onroerende goederen’, dat heet nu onroerende zaken’. Zie WOZ-belasting. “verplichtingen” Ja, van het Indische gouvernement tegenover haar ambtenaren.
        En mijn aanmonsteren had niets met een rechtsstaat te maken. Ze hadden mensen nodig, ik melde me dus. Indië was beroemd om ‘oeroesen’. Dat heb ik gewoon gedaan.
        Het recuperatieverlof van mijn ouders en zus was gebeurd door RAPWI. Al in het krijgsgevangenenkamp in Singapore. Daar had Nederland niets mee te maken. RAPWI viel onder SEAC, en die wist niets van familiebanden af en had daar ook niets mee te maken.

      • RLMertens zegt:

        @Somers. Het aanmonsteren was dus een patriottische daad? Dus de Rapwi besliste; wie naar Nederland ging en wie niet. En Nederlandse regering had daar niets mee te maken? Wie betaalde die overtocht? De Rapwi, Seac?

      • RLMertens zegt:

        @Somers; De backpay – gewoon in de balans als Nederlendse goederen, die aan de Republiek werden overgedragen.

      • Jan A. Somers zegt:

        “was dus een patriottische daad” Nou, zo patriottisch was ik ook niet hoor. Ik wilde gewoon weg, en dan pak je de mogelijkheid daartoe. En in Nederland lokten andere mogelijkheden die Indië op dat moment niet bood.
        “En Nederlandse regering had daar niets mee te maken? Wie betaalde die overtocht?” Dat weet ik niet meer. RAPWI regelde de R, en gaf Indië aan wie er met de vrijgegeven Nederlandse schepen uit de pool meekonden. Voor de keuring had je daarom een arts nodig met een RAPWI-bevoegdheid. Mijn vader heeft in ieder geval de reis niet betaald, vanuit zijn arbeidsovereenkomst had hij nog een (retour)reis uit 1940 tegoed (denk ik).
        “Nederlendse goederen,” Nee, goederen uit de balans van Nederlands-Indië. Indië was een (publieke) rechtspersoon met een eigen zakelijk/financieel beheer. En onder ‘goederen’ vallen ook vorderingen en verplichtingen. In ieder geval geen ‘zaken’, dat zijn ‘objecten’. Ik kan er een beetje naast zitten hoor, mijn geheugen zit een beetje vol.

      • RLMertens zegt:

        @Somers. Uw vader- KMarine- heeft zijn achterstallig salaris ontvangen, een overtocht naar Holland etc. Voor hen, wiens backpay door de overheid steeds werd getraineerd tot ‘vorderingen en plichten’ en aan de Republiek werden overgedragen, was het een nare constatering. Of niet?
        Of Ned.Indië inderdaad een rechts persoon is met een eigen financieel beheer, zal de HR waarschijnlijk toen ook een worst zijn. Zoiets noemt men tegenwoordig toch ‘een sterfhuis constructie’.
        Inderdaad; ‘andermans verdriet is makkelijker te dragen’. Ik, als zoon, van zo’n gedupeerde, krijgt er een wansmaak van. U niet, want u verkreeg/genoot toen al van alle mogelijkheden, die Indië toen niet meer (voor Nederlanders) had.

      • Jan A. Somers zegt:

        “Uw vader- KMarine- heeft zijn achterstallig salaris ontvangen, een overtocht naar Holland etc.” Begrijpend lezen is nooit weg. Mijn vader zat niet in de Koninjklijke Marine, maar was Indisch ambtenaar in de Gouvernements Marine. Ook geen achterstallig salaris ontvangen. Wel meegedaan met verstrekte uitkeringen die iedereen kon krijgen. Europees verlof zat in zijn arbeidsovereenkomst, na de oorlog gewoon uitgekeerd net als de na-oorlogse salarissen.
        ” rechts persoon is met een eigen financieel beheer, zal de HR waarschijnlijk toen ook een worst zijn” Nou dat was het net niet. Dat was, met het overdragen van de balans, nou net essentieel in drie instanties, voor rechtbank, Hof en HR. Ook geen sterfhuisconstructie. Als u uw huis verkoopt aan een ander zoekt de notaris uit wat o.a. de vorderingen en verplichtingen zijn. Dat schrijft hij op in de leveringsakte, dat gaat bij de nieuwe eigenaar komen. Beiden zijn daar echt niet aan gestorven.

      • RLMertens zegt:

        @Somers.’beiden( Ned.staat en Republiek) zijn daar niet aan gestorven’. Wel ten koste van Nederlandse ex.krijgsgevangenen (en hun gezinnen). Dat moet toch ook ‘als begrijpend lezen’ worden begrepen?

  3. Peter Logger zegt:

    Men moet weten dat mensen die in de “Jappenkampen” hebben gezeten, vreselijk hebben geleden. Veel Japanners die de gevangenen bewaakten werden gestimuleerd door hun overheid en cultuur zich los te laten op de gevangenen, dit was in strijd met het internationaal recht. Daarom is een compensatie redelijk. Dat het Fl.68,- was, dat is belachelijk. Dat heeft laten zien dat Japan na de oorlog alles wilde vergeten en niet verantwoordelijk wilde zijn voor het er is gebeurt in de kampen. Nog steeds is er geen erkenning. De Nederlandse Overheid heeft ook nooit veel gedaan die erkenning af te dwingen. De Nederlandse bevolking wilde er niets van weten. Ik woon nu in Nieuw Zeeland, veteranen krijgen hier enorm veel respect en erkenning, zelfs 100 jaar na dato (Wereldoorlog I, Gallipoli). Overal zijn monumenten, in elke plaats. Mensen die een oordeel velgen over andermans leed, hebben niks meegemaakt. Ook op de tweede en mogelijk derde generatie heeft het impact, nog steeds. Mijn vader (was in dienst van het KNIL) heeft elke nacht nachtmerries gehad tot aan zijn dood, 50 jaar na het eind van de oorlog. Ze hebben geen salaris gehad voor de tijd tijdens hun gevangenschap en geen enkele andere compensatie van de Nederlandse overheid. Ook geen Post Traumatische Stress begeleiding of wat dan ook, ze moesten het maar vergeten, wat ze graag wilden doen, alleen…..dat lukte niet. Verdiep je in de geschiedenis, dan kun je misschien een oordeel erover geven, tot dan, zwijg.

    • ik ben het volledig eens met die nazorg die ze hadden moeten hebben en nooit kregen, een vriend zat als kind met zijn moeder in een Jappenkamp, ik weet uit eerste hand van de verschrikkingen en heeft zelfs een uitkering van de staat NL, ik in Oegstgeest behandeld. In nachelijke sessies heb ik zijn verhaal aangehoord. Dis nazorg wel misschien ook geld, maar de generatie die niet in die omstandigheden is geweest of heft gezeten , daar is het ook erg voor maar waar stopt het een keer, dat is mijn punt. Dan zijn er nu de vluchtelingen die Europa overspoelen met hun verhalen. Ik ga echt niet zwijgen of zo trouwens, bekijk het maar.

    • Wim ten Wolde zegt:

      Bravo. Ook de Aussies vergeten de ex POW’s niet!

  4. hansvschaik zegt:

    Fl 61,73 was in die tijd veel geld, dus een equivalent van 28 euro noemen is misleiding, het is gewoon een berekening van gulden naar euro en niet naar het equivalent van heden.
    Veel genoemde (negatieve) reacties lijken niet van Indische mensen te komen, dus veelal van mensen die hier geen binding mee hebben.

    • buitenzorg zegt:

      Hans,
      Juist omdat de regeling nu nog open is, wilde ik het eurobedrag vermelden, natuurlijk zonder te willen misleiden. Ik deed dat echter op de verkeerde plaats. Heb de tekst aangepast. Dank voor de aanwijzing.
      Wat het andere betreft: je hoopt natuurlijk altijd dat het volk je steunt in je eisen, indisch of niet-indisch. Als Indische mensen vóór de claim zijn, en de rest van het volk tegen, helpt dat natuurlijk weinig. In tegendeel.

  5. van den Broek zegt:

    een rechtssystem is niet gebaseerd op de meerderheid plus 1, hoe zouden de weduwen van Rawagede hun Recht en daar gaat het om, dan anders gekregen hebben. Voor de volledigheid , de staat de Nederlanden heeft in 1955 een oproep in NEDERLANDSE kranten van juni en een oproep in de krant tussen Kerst en Oud en Nieuw geplaatd aan gerechtigden voor de uitkering. Dat zijn natuurlijk periodes waarin eenieder in Nederland staatsberichten gaat lezen. Zelfs uitkeringsgerechtigden uit Bvb Nieuw-Guinea, Nieuw zeeland, Canada kwamen als bijen op de honing af. .Waarom slaagt Mevr. Molemans na 60 jaar in nog 200 gerechtigden op te sporen waarin de Staat der Nederlanden niet in slaagde.

    De enquete is meer dan tendentieus: a) bij welk bedrag is het de moeite waard om bij de Staat aan te kloppen. B) wat heeft in godsnaam een advocaat met de kwestie te maken C) wanneer zijn aanspraken verjaard en lees daarbij de uitspraak van de Rechtbank over Rawagede op na.

  6. van den Broek zegt:

    En wat is de betekenis van 88 reacties op NU.nl, wat is nu NU.nl eigenlijk?.

    Met die reacties gooi je alle soorten claims met het badwater weg of zijn het alleen maar de Japanse claims, en hoe zit het met de claims van de troostmeisjes, Het is een volledige Delegimatie.

    Op deze website werden niet alle claims uit oogpunt van opportuniteit besproken, van een discussie was voor velen geen sprake.

  7. j.w.hoegen. zegt:

    de duitsers hebben wel betaald ,
    maar de jappen hoeven niet ??

    • Jan A. Somers zegt:

      Die vraag kunt u stellen aan de persoon die u bij de laatste verkiezingen voor de Tweede Kamer hebt gekozen. Ik weet het, het is een formeel verhaal, maar zo moet dat nu eenmaal. Dat Kamerlid hoeft daar overigens niet aan mee te werken, zij beslissen zonder last en ruggespraak.

  8. van den Broek zegt:

    Mijn moeder kon zich niet herinneren of mijn oom, die in de oorlog in Birma zat, ook bovengenoemde uitkering heeft gekregen. Hij zat bij de publicatie van de regeling nog in Indonesië. Als hij zijn oorlogsverhalen kracht bij wilde zetten, ontblootte hij zijn rug en toonde indrukwekkende striemen die niet over het hoofd konden worden gezien. Ik heb me altijd afgevraagd hoe zulke diepe striemen ueberhaupt gemaakt konden worden. Ik zal mijn neefje vragen.

    Een ander probleem is of hij op de gevangenenlijst staat, die lijst ligt in een besloten archief en dat archief wordt gedigitaliseerd. Hoe die ik dan bewijzen of hij er wel recht op heeft.

    Bij mijn oom kwam altijd een kleine man in heel keurig pak, overhemd met manchetknopen, oom Mannak . Hij had mijn oom in het kamp van het leven of de dood gered. Dat schept verplichtingen en wij toonden allen respect. Die man is ook dood en naar ik meen heeft hij geen nabestaanden

    Het is toch opmerkelijk dat De TFIR, na meer dan 60 jaar, meer dan 200 gerechtigden heeft kunnen opsporen en de Nederlandse Staat dat heeft nagelaten, afgezien van de KM. Daargelaten dat deze gerechtigden voor een luttel bedrag, na aftrek van advocaatskosten zullen de revisionisten zeggen , hun Recht gaan halen

    Een groot gedeelte van de Nederlandse bevolking blijkt DUS tegen de claim te zijn, uit de meeste reacties begrijp ik dat, uitgesplitst naar de categorieën volledig onverschilligheid, toerekenbare domheid, niet verwijdbare onkundigheid en geschiedkundig analfabetisme.

    Bij de laatste reactie op NU.nl van Peternzl viel het me op dat in andere landen zoals New Zealand volledig anders wordt gereageerd op alles wat met WOII te maken heeft.

    Recht is niet in geld uit te drukken althans Vrouwe Justitia loopt niet met een portemonnaies rond, maar misschien is dat in Nederland anders geworden, daar begint Geschiedenis meer een opinie te worden, een verkeerde interpretatie van post-modernisme

    • Jan A. Somers zegt:

      Mijn kinderen, en uiteraard ook de verdere familie, hebben bij mij nooit iets te zien gekregen. Net zo min als de uit je kaak geslagen tanden en kiezen. Alleen Zeeuws meisje en de artsen.

      • RLMertens zegt:

        @Somers. ‘Uit je kaak geslagen tanden en kiezen’ maakte zeker toen geen indruk op de overige Nederlanders. Kon niet ‘op tegen de hongerwinter verhalen’?

      • Jan A. Somers zegt:

        In Soerabaja wist ik na de bersiap een goede Chinese tandarts te vinden die alles een beetje netjes heeft gemaakt voor weinig geld. En in Vlissingen is er nooit hongerwinter geweest, was in november 1944 al bevrijd (ook in de geschiedenisboeken te lezen!). Plat gebombardeerd, volgens de mythen en legenden was er één onbeschadigd huis. En vele doden. Ik heb mijn (toen a.s.) schoonmoeder nooit gekend! Maar in Vlissingen zaten ze niet te wachten op paatje gouvernement. Een heel dorp noodwoningen gebouwd. Waar ons gezin direct ook een plekje kreeg. En toen er elders in de stad betere noodwoningen waren gebouwd konden we meteen daar naartoe verhuizen. Je moest natuurlijk niet blijven zitten wachten! Dat kon heel lang duren. Mijn ouders zijn daar heel lang blijven wonen, rustig, en een grote tuin. Elk jaar met de kleinkinderen logeren, vlak bij het strand. Dat verleden van mij rust nu conform deze topic, maar is een prettige herinnering. Net als de plezierige HBS-tijd, waar ik (met nog een ander Indisch meisje) zo goed ben opgevangen. Niet zo gek dat ik een tevreden mens ben.

      • RLMertens zegt:

        @Somers; Aangeslagen door het Indonesisch geweld gingen zij, diegenen met vaderlandse familie binding, verheugd met recuperatie verlof. Begrepen niet , waren verbijsterd, waarom zoveel haat ontstond tegen Nederland. Weg uit Indië was toen het motto. En keerden, na een verlof periode om te herstellen, niet meer terug. Zoals u, de tevreden mens.

      • Jan A. Somers zegt:

        Mijn vader ging niet verheugd naar Nederland. Hij was er heel slecht aan toe en werd volledig afgekeurd. Waarom zouden zij terug gaan? Ons huis in Poedjon waar ze al hun spaargeld in hadden gestoken om er in te gaan wonen na pensionering was verwoest, net als het tegenover liggende huis van mijn grootmoeder. Zij was ook verdwenen. Ik dacht niet dat ze verbijsterd waren, ze waren heel nuchter. Zelf ging ik ook niet direct terug, had toch mijn studie. In militaire dienst was ik na de officiersopleiding voorbestemd voor Nieuw-Guinea, maar ik werd ingedeeld bij de zware artillerie. Die hadden ze daar niet nodig. En daarna een heel goede baan, dan ga je toch niet terug? Behalve met vakantie? Normale mensen wonen toch waar ze hun boterham verdienen? En het daarmee naar hun zin hebben? Waar ook ter wereld?

      • Jan A. Somers zegt:

        “Uit je kaak geslagen tanden en kiezen’ maakte zeker toen geen indruk op de overige Nederlanders. Kon niet ‘op tegen de hongerwinter verhalen’?” Ik vond dit een beetje vervelende tekst. Ik heb het al eerder gezegd, de Indonesische ondervragers bij de Kenpeitai mepten vaker en harder dan de Japanners. En dat was niets om mee te pronken. Laat staan tegen andere Nederlanders. Ik heb het hier één keer verteld als karakterisering van mijn ervaringen bij de Kenpeitai, daarna niet meer. Die ervaringen zijn niet overdraagbaar. En mijn Zeeuws meisje had een ander verhaal dan hongerwinter. Over het lot van haar moeder. En dat was ook geen verhaal om mee te pronken. Deed ze ook niet.

  9. van den Broek zegt:

    Misschien is het iedereen ontgaan maar het OSL, het OudStrijdersLegioen, heeft ook aandacht geschonken aan de zaak van TFIR. Ik citeer
    #In tegenstelling tot de meeste claimzaken waar mr. Zegveld zich mee bezighoudt, is dit een zaak die alle steun verdient. Hierbij spelen meerdere gedachten mee. Ten eerste dat dit een zaak is die (nabestaanden van) diegenen betreft die de Nederlandse belangen hebben gediend. Ten tweede dat Nederland in de afwikkeling van het koloniale tijdperk ten opzichte van diegenen die de Nederlandse belangen hebben gediend enkele belangrijke zaken niet heeft kunnen waarmaken en dan denk ik onder meer aan de Molukken.#

    Ik ben niet zon aanhanger van het OSL maar dat ze Mr Zegveld steunen is toch wel opmerkelijk, gezien de zaken waarmee zij zich bezighoudt.

    Ik wil daarmee zeggen dat in een democratie worden stemmen geteld maar de meningen gewogen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s