Buitenkampers: de kleur van overleven

Museon vraagt voorwerpen uit het dagelijks leven

In het Nieuws van den dag voor Nederlands-Indië van 31 mei 1934 verscheen onder de titel `Gevonden voorwerpen´ het volgende bericht:

Man met pikolan

“De volgende gevonden voorwerpen, zijn terug te bekomen alle werkdagen tusschen 8 uur v.m. en 1 uur n.m. op het hoofdbureau van politie van het Koningsplein, Batavia:
1 mica regenscherm voor auto. 1 hemd, 1 sarong, 1 handdoek, 7 heerenrijwielen, 2 bruine lappen, 1 geel metalen ring, 1 kain plekat, 1 zilveren polshorloge (defect), 2 jongensrijwielen, 1 rijwiel-olielampje, 1 gouden damespolshorloge, 1 rijbewijs, 2 handdoeken, 1 zwempak, 2 rubber ballen, 1 brievenbus, 1 handdoek en 3 sigarenkokers, 1 regenjas, 1 regenjas met 1 beurs inh. ƒ 4.35 (vier 35/100 gld), achtergelaten bij Hr. Fels, 1 dameshoed, 1 paar kinderschoenen en paar kousjes, 1 wit metalen dasspeld, 1 blikken trommel inhoud diversen, 1 pikolan met manden, 1 bos sleutels. 1 pakje kleeren, 1 damespolshorloge, 1 witte helmhoed, 3 kinderjurkjes, 1 paar bruine schoenen, 1 sarong, 1 beurs inhoudende 1 hangertje en ƒ 0.02, 1 bosje sleutels aan een kettinkje, 1 partijtje vuurwerk en 1 mes, 1 Ford touring-auto B. 53, 1 Ford vrachtauto B. 3253, 1 Kissel vrachtauto B. 3770, 1 electrische lamp, 2 paar sloffen, 1 portefeuille inhoud papieren en een cent, 1 beurs inhoud ƒ 0.10, 1 pak watten, 5 muurkapstokken, 4 schilderijen, 1 Chinees weegschaaltje, 1 beurs inh. ƒ 1.12,5, 1 damestasch inhoud beurs met ƒ1.35 en kwart lot, 2 manden, 2 borden, 2 lepels, 2 kwalies en 1 pikolan, 1 einddiploma Mulo en cijferlijst, 1 oud gasfornuis (beschadigd), 1 pak strootjes, 1 pak vrouwenkleeren, 12 oude potjes (mutsen), 2 paar sloffen (sandalen).”

Een lijst die boeit. Het lijkt een brede selectie van zaken die we kunnen verliezen of vergeten. Sommige voorwerpen roepen natuurlijk wel vragen op. Stonden autonummers destijds niet op naam? En dat Mulo-einddiploma, stond dáár geen naam op? En wist de heer Fels niet wie bij hem een regenjas en een beurs inhoudende f 4,35 had achtergelaten?
Bij andere voorwerpen weten we niet meteen wat wordt bedoeld. Een kain is een kledingstuk, maar wat is een kain plekat? En een kwalie?   

Buitenkampers

Het Museon in Den Haag beheert een hele collectie van voorwerpen die Nederlanders destijds hebben meegenomen naar de kampen, en die hun in staat hebben gesteld de kamptijd te overleven. Omdat echter veel minder bekend over de mensen die tijdens de bezetting buiten de kampen verbleven, de ´buitenkampers´, wil het Museon volgend jaar aandacht schenken aan deze groep, en daar een tentoonstelling over maken. Het zoekt hiervoor nog voorwerpen die niet werden meegenomen naar het kamp, en die voor de buitenkampers dus deel bleven uitmaken van hun dagelijks leven. Voorwerpen die mogelijk wél zijn meegenomen naar Nederland en nu nog worden gekoesterd omdat ze een herinnering levend houden aan het voormalig Nederlands-Indië.
De tentoonstelling is een onderdeel van het project Buitenkampers, de kleur van overleven, dat het Museon samen met HollandHarbour Producties is gestart. Naast de tentoonstelling komen er een film, een tv-uitzending, een lezingenserie en een website.

We weten niet of de “blikken trommel inhoud diversen”, “handdoek en drie sigarenkokers” of de “ witte helmhoed”  destijds hun rechtmatige eigenaar hebben gevonden. Misschien zouden ze goed passen in de Museon-tentoonstelling, wie weet.
De Java Post helpt graag mee met het realiseren van het project en vraagt hierbij zijn lezers mee te denken en contact op te nemen met het Museon.

Bezit u voorwerpen die wellicht in de tentoonstelling passen? Twijfelt u of dat ene voorwerp dat u uit die tijd hebt bewaard in de tentoonstelling past? Heeft u nog andere vragen? Neem contact op met Joke van Grootheest, conservator geschiedenis in het Museon. Tel. 070-3381410. E-mail: jvgrootheest@museon.nl. Website: www.museon.nl

x

Dit bericht werd geplaatst in 2. Japanse Bezetting, 1942-1945 en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

101 reacties op Buitenkampers: de kleur van overleven

  1. H.A. Naberman zegt:

    Nou zeg! Is dit als grap bedoeld?
    Ik dacht dat algemeen bekend is dat een kaen plekat een soort batik is voor mannen en een kwalie een platte stenen vijzel.

    • Surya Atmadja zegt:

      Kain pelekat is een geweven kain die als sarung gebruikt kan worden.
      Bij de foto van de “Man met pikolan”gebruikt hij een ge-“batikde” sarong .

      Een kuali (kwalie) is een kookpot , de stenenvijzel is een tjobek(oude spelling)

      • Eppeson Marawasin zegt:

        @/…/maar wat is een kain plekat? En een kwalie?@

        Bedankt voor de vragen, want nu weet óók ik de antwoorden, mede dankzij uw toelichting meneer Surya Atmadja.

        e.m.

      • bo keller zegt:

        Toen ,dus veel jaren terug was een -kwalie- een soort Wokpanvormige pan.
        Een kookpot een Pantji of Prioek .
        Zou verder wel willen weten of de div. gevochten manden nu nog gebruikt worden in Indonesië.
        siBo

      • H.A. Naberman zegt:

        Inderdaad!
        I stand corrected!

  2. van den Broek zegt:

    Ik ben wat blij dat eindelijk aandacht wordt geschonken aan de Buitenkampers, we praten dus na 67 jaar. De aandacht voor WO2 slachtoffers was en is gericht op de Binnekampers en dan voornamelijk de totoks. Soms lijkt het dat alleen totoks boeken over de kampen kunnen schrijven, Indo’s zijn wat dat betreft analfabeet. Zij, de totoks zijn er goed ingeslaagd het leed in WOII in Indie te koloniseren, daargeladen dat hun ondervonden leed onbeschrijfelijk was. Sinds kort komt men tot ontdekking dat ook Indo’s in de kampen hebben gezeten (zie de documentaire 2602, de film kontraktpensioens of het boek De Terugkeer). En nu eindelijk worden de Buitenkampers ook door de Nederlanders in het zonnetje gezet, chapeau..

    De namen Binnen- en Buitenkampers verondersteld een samenhangende groep maar het tegedeel is waar. het kamp waar vnl Totoks zaten staat in het koloniale middelpunt en zachtjes wordt de indruk gewekt dat binnen de kampen het allemaal erg was en buiten de kampen het een soort vakantiekolonie was, daardoor bleef de gschiedschrijving op onze kampjes gericht .
    Ik denk dat de scheidslijn (Kirsten Vos van 3.0 spreekt van spagaat) tussen de Binnenkampers/totoks die de slachtofferrol opeisten en de Buitenkampers/ vnl Indo’s, die ook slachtoffers waren nog steeds bestaat en versterkt . Kijk maar naar de vertegenwoordigende lichamen waar Totoks wel een hoofdrol spelen. Sommige Indo’s zeggen om eea te vergoeilijken dat Indo’s ook vertegenwoordigd zijn maar ik beweer dat de Indische rol niet alleen kwalitatief maar ook relatief bekeken dient worden en daar gaat het om..
    Opmerkelijk is dat in Nederland nooit over de Binnenkampers (Joden) of de Buitenkampers (Nederlanders) is gesproken. Misschien omdat Nederlanders er voor gezorgd hebben dat 95% der Nederlandse Joden enkele reis met bestemming de vernietigingskampen kregen.

    Het is een noodzakelijke voorwaarde dat de totoks de Indo’s nodig hebben om hun slachtoffersrol te legitimeren want welke Nederlander denkt dat zo’n oud-koloniaal geleden heeft in de oorlog, misschien wel vernederd door dat buigen, maar daar blijft het bij. Het gaat letterlijk en figuurlijk om de scheve beeldvorming.Deze solidariteit wordt uit een verondersteld superioriteitsbesef gemakshalve vergeten door die Tuans Besar Daardoor kan bvb het Indisch Platform zelfs in een pakje boter geen deuk maken

    Hopelijk zal het Museon de tentoonstelling verantwoord opzetten want bij de presentatie kon ook het Museon het verschil tussen (blanke) Nederlanders en Indische Nederlanders niet duidelijk maken, andere grove fouten daargelaten. Laten we het bij koloniale bijziendheid houden.
    Maar als het Museon hard in de fout gaat want domheid zit bij de Indische Geschiedenis vooral bij het Indo deel in een groot hoekje, dan moet er toch een ludieke en provoctieve actie gevoerd worden

    • Surya Atmadja zegt:

      van den Broek zegt:
      7 november 2012 om 9:59 am
      Ik denk dat de scheidslijn (Kirsten Vos van 3.0 spreekt van spagaat) tussen de Binnenkampers/totoks die de slachtofferrol opeisten en de Buitenkampers/ vnl Indo’s, die ook slachtoffers waren nog steeds bestaat en versterkt . Kijk maar naar de vertegenwoordigende lichamen waar Totoks wel een hoofdrol spelen. Sommige Indo’s zeggen om eea te vergoeilijken dat Indo’s ook vertegenwoordigd zijn maar ik beweer dat de Indische rol niet alleen kwalitatief maar ook relatief bekeken dient worden en daar gaat het om..
      —————————————————————————————————–
      Er is ook een onbesproken spagaat tussen de Indische Nederlanders die al dan niet gedwongen zijn om Nederlands Indie/Indonesia te verlaten en de zgn ex “warga negara”.
      Die verhalen hoorde ik persoonlijk uit de monden van veel 1ste generatie Indo.
      Zeg maar 40 jr geleden.
      En het duikt weer in een discussie in een topic van Java Post.
      Toen iemand vroeg of een lezer/schrijver een spijtoptant is .

      • Jean E. Delahaij zegt:

        In eerdere rubrieken van de Java Post heb ik gewag gemaakt van waarover Surya Atmadja en van den Broek het hebben. Inderdaad, nu nog steeds! Het komt eens te meer naar voren in de toekenning van WUBO, Wuv en wat diesmeerzij.
        Het is vechten tegen de bierkaai.

      • Jan A. Somers zegt:

        citaat: ‘Kijk maar naar de vertegenwoordigende lichamen waar Totoks wel een hoofdrol spelen.’ Is dat nou de schuld van de totoks of van de Indo’s? Surya Atmadja, U weet nog veel zeg! Ik heb pas met mijn hersens in de MRI gelegen: hersens waren gekrompen. Dat wist ik zonder MRI ook al.
        citaat: ‘Om gek van te worden!’ Buitenzorg weet toch veel van deze zaken? Kan hij niet een mooi verhaal maken waar we tevreden mee kunnen zijn? Het klinkt misschien hard, maar het gaat hierbij om belastingeld waar we een beetje voorzichtig mee moeten zijn. omspringen.

      • Ronny Geenen zegt:

        Jan,
        Ik zou maar oppassen met MRI, want door de bestraling worden ook hersen cellen beschadigd. Je schrijft al dat je hersenen geslonken zijn. Hopelijk heeft het geen invloed op je kommentaren. HA, Ha!

    • Hankypanky zegt:

      “Misschien omdat Nederlanders er voor gezorgd hebben dat 95% der Nederlandse Joden enkele reis met bestemming de vernietigingskampen kregen.” …..?

      “Het is een noodzakelijke voorwaarde dat de totoks de Indo’s nodig hebben om hun slachtoffersrol te legitimeren want welke Nederlander denkt dat zo’n oud-koloniaal geleden heeft in de oorlog, misschien wel vernederd door dat buigen, maar daar blijft het bij.” .….?

      Wat zijn dit voor een uitspraken ? Ronduit meer dan belachelijk en vernederend en beledigend voor degenen van weleer!! Zijn dit de gedachtengangen binnen een bepaalde kring van UW Indo’s, of is dit slechts alleen bij U ontsproten ? Foei, schaamt U zich niet ? En U wilt zichzelf nog eervol ‘behandelt’ zien op dit forum ? Nou vergeet het maar !!!

      Bij mijn weten hebben ‘totoks’ beslist geen Indo’s nodig om hun rol als slachtoffer te legitimeren, maar zijn wél inherent aan de belevenissen en ervaringen van de Nederlands-Indische gemeenschap waartoe óók zij behoren !

      Uw giftspuwen gelieve U s.v.p. te keren in eigen huis ! Dank U !

      • Van Beek zegt:

        De totoks behoren niet tot onze indische gemeenschap. Het zijn belanda asli’s en zijn dus gewoon autochtone inlandse Nederlanders. Niet neerbuigend bedoelt.

      • Jean E. Delahaij zegt:

        Hankypanky,
        De pot verwijt de ketel dat ie zwart ziet.
        Met vriendelijke groet.

      • Hankypanky zegt:

        Meneer van Beek,

        ik heb niet gesproken over ‘Uw’ Indische gemeenschap maar over ‘Nederlands-Indische gemeenschap’. Bij laatste groepering behoren ook zeer zeker de ‘totoks’ uit Indie !
        Over het begrip ‘Indisch’ bestaan meerdere vormen van uitleg en dit begrip vertoond over de jaren heen verschil in duiding. Hierover dan maar een andere keer.

      • Hankypanky zegt:

        Hallo Jean,

        inderdaad ! Met vriendelijke groet terug.

    • Ed Vos zegt:

      Inmiddels ben ik er achter gekomen dat “de kleur van overleven”, een werktitel is. Wat dat ook moge zijn.

      Ja, natuurlijk, wannneer een horror/sciene-fiction schrijver een boek/verhaal schrijft met de titel “De kleur uit de ruimte”, dan begin ik al te denken dat er wel iets vreemds aan de hand is met die kleur.

      Bij kleur in een Indische setting, in dit geval Buitenkampers en de/hun(?) kleur, begin ik ook zo het mijne te denken.
      Vooral niet aan huiselijke dingetjes en andere parafernalia uit het leven van alle dag die ook al voor de Japanse bezetting aanwezig waren; voor zo ver ze inmiddels niet waren overgegaan in handen van Indonesiers.

      Ik mis overigens uit de lijst gevonden voorwerpen foto’s en schetjes van het leven in die dagen buiten de kampen.

      • Ed Vos zegt:

        p.s. Nu we het toch over kleur hebben, en ik wil niet flauw doen, maar ik doe dit toch. Ik zou wel willen weten welke de kleur is/was van de oorspronkelijke bezitter van die gevonden voorwerpen. Ook moet ik een aantal personen wel gelijk geven dat bij het bekijken van enige foto’s en films uit de japanse tijd de kleur blank (naast een enkele geel) wel heel nadrukkelijk aanwezig is, alsof de kleur bruin nagenoeg is weggevaagd. Vergeet ook niet dat in die Japanse tijd grote hongersnood heerste die ook miloenen naamlozen buiten de kampen trof. Daarover hoor je weinig; zij werden niet op rantsoen gezet en dergelijke.

        Het fijne ervan weet ik niet ik, was toen nog niet geboren, maar het wordt wel tijd dat anderen evenals ik daarover wel het een en ander weten. Wat deden ze daar – al dan niet zwervend – in de jungle en de bush-bush.

  3. j.w.hoegen. zegt:

    Bij de Stichting Gastdocenten zijn een redelijk aantal mensen aangesloten die voor de klas hun buitenkamp verhaal vertellen ( en vertelden ).
    De Stichting Herdenking 15 augustus 1945 heeft twee keer de dag gewijd aan buitenkampers.
    j.w.hoegen.

  4. Surya Atmadja zegt:

    Pak Bo,
    in de keuken van wijlen mijn ouders en andere oudere ooms en tante’s zie je nog die gevlochten manden.
    In de daerah ( Sunda en andere plekken = ook bij de orang Minang / de streek waar je gewoond hebt) zijn die tampah( tetampah) = gevlochten mandjes zoals vertoond wordt door de “Man met pikolan” nog stteds in de verkoop.
    In traditionele pasars , alleen gaan de rondtrekkende “man met pikolan” nu zijn verkoopwaren vervoeren met een kereta dorong . Niet meer of zeer zelden met 1MK (Man kracht), al modern dese.

    • bo keller zegt:

      Op de foto’s van de tegenwoordige pasar’s kan ik deze art.niet terug vinden.
      Mss. een tip hierover.
      Salam Bo

      • Surya Atmadja zegt:


        In de tegenwoordige pasar ( zoals Pasar Senen-Pasar Tanah Abang Jakarta )verkopen ze alleen maar moderne spullen.
        Als je naar Rajapolah gaat(Tasikmalaya) , ben 2 jaar geleden langs geweest , zie je allerlei tampah ( rond en platt) of bakuls voor o.a rijst .
        Of kukusan(om rijst te stomen).
        En dan vind je die dingen niet meer in de pasars van de grotere steden.

      • bo keller zegt:

        Heel mooie foto en niet alleen vd.tampag-bakul-tikar maar ook de Kondé had m’n Oma + Moeder ook. Puur !
        Mvg siBo

      • Jan A. Somers zegt:

        Als man mag je niet aan de kukusan komen! Van baboe Soep geleerd. Daarmee is mijn hele keukencarrière om zeep geholpen.

  5. HenkAnthonijsz (1926) zegt:

    “Binnenkampers”/”Buitenkampers”.
    Bij het aanvragen van een “uitkering”wordt dan ook nog door de uitvoerende instanties gekeken naar “erkende kampen”en “niet erkende kampen”.Wanneer “erkend”? Wanneer “niet erkend”? Om gek van te worden!

  6. R.G. Laverman zegt:

    De hiervoor geluchte reacties op het Museon-initiatief zijn mijns inziens typische Indo-reacties. Eerst altijd maar zwijgen en als er dan eens een initiatief wordt genomen meteen in de slachtofferrol schieten. “Binnenkampers hadden het slechter dan buitenkampers.” “Nou wij hadden het slechter dan zij hoor.” Enzovoort. En dan wordt ook nog de holocaust er bij gesleept. Beste mensen, in een oorlog zijn geen winnaars! Laten we blij zijn dat er aandacht aan wordt besteed en treed het positief tegemoet. Lever een positieve bijdrage in plaats van gejammer en geweeklaag.

    • Jean E. Delahaij zegt:

      Beste Laverman,
      Heb geen gejammer of geweeklaag gelezen. Slechts de bevestiging van feiten. “…typischse Indo-reacties…”” Wel ja, dat is nou de typische reactie, wanneer Indo’s het bestonden om niet te zwijgen. Daardoor deden de Indo’s dan maar het zwijgen toe, en wanneer er een enkele volharde was de boot aan.
      Lees mijn reacties en aanhalingen op de rubriek “De Indische Kwestie” er nog maar eens op na.

    • Beste R.G. Laverman.
      Ik zie geen verkrampt slachtofferrol in de reacties. Ik zie wel dat je generaliseert en je belastert zo een hele bevolkingsgroep van meer dan 1 miljoen mensen.
      Het is een prima initiatief van Museon en dat is veel meer een ” typische indo-reactie” als je toch perse wilt stereotyperen.

    • A nony mouse zegt:

      ~ De hiervoor geluchte reacties op het Museon-initiatief zijn mijns inziens typische Indo-reacties. Eerst altijd maar zwijgen en als er dan eens een initiatief wordt genomen meteen in de slachtofferrol schieten. “Binnenkampers hadden het slechter dan buitenkampers.” “Nou wij hadden het slechter dan zij hoor.” Enzovoort. En dan wordt ook nog de holocaust er bij gesleept. Beste mensen, in een oorlog zijn geen winnaars! Laten we blij zijn dat er aandacht aan wordt besteed en treed het positief tegemoet. Lever een positieve bijdrage in plaats van gejammer en geweeklaag. ~
      SO WHAT?
      WHO CARES?!
      In ieder geval heerst er onder die typische Indo-reacties harmonie.

    • H.A. Naberman zegt:

      Hear hear!

  7. Surya Atmadja zegt:

    In zijn boek “De Indo” had Dr T.Jh Kok de de groep Totoks ( vader + moeder van Hollandse afkomst + hun kinderen) als Indo ingedeeld.

    • Ronny Geenen zegt:

      Het maak mij niets uit hoe en waar een hollander in Indie onder wordt ingedeeld, maar het feit dat het in het boek “De Indo” staat is dat althans voor mij nog geen bewijs dat het ook zo is.
      Voor mij is dat slechts een mening van een persoon. Big deal.

      • Surya Atmadja zegt:

        Er zijn andere Totoks onderzoekers die ook tot dezelfde mening hebben dat het aantal Totoks in Nederlands Oost Indie varieert tussen 30% tot zelfs 10% gezien kan worden.
        De Nederlandse(Europese ) gemeenschap in N.O.I was een multi culti samenleving.

        Dat zie je ook in de huidige USA , het zal in de toekomst ook een multi culti samenleving .

      • Ronny Geenen zegt:

        Het kenmerk van een Indo is dat hij/zij onstaan is uit verschillende mengsels blood van zowel europese and asiatische, en zo voort. Alleen een totok die dat ook heeft kan en mag een indo genoemd worden.
        Indos zijn wereld burgers zonder een bepaald land. We dragen een bepaald paspoort vanwege de wetten van de landen, maar eigenlijk hebben we het recht op een wereld paspoort. Door hun afkomst hebben de meeste indos ook verschillende kulturen in hun body. Dat is ook het grote verschil met Indonesiers. Ik weet van mij zelf dat ik van vaders kant een mengel ben van nederlands, portugees and zeer waarschijndelijk ook indonesisch and van moeders kant frans (Chevalier) en nederlands. Ik voel mij ook meer thuis in europees denkende landen en helemaal in amrika, maar beslist niet in een kultuur van een moslim land. Maar dat ben ik en andere indos maak het misschien niet uit.

  8. van Beek zegt:

    @ronny Geenen,

    Een indo hoeft niet persee heel veel gemengd te zijn. Mijn opa van Beek is precies half Nederlands en half indonesisch. Als je een indonesische(daarbij horen ook de Chinese, arabishe en indiase Indonesiers en ook Molukkers en papoea’s ,mijn oma is een indo van Molukse komaf) moeder of vader hebt en een Nederlandse(of italiaans/frans etc) moeder of vader ben je ook een Indo.

    Een totok kan nooit een indo zijn. Een totok betekent dat je ‘voelbloed’ bent. Je kan bijvoorbeeld totok indonesia zijn of totok Ghana. Als een totok belanda indonesisch bloed heeft kan diegene nooit een totok londoh zijn.

  9. van den Broek zegt:

    A nony Mouse, de Mouse zogezegd, reageert op mijn typische Indo-reactie, die ik helemaal niet gedaan heb. Ik heb zo zijn reacties nagelezen en hij geeft vaak antwoord op vragen die ik niet gesteld heb, hopelijk is dit niet manisch anders wordt het wel typisch voor hemzelf.
    Ik wil het nogmaals en uitgebreid uitleggen opdat Mouse het ook begrijpt. Ik heb niks op met het Museon maar wel op de wijze waarop ze met het onderwerp Buitenkampers omgaan, dit is wel een groot verschil en dit moet speciaal Mouse in de gaten houden..

    Museon kwam met hetvolgende persbericht

    Tijdens de Japanse bezetting verdween de blanke bevolking van Nederlands-Indië in honderden kampen, volledig afgesloten van de buitenwereld. De mannen werden gescheiden van de vrouwen en kinderen. Voor de meeste mensen duurde deze internering bijna drie jaar of langer. In totaal werden 140.000 burgers en militairen geïnterneerd. Ruim 120.000 Indo-Europeanen, Nederlanders met een Indonesische ouder of voorouder, bleven buiten het kamp. Over deze laatste groep bereidt het Museon een tentoonstelling voor.

    Over de juistheid van de aantallen wil ik het niet hebben, hierover zijn op Indisch4ever teveel woorden aan vuil gemaakt. De hoofdzaak is het onderscheid dat het Museon maakt tussen wie wel en niet het kamp inging en daar gaat het mij om. Hopelijk kan men de hoofdzaak van de bijzaak scheiden.

    Waarom bevestigt het Museon de mythe of in dit geval de leugen dat alleen blanken in Indie het kamp ingingen,
    waarom drukt het Museon daardoor de blanken in de slachtofferrol en niet zoals Mouse beweert de Indischen in die rol. .
    En waarom ontkent het Museon het verblijf van mijn opa als militair en zijn inlandse vrouw en kinderen in de kampen. De nagedachtenis van mijn opa die in het kamp overleed wordt hierdoor niet alleen verkracht maar ook bedoezeld.
    Ik moet volgens Mouse blij zijn dat het Museon aandacht besteed, een kinderhand is gauw gevuld en het positief tegemoet treden. Maar als het Museon een door telicht gewicht naar boven gedreven directeur zo’n vod van een perbericht laat maakt dan kan ik me best voorstellen wat voor zooitje van d etentoonstelling gemaakt wordt want de zorgvuldigheid, is maar een optional bij het Museon. Ik kan dat bijelkaar geraapt zooitje ongeregelde Museonkolonialen niet serieus nemen en trap ze bij wijze van spreken gelijk terug de kampong in. Een andere Indo met een beetje zelfrespect en eigen gevoel van waarde voelt zich niet alleen beledigd maar zodoende ook behandeld als tweederangsburger. Mouse ga jij maar lekker blij en positief zijn bij dat Museon.

    Over Indische tentoonstellingen heb ik mijn buik wel vol
    Laatst was ik op een tentoonstelling van Bronbeek ( dhr Bo Keller weet er alles van af) en daar moest mijn 83 jarige moeder ongewild weer voor de Japanse vlag buigen, kan je nagaan zij als Binnenkamper moest dat doen, want de ontoerekeningsvatbare tentoonstellingsmaker wilden iets pedagogisch uitvoeren. Ik heb toen op de Pasar Malam tekst en uitleg gevraagd en toen vroegen ze aan mij een oplossing, ik keek alsof ik de bottle tjebok leeg moest drinken. Het Indisch Herinneringshuis doet haar naam zodoende wel eer aan. Maar nemen ze Indischen eigenlijk wel serieus???En Mouse wil dat ik dat blij en positief toetreedt en mijn moeder de zeik in laten drukken. Ik denk dat ik teveel eergevoel heb voor mijn moeder om dat niet ongemerkt voorbij te laten gaan.
    Ja Mouse, so what en who cares in een vlaag van verbijstering.

    Soms denk ik eraan een klacht bij het meldpunt discriminatie in te dienen, ik heb al een discussie gehad met het meldpunt over een ander ook Indisch geval en begin te begrijpen wat verstaan wordt onder het juridisch begrip discriminatie en de te volgen procedure. Eea is wel gecompliceerd maar het zou wel een sprekende prestatie zijn om bijvoorbeeld het Museon aan het kruis te nagelen (niet bijbels bedoeld, Dan leren ze wel af die boven gemelde onzin als persbericht in de buitenwereld te brengen. Ik zou moeten uitrekenen hoe groot de kans van slagen is om een positieve rechtsuitspraak te krijgen en als dat meer dan 60% is dan gaat Don Quichot de windmolens bevechten, maar hoe zit het eigenljk met de jurisprudenti???. Dan ben ik blij en positief

    • Eppeson Marawasin zegt:

      @van den Broek zegt: 8 november 2012 om 8:14 pm
      A nony Mouse, de Mouse zogezegd, reageert op mijn typische Indo-reactie, die ik helemaal niet gedaan heb. Ik heb zo zijn reacties nagelezen en hij geeft vaak antwoord op vragen die ik niet gesteld heb, hopelijk is dit niet manisch anders wordt het wel typisch voor hemzelf.@

      Dag heer Van den Broek, uw reactie brengt mij enigszins in verwarring. Voor zover ik deze discussie volg, citeert medelezer A nony mouse in haar reactie @A nony mouse zegt: 7 november 2012 om 5:14 pm@ bijna letterlijk de woorden die werden gebezigd door R.G. Lawerman, zie:

      [CITAAT] R.G. Laverman zegt: 7 november 2012 om 3:19 pm ‘De hiervoor geluchte reacties op het Museon-initiatief zijn mijns inziens typische Indo-reacties. Eerst altijd maar zwijgen en als er dan eens een initiatief wordt genomen meteen in de slachtofferrol schieten. “Binnenkampers hadden het slechter dan buitenkampers.” “Nou wij hadden het slechter dan zij hoor.” Enzovoort. En dan wordt ook nog de holocaust er bij gesleept. Beste mensen, in een oorlog zijn geen winnaars! Laten we blij zijn dat er aandacht aan wordt besteed en treed het positief tegemoet. Lever een positieve bijdrage in plaats van gejammer en geweeklaag.’ [EINDE citaat]

      Naar ik heb begrepen is ‘A nony mouse’s’ enige reactie op deze bijdrage van R.G. Laverman: [CITAAT] ‘SO WHAT?’ ‘WHO CARES’ In ieder geval heerst er onder die typische Indo-reacties harmonie. [EINDE citaat]

      Mijn enige vraag nu aan u heer Van den Broek is, is uw eigen bovenstaande bijdrage wel aan de juiste persoon geadresseerd?

      e.m.

  10. Jean E. Delahaij zegt:

    Nog even over het volgende:
    Van Beek zegt, ‘De totoks behoren niet tot onze Indische gemeenschap…’
    Hanky Panky reageert daar geïrriteerd op.
    Mijn mening: De Indische Gemeenschap hier in Nederland is de Indo’s als het ware opgedrongen.Samen met de totoks tot De Indische Gemeenschap behoren. Daarmee moet de Indo maar even vergeten hoe in het voormalige Nederlands Oost Indië de Indo in de ogen van de meeste totoks tweederangs was.

    • Hankypanky zegt:

      Ik voel mij als ‘totok’ (geboren en getogen in Indie) een lid van de Nederlands-Indische gemeenschap momenteel verblijvende in Nederland met een Nederlands paspoort !
      Ik ben geen lid van e.o.a. Indo-gemeenschap want bezit geen gemengd bloed maar voel mij wel – in ruimere zin – nauw verbonden met de Indische gemeenschap. Nederland is weliswaar het land van mijn (vroege) voorouders maar niet mijn vaderland, want dat is Ned.-Indie. Moeilijk te begrijpen voor latere generaties van zwart/wit-denkers, neem ik aan (?!) maar wanneer je als kind door de baboe bent grootgebracht en gekoesterd ….blijft er geen andere weg open !

      • Surya Atmadja zegt:

        Toean Hankypanky,
        Ik heb wel begrip dat u nauw verbonden voelt met de Indische gemeenschap .
        Want volgens cultureel antropoloog Dr T.Hj Kok in zijn boek “De Indo” behoort u ook tot de groep Indo .
        Dat was vroeger.

    • Hankypanky zegt:

      Die groep had het inderdaad moeilijk en werd ook wel door anderen ‘met de nek’ aangekeken ! Dit was echter niet alleen tegenover deze groep van mensen zo maar gebeurde ook in eigen kring ! Het was vroeger over het algemeen zo, dat wanneer je b.v. geen timmerman was, ….je met de nek werd aangekeken door timmerlieden, je b.v. bureauklerk was, … je met de nek aangekeken werd door hogere employees etc. Binnen het KNIL werd dit al evenzo gehandhaafd; een gewoon soldaat kon zich bepaald geen vrijheden veroorloven tegenover een ‘hogere’ in rang, want dan was ie de pineut ! Het was de algemene levenssituatie waarin men verkeerde. Je treft het vandaag de dag nog aan, b.v. wanneer men als Hollander richting Oosten (Twente) reist en meent daar in uitgebreidt ‘hoog Hollands’ de mensen te woord te kunnen staan, of b.v. wanneer je werkt binnen een bepaald bedrijf, je door medewerkers van een concurrerend bedrijf
      vaak ‘onvriendelijk’ wordt behandelt. En ga zo maar door, voorbeelden te over ! Neen,
      zeker geen grond van proberen te verdoezelen, je had ze namelijk wel, die lui die meenden zichzelf te kunnen postuleren als zijnde ‘groots’ en ‘waarachtig’, echter …..waren die er óók onder de autochtone bevolking (foei wat een woord). Maar dat weten al die Indo’s van vandaag de dag niet, dat was ver vóór hun tijd !

      • Hankypanky zegt:

        Meneer Atmadja,

        dank U vanwege het feit dat U geprobeert heeft mij een hart onder de riem te steken.
        Alsof ik zonder U niet er op was gekomen.

  11. Aelle zegt:

    Uit Informatie Arjati kwam ik deze onderstaande tekst tegen.

    A.TWEEDERANGS BURGERS?
    Nogmaals wil ik met nadruk er op wijzen dat de Indische Nederlanders Nederlanders zijn en geen Indonesiërs, zowel wettelijk als sociaal en cultureel. Ze hebben zich altijd Nederlander gevoeld. De Indische Nederlander heeft in de Indische samenleving de gehele geschiedenis door min of meer in de verdrukking gezeten. De groep uit de hogere kringen wel het minst; hier is waarschijnlijk de goede opvoeding en het betere onderwijs van invloed geweest. Uit deze kringen kwamen immers ook veel officieren en bestuursambtenaren voort. De Indische overheid maakte nauwelijks verschil tussen import Nederlanders en in Indië geborenen; in de handel daarentegen kwamen deze Indische Nederlanders nauwelijks in aanmerking voor de hogere functies.
    De link: http://www.arjati.nl/film

    DEFINITIE: Onmogelijk!
    Een definitie van de Indische Nederlander is onmogelijk in het kort weer te geven. E.M. Sewandono – Barzilay heeft in augustus 1980 een inleiding gehouden hierover voor de kring van antropologen en sociologen in het Gooi. Deze inleiding kunt hieronder lezen.

    • van Beek zegt:

      Er waren ook indo’s die sociaal en cultureel wel Indonesisch georienteerd waren. Vooral de niet-erkende en kampong/desa indo’s. Indische Nederlanders(die hebben dus de Nederlandse nationaliteit), wij dus, zijn inderdaad Nederlanders. Maar de indo’s die de Indonesische nationaliteit hebben, de Indische Indonesiers, zijn gewoon Indonesiers.

      Ik dacht altijd dat de Indo’s als minderwaardig werden gezien door de totok blandas in indie en ineens willen ze hier in Nederland deeluitmaken van onze gemeenschap?

    • Surya Atmadja zegt:

      Aelle zegt:
      8 november 2012 om 11:39 pm
      Uit Informatie Arjati kwam ik deze onderstaande tekst tegen.
      A.TWEEDERANGS BURGERS?
      De link: http://www.arjati.nl/film
      DEFINITIE: Onmogelijk!
      ————————————————————————————————————-
      Hoezo onmogelijk ??
      Men hoeft alleen een onderscheiding te maken tussen ,
      1. Op basis van juridische grond.
      Wettelijk en niet wettelijk
      Wettelijk ( erkend door de Nederlandse-Europese vaders) en niet wettelijke groepen .
      Zie de toepassing van Wet Nederlandschap .
      2.Op basis van afkomst (ethnisch) .
      3, Onderverdeling van de stamvaders ( Nederlanders, Europeanen en mss ook de gelijkgestelden) .
      In de praktijk heeft het gevolg tot betere banen door betere opleidingsmogelijkheden.
      De elite in Nederlands Indie , in het bijzonder van Batavia en grote steden , grote plantages waren afkomstig uit de Nederlands Indische en Indo -Europese bevolking.
      Zeker tot de opening van de Suez kanaal.

      Dat ze als 2de rangs burgers werden gezien door de Totoks in Nederlands Indie en OOK in Nederland is gewoon een feit .
      Dat kunnen de 1ste groep repatrianten en migranten ook vertellen.
      Ook hun oudere kinderen .
      Kijk maar naar die film Contract pension Djangan Loepah.
      Wat een vernedering .

      PS : De Nederlands Indische CBS heeft veel gegevens.

      • Aelle zegt:

        Helaas kunnen we Else Marie Barzilay, geboren in Djember, niet meer confronteren met haar bijdrage in de arjati informatie waarvan ze hoopte dat het tot een beter begrip zou leiden. Ze was tot aan haar dood 42 jaar lang weduwe geweest van Raden (= Jonkheer) Sewandono, die in Batavia was geboren en naar Nederland kwam.

      • Jan A. Somers zegt:

        Volgens mij (maar wie ben ik?) werden in de vooroorlogse wetgeving in Indië de woorden Indo en Indische Nederlander niet gebruikt. Als je geëcht bent, val je gewoon onder de wetgeving voor Europeanen. En als je geboren bent uit ‘indo’ouders val je ook gewoon onder de wetgeving voor Europeanen.

      • Ronny Geenen zegt:

        Ter aanvulling het volgende wat mij is overkomen als scheepswerktuigkundige op een olietanker.
        Wij zeeleden hadden naast ons paspoort ook een monsterboekje. Ik mocht als indo eerst niet de wal op van de plaatselijke authoriteiten. Na een klacht vonden ze de volgende oplossing. In mijn monsterboekje kwam een tekst: Origin white. En dit werd van een oficiele stempel en handtekening voorzien. Ik heb dat monsterboekje nog.

      • Jan A. Somers zegt:

        Aanvulling: Het officiële begrip belanda indo ben ik pas tegengekomen in de rassenregistratie door de Japanners. En dat was voor de behandelende ambtenaren al moeilijk genoeg.

      • Ronny Geenen zegt:

        Journaliste Griselda Molemans werkt aan een boek over de opvang van de groep indos uit het voormalig Ned. Indie in contract pensions, DUW kampen, woonoorden, kazernes, campings en voormailige bejaardentehuizen.in de periode 1950-1968.

        Hier is een copy van haar email aan mij.
        Dag mijnheer Geenen,

        Dank voor uw mail. Het is een onderwerp dat me al jarenlang intrigeerde, vandaar dat ik erg blij was toen de staf van het Nationaal Archief in Den Haag me benaderde om dit boek te schrijven. Het betekende tegelijkertijd dat ik toestemming kreeg om onderzoek in archieven te doen die nu pas, na 50 jaar, toegankelijk zijn. Juist in die archieven heb ik documenten ontdekt die het werkelijke verhaal beschrijven: de regering-Drees wilde voorkomen dat er na 1951 nog meer Indische Nederlanders naar Nederland zouden komen en heeft structureel geprobeerd om een ontmoedigingsbeleid te voeren. Het complete verhaal is nog onthustender dan ik al dacht.

        Het boek verschijnt in mei 2013. Vanzelfsprekend hou ik u op de hoogte.

        hartelijke groeten,

        Griselda

  12. Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

    Ik ben Indo en heb met veel Indo’s gevangen gezeten, in een kamp. In het eerste kamp 1 jaar en in het tweede 2 jaar.
    Na de oorlog kwamen de wetenschappers op de proppen. http://www.japanseburgerkampen.nl met een beschrijving o.a betreffende het eerste kamp waar ik gevangen zat. Ik zou deze mensen wel willen ontmoeten om hun duimen te bewonderen, moeten nog dunner zijn dan de pinken.

  13. van den Broek zegt:

    @ Marawasin
    Min bijdrage is bestemd insbijzonder voor Mouse en in het algemeen voor de blij en positief gestemden. En natuurlijk is het niet persoonlijk bedoeld.

    Ik ga maar eens slapen, ik heb net mijn administratie bijgewerkt en ik kan terugzien op een positief resultaat. Een allen welterusten toegewenst.

  14. van den Broek zegt:

    Ik hoop dat Museon ook het leven van de Buitenkampers (dit woord geeft wel een vieze smaak in de mond, ik weet niet welke richting ik gemanipuleerd word) in beeld brengt . Ik heb van andere ooms gehoord dat mijn vader in de oorlog ondergedoken is want hij had de leeftijd om naar het kamp te worden gesleept maar mijn oma wilde dat niet, er waren al twee broers oa richting Birma op vakantie gegaan en ze wilde haar lievelingszoon niet kwijt. Mijn vader heeft er nooit over gesproken maar ik kan me indenken dat het zijn leven heeft getekend. Dit staat natuurlijk in schril contrast tot de situatie in Nederland waar de mensen ten einde raad bloembollen als hoofdgerecht aten.

    Ik vroeg een oom hoe ze de oorlog buiten het kamp hebben overleeft en hij vertelde dat hij oa door vriendjes (potentiele nationalisten) uit de buurt werden geholpen, ze waren toch samen op school geweest?? Er bestond toch een bepaalde soort saamhorigheid. met de toekomstige Pemoeda’s.

    Daarom verbaast me dat Indonesiers zich direct na de capitulatie in 1942 en vooral na 1945 zich vijandig en bloeddorstig ook tegen de Indische Nederlanders hebben gekeerd. Maar misschien is mijn beeld (Jakarta) niet representatief.
    Het was eigenlijk de voorbode dat het nooit meer goed zou komen.

    Ik geef Museon ondanks de openingsmisser het voordeel van de twijfel

  15. Aelle zegt:

    DE INDO, according to Paul.
    Ik, Paul van der Put, oud-journalist, maakte me bezorgd over de toekomst van ‘mijn volkje’, de Indische mensen, ook wel Indo’s genoemd. Zouden die uitsterven, hier in Holland, in de rest van de wereld? Ik besloot een boek te schrijven, met als titel “HET BOEK DER INDO’S “. Zodat ook ánderen dan Indo’s een idee konden krijgen hoe wij zo’n beetje in elkaar zitten.
    Het boek verscheen in 1997 (ik was 71). De derde druk is nu vrijwel uitverkocht. Misschien wel dankzij de mening van de schrijfster Hella Haasse, die op de omslag van het Indoboek schreef: “Ik heb het in één ruk uitgelezen en er veel in herkend. Ook geeft het stof tot discussie. Het verdient aandacht!”
    De voorpagina van “Het Boek Der Indo’s” is een foto van mijn opa-van-moederskant Th.P.Beijnon, bosarchitect. In 56 korte verhalen over één familie, die veel op mijn eigen familie lijkt, heb ik de geschiedenis der Indo’s weergegeven, vanaf hun “ontstaan” begin 17-e eeuw tot in deze moderne tijd.
    De kroniek vertelt over de Grote Tijgerjager en de kleine tani (landbouwer), de Njonja Besar (grote Dame) en het weeskind, de Stamvader en de kruimeldief, de eenzame Oma en het verliefde meisje. Over de groei van de Indo’s tot een volkje, hun saamhorigheid in oorlogstijd, hun vlucht uit Indonesië, tot hun verstrooiing over de aarde. Vrije mensen nu, die zelfbewust hun weg zoeken.
    Moet ik me nog bezorgd maken over de toekomst van Indo’s. Ik krijg het idee dat er nu meer zijn dan ooit…

  16. Aelle zegt:

    Wie is Griselda Molemans?
    Ronny Geenen zegt:
    9 november 2012 om 7:22 pm
    Griselda Molemans werd in 1961 in Castricum geboren. Haar moeder die afkomstig is uit Surabaya, is een Indisch-Molukse die afstamt van een Afrikaanse KNIL-soldaat die de – door de legerleiding gegeven – naam Molemans droeg. Haar vader komt van Curacao en stamt af van een Surinaams-Duitse familie. Begin jaren vijftig kwamen ze beide met hun ouders naar Nederland. Griselda: ‘Mijn moeder en mijn oma hadden het veel over hun geboorteland en lieten vaak foto’s zien. Dat verklaart waarom ik een aantal boeken over Indië heb geschreven. Ik ben gefascineerd geraakt door het leven dat mijn moeder en de andere familie daar hadden. Zij zijn daar weliswaar als Nederlandse staatsburgers opgegroeid, maar ze hebben veel meegekregen van de inheemse, Indonesische tradities. Ik ben dus met een bepaalde gespletenheid opgegroeid. Ik merkte al heel jong dat zij op een andere manier behandeld werden. Mede vanwege hun uiterlijk. Ik vond het raar dat je een Nederlands paspoort hebt, maar wel op een andere manier bejegend wordt. Ik heb daar altijd een bepaald soort gevoeligheid voor gehad. In Amerika is het allemaal wat zakelijker. Als je daar binnenkomt, moet je meteen aan het werk. Probeer je maar staande te houden en wie je bent en wat je afkomst is, dat is secundair. Ik voel me daar wel bij.’
    Griselda maakt er overigens geen geheim van dat zij zich Indischer voelt dan zij zelf dacht. In Los Angeles houdt ze de heimwee in stand door Indische kruiden en groenten te planten en recepten te verzamelen van Indische en Molukse tantes.

  17. Aelle zegt:

    De KNIL-soldaat – Black is beautiful – met Griselda

  18. Surya Atmadja zegt:

    Hankypanky zegt:
    12 november 2012 om 10:38 am
    Meneer Atmadja,
    dank U vanwege het feit dat U geprobeert heeft mij een hart onder de riem te steken.
    Alsof ik zonder U niet er op was gekomen.
    ——————————————————————————————————
    Ik constateer alleen de feiten, gehoord , gelezen en ook een beetje meegemaakt door mijn vluchtige kontakten met de oude Indiegangers ( Indisch/Indo-Totok).
    En ik heb over vroeger.
    Nu ( iets meer dan 40 jaren later) weten we wel (ik in ieder geval) het verschil tussen terug gekeerde totoks, Indo-Indisch .
    Ook de niet Indie gangers , de zgn totoks autochtonen.

    Ik kan ook begrijpen dat de Indische Nederlanders-Indo Europeanen of zoals de Engelsen Eurasians de Totoks Indiegangers niet als “hun” eigen mensen zien .
    Ondanks dat ze juridisch in dezelfde groep zitten.

  19. Hankypanky zegt:

    Meneer Atmadja,

    “Ik kan ook begrijpen dat de Indische Nederlanders-Indo Europeanen of zoals de Engelsen Eurasians de Totoks Indiegangers niet als “hun” eigen mensen zien “. Daarin heeft U slechts ten dele gelijk ! Vroeger was dit geheel anders ! Hier in Nederland identificeert deze groep mensen zich zoiets als ‘het erfrecht van Indie’ en wijst iedere blanke totok naar de banken of kleeft er gemakshalve de etikettering ‘koloniaal’ aan ! Tóch heeft deze groep Indo’s een hoog percentage ‘blank’ bloed in zich (al wil de e.o.a. dit niet graag ter kennis nemen).
    Ik ben dan ook geen Indo, maar in ruimere zin betracht ik mijzelf in Nederland tussen de Nederlanders ….als Indische Nederlander, wijl geboren en getogen in Ned.-Indie ! Heb weliswaar een blanke huid (op grond van het feit dat mijn vroege voorouders uit Nederland kwamen) maar is mijn geboortegrond Indie en niet Nederland ! Velen begrijpen de problematiek niet ! Ook ik kwam in de jaren vijftig gedwongen naar Nederland en moest eerst even acclimatiseren, zo spoedig mogelijk mijn accent en andere herkenbare eigenaardigheden afleggen, om dan na verloop van jaren toegang te vinden binnen de voor mij vreemde Nederlandse gemeenschap.

    • Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

      Er zijn enkele factoren die ieder mens identificeren.
      Ras………niet te veranderen
      Geboorte plaats………niet te veranderen
      Nacionaliteit…………mogelijk te veranderen.

  20. Jan A. Somers zegt:

    Jullie zijn wel verschrikkelijk moeilijk aan het doen. Binnen/buitenkampers, dat is toch lang geleden? Kenpeitai en Werfstraatgevangenis ben ik nu nog niet tegen gekomen, maar misschien heb ik wat gemist? We zijn nu toch gewoon Nederlanders in Nederland en kunnen door Javapost vanuit onze luie stoel terugkijken naar zaken van toen. Soms vreemde zaken, meestal heel menselijk. Zelfs bij een huidige krantenkop uit de Telegraaf: man doodt vrouw met bijl, denk ik niet aan de bersiap. Laten we blij zijn met de Indische varia van Javapost. Wij lezers zijn allemaal verschillend van elkaar, dat is toch leuk?

    • Hankypanky zegt:

      Meneer Somers,
      hierin heeft U gelijk: We zijn allemaal ‘gewoon’ Nederlanders in Nederland !
      Hopelijk houden die andere ‘Nederlanders’ zich er ook aan ?!

      • Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

        Ik had geleerd dat het land Holland heet en Nederland is de Rechtstaat, is dat verandert? het is maar een vraag.

      • Ronny Geenen zegt:

        Zoals mij eens door een leraar nederlands is verteld geworden komt het gebruik “Holland” vanwege de twee provincies Zuid en Noord Holland. Ze zijn het meest bevolkt en een heeft de stad Amsterdam en de ander de regering en ambasades in Den Haag. En vooral ook niet vergeten de wereld haven Rotterdam. Het wordt dan makkelijk gezegd, dat ligt in Holland. In wezen moet men spreken van Nederland en haar provincies.
        Ik ben benieuwd of er een ander uitleg is.

      • van Beek zegt:

        Ronny Geenen,

        Inderdaad. Holland dat is zuid en noord holland. Hollanders zijn de inwoners van noord en zuid holland. Een zeeuw is geen hollander(toch heer Somers 😉 ). Inwoners in Nederland(dus alle provincies bij elkaar) met een Nederlandse nationaliteit noemt men Nederlanders.

      • Jan A. Somers zegt:

        Een beetje offtopic: Om het wat moeilijker te maken, het noorden van Noord Holland heet Westfriesland. En Amsterdam vond zich te belangrijk om tot Holland te worden gerekend. Holland was slechts een van de Nederlanden (Pays Bas), samen in de Unie van Utrecht tegen Spanje. Het waren soevereine gewesten, met de Saten-Generaal alleen voor defensie en buitenlandse zaken. Ik weet het niet zeker, maar ik dacht dat de naam Nederland pas in de eerste jaren van de 19e eeuw wordt gebruikt voor het koninkrijk. Maar Holland bekt lekkerder in de reclame. En mijn Zeeuws meisje is inderdaad geen Hollandse!!! In haar IDkaart is ze Nederlandse, daar valt mee te leven. En mijn grootmoeder was een Madoerese, geen Javaanse!

  21. van den Broek zegt:

    @ Meneer Somers,
    Dat Binnen/Buitenkamper is weliswaar lange geleden, maar het wekt bij mij ergenis op zoals Marion Bloem zo goed verwoord.
    Indische Nederlanders worden op een bepaalde plek gemanoevreerd (volgens de mythe waren zij allen Buitenkampers, en ik wil dan niet over manipuleren spreken maar het gaat wel die richting op. Daardoor worden de indischen niet serieus genoem. Je ziet dat al bij het persbericht van Museon over die Kampers. Dan moet je ook nog eens spullen aan die luitjes uitlenen. Ik heb nog mijn zelfrespect.

    Ook die hele constructie van Binnen- en Buitenkamper. Dat is toch alleen maar uitgevonden om de Buitenkampers niet serieus te nemen, het zijn van die psychologische trucs van de oud-kolonialen om zich de slachtofferrol aan te meten. Het draait bij die woorden om het KAMP. 30% van de Binnenkampers dus Totoks ging dood , nou en ,mijn opa ging ook dood in het kamp. Je gaat toch ook niet zeggen dat de Joden de Binnenkampers waren. Dat hele Museon heeft zich nog geeneens beziggehouden over de oorpsrong van het woord, sinds ik weg ben uit Nederland is alles verschrikkelijk achteruit gegaan.

    Er wordt aan geschiedsvervalsing gedaan, alsof de foto’s uit WOII letterlijk en figuurlijk worden verdonkeremaand en dat staat mij tegen want zodoende wordt mijn maar ook Uw Geschiedens Meneer Somers ter eer en glorie van enkele personen opgeofferd. We zijn dan weer verworden tot 2de rangs burgers en dat vertikt ik.

    • Jan A. Somers zegt:

      Ik laat me niet naar een bepaalde plek manoeuvreren, ik sta op de plaats waar ik sta. Natuurlijk zijn er mensen die mij ergens anders willen hebben, nou ja. Zelf ben ik buitenkamper, maar de Kenpeitai was echt niet leuk. Dat kan je aan niemand vertellen, want behalve binnen/buitenkamper is er niets. Ik geloof niet dat het geschiedvervalsing is. Gewoon niet weten. Niet interessant genoeg. In Nederland telt alleen dat de fiets van Oma is gestolen. En die luitjes van ver leuteren alleen over recepten van rendang. En als er iemand een speech houdt over binnen/buitenkampers is er kennelijk geschiedenis geschreven. Ik overdrijf natuurlijk, maar het is vechten tegen de bierkaai, je wordt er alleen maar moe van. Ik heb over mijn buitenkant van 1942-1945 hier in Javapost wat geschreven, de binnenkant blijft bij mij. Mijn collega’s van de Kenpeitai zijn nu allemaal dood en hebben hun verhaal meegenomen.

  22. Hankypanky zegt:

    “het zijn van die psychologische trucs van de oud-kolonialen om zich de slachtofferrol aan te meten. Het draait bij die woorden om het KAMP. 30% van de Binnenkampers dus Totoks ging dood , nou en ….”

    Sorry, maar nu wordt ik alweer opnieuw ziek van die vent !!!

  23. van den Broek zegt:

    Ik denk dat er iemand vaker ziek zal worden.

    Apropos ik mis in bovenstaande reactie zoals gewoonlijk het argument………..zonder argument kan ik er helaas niet op reageren….daarnaast is het citaat zoals gewoonlijk onvolledig. Ook mijn opa ging in het kamp dood, zoal God bestaat, hebbe zijn ziel.

  24. Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

    Ola heer van den Broek, God bestaat, tangung.

  25. van den Broek zegt:

    Heer von Grumbkow: Het geloof eindigt:

    In te , Domine, speravi, non confundar, in aeternum

    voor de stervelingen onder ons:

    Op U, Heer, is onze hoop gevestigd, beschaam ons niet in eeuwigheid. (Psalm 70) Daaraan denk ik wanneer ik twijfel en me erger.

  26. Hankypanky zegt:

    Lieve lezers, duidelijk genoeg lijkt mij …………..!

    Het moge U verder goed gaan meneer van den Broek !

    Tabeh….

  27. A nony mouse zegt:

    Psalm 70, uit de nieuwe Friese bijbelvertaling:

    Bea om help
    Foar de dirigint. Fan David. By it betinkingsoffer.
    O God, rêd my,
    kom mei hasten, Heare, om my te helpen.
    Lit beskamme en foar skande stean
    dy’t it op myn libben fersjoen hawwe.
    Lit beskamme tebekskrilje
    dy’t kwea tsjin my yn ’t sin hawwe.
    Lit se har omkeare fan skamte
    dy’t sizze: Moai sa! Krekt goed!

    Mar lit optein wêze en har bliid meitsje om Jo
    allegearre dy’t Jo sykje;
    en dy’t fan Jo rêding begeare,
    lit dy altyd sizze: Grut is de Heare.

    En ik, earme en ellindige, –
    o God, kom mei hasten by my!
    Myn Helper en Rêder binne Jo,
    Heare, bliuw net wei.

    Uit: Nije Fryske Bibeloersetting

    *****************************************
    De Nieuwe Nederlandse Bijbelvertaling
    Voor de koorleider. Van David, een dringend gebed.

    God, breng mij uitkomst,
    HEER, kom mij haastig te hulp.
    Dat beschaamd en vernederd worden
    wie mij naar het leven staan,
    met schande terugwijken
    wie mijn ongeluk zoeken,
    beschaamd zich omkeren
    wie de spot met mij drijven.
    Wie bij u hun geluk zoeken
    zullen lachen en vrolijk zijn,
    wie van u hun redding verwachten
    zullen steeds weer zeggen:
    ‘God is groot!’
    Ik ben arm en zwak,
    God, kom haastig,
    u bent mijn helper, mijn bevrijder,
    HEER, wacht niet langer.

    Gratis aangeboden door:
    nederlands bijbelgenootschap

  28. Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

    Het lied : Hollands vlag je bent mijn glorie………….schijnt alleen voor Noord en Zuid-Holland te zijn.
    eigenaardig

    • van Beek zegt:

      Ik denk dat die liederen waar holland in staat in eerste instantie voor noord en zuid holland was. Voordat Het huidige Nederland bestond. In de volksmond noemen we Nederland ook gewoon Holland. En Nederlanders hollanders.

  29. Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

    In feite zijn wij, wereld bewoners, familie van elkaar. Kleur, taal, gewoonten zijn verschillend omdat de mensen op verschillende plaatsen werden geboren. In een tuin zijn de planten, bomen bloemen óók niet gelijk. Er word getwist wie méér geleden heeft, binnenkamper of buitenkamper.
    Leed is toch niet te vertalen, niet te meten, de één verdraagt méér als een ander. Een gebeurtenis, waar ik heel dicht bij stond wil ik hier aanhalen als voorbeeld, zonder erop te wijzen of het binnen of buiten een kamp gebeurde. Ik was medegetuige van het volgende, een landgenoot van ons, doet er niet toe van welke kleur, stond aan een paal gebonden, met de handen op de rug. Naast hem stond een soldaat, we moesten lijdelijk toezien, dat 85 man ieder 5 slagen met de vuist of vlakke hand op s’mans gezicht toebrachten. Wat een leed hé, rest mij nog te vertellen dat de landgenoot was flauw gevallen maar dat de soldaat naast hem het hoofd aan de haren overeind trok.

  30. R.G. Laverman zegt:

    Met stijgende belangstelling maar meer nog verbazing heb ik de voorgaande reacties gelezen. Wat een museuminitiatief al niet teweeg kan brengen. Er werd zo nu en dan zelfs op de man/vrouw gespeeld! Het ging bij het bepalen van wel of niet totok, indo (inderdaad met een kleine letter), Nederlander enz. zijn zelfs zo ver dat de onstaansgeschiedenis van ons land erbij werd gesleept. Bijbelteksten en psalmen vlogen je om de oren. En dan – beste A nony mouse – zeggen dat er onder de onder die typische Indo-reacties/indos harmonie heerst” Wat een gotspe.
    Deze hele polemiek is nu net wat ik in mijn eerdere reactie een typische indo-reactie noem.

    • Surya Atmadja zegt:

      Bedoelde je mss dat als er 10 indo’s zijn er 10 verschillende meningen worden gegeven.
      En dat alle 10 overtuigd zijn van hun gelijk en dat ze ook “lange tenen”hebben.
      Dat hun discussies vaak leiden tot bepaalde “panasheid” .

      • Eppeson Marawasin zegt:

        We gaan toch niet stoken hè … meneer Surya Atmadja. Als ik me niet vergis leiden sommige van uw meningen tot ‘panasheid’. En u bent niet eens een indo! 😉

        e.m.

    • Ronny Geenen zegt:

      Meneer R.G. Laverman, there is nothing wrong to agree to disagree!

  31. Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

    Ontstaan geschiedenis, dáár zou ik toch niet trots op zijn, onder wapengeweid ander mans eigendom afpakken.

    • Jan A. Somers zegt:

      Nou, wij hebben toch ook met wapengeweld de Nederlanden afgepakt van het Spaans/Portugees imperium? En daarnaast de generaliteitslanden? Dat je niet meer met oorlog een land kan veroveren is nog maar kort onderdeel van het Volkenrecht. Diefstal door mensen onder elkaar mocht al niet sinds de geboden door Mozes waren ontvangen, maar dat wordt nog vaak vergeten.

  32. van den Broek zegt:

    DVD Lavermans geeft geen blijk van wat precies onderwerp van discussie was, maar kan zijn dat men soms off topic ging. Wat de ratio is van zijn samenvatting laat hij volledig in het midden
    Ik ben wel benieuwd wat hij verstaat onder die “typisch Indo-reactie” , ik zie weleens van die lijsten met Indische dingen, gelukkig niet op mij van toepassing

  33. van den Broek zegt:

    Bovenstaande zijn wat slordige fouten geslopen want ik typte op mijn Smartfone en dan kan er wat fout gaan zo ook in de formulering.
    Toen ik de reactie las van dhr.Laverman, wachtte ik met spanning op het argument en dat liet op zich wachten. Hij had het dus over die “typische Indo-reactie”. Hij scheert al de reacties over één kam en komt dan met de allesverklarende conclusie deze typische etc….Het is evident dat dit volgens hem geen toelichting behoeft, een soort Maria onbevlekte ontvangenis.
    Voor de niet-ingewijde behoeft die “typische Indo-reactie” toch wel enige verklaring, ik heb de bovenstaande reacties nauwkeurig bestudeerd maar wat de Grote Gemene Deler of Kleinst Gemene Veelvoud is, is mij wel een raadsel. Dhr Laverman gebruikt het niet alleen als argument maar ook als conclusie en dat behoeft dubbele uitleg, anders blijft zijn verhaal toch wat in het luchtledige hangen. Italianen zouden zeggen aria fritta of gebakken lucht.

  34. Ed Vos zegt:

    Als ik even mag inspringen, wellicht heb ik iets gemist, maar ik begrijp, LOS van de inhoud van de expositie, dat “de kleur van overleven” niet.

    Hadden de “buitenkampers” dan allerlei technieken ontwikkeld om het risico geinterneerd te worden zo klein mogelijk te maken?

    Dieren in de natuur immers hebben om de rooflustige vijand op afstand te houden diverse methoden ontwikkeld: camouflage, gedaanteverwisseling (soort zoekt/herkent soort), afschrikking.

    Die prooidieren zijn roofdieren wel gewend, dat zal dus wel loslopen.

    Van dergelijke technieken hadden de “buitenkampers” toch geen gebruik hoeven te maken, immers de Jappen hoefden slechts te zoeken naar personen die normaliter niet woonden in een gebied dat enkel door bruine personen werd bewoond?
    Of wisten ofwel de Japanners ofwel de “inlandse” (bruine) personen geen raad met die andere gevarieerde schare (bruine) personen die daar ook woonde, zodat deze laatsten gebruik moesten maken van allerlei technieken om die Japanners en/of de “inlanders” op afstand te houden.?

    Wat wordt met dat “de kleur van overleven” eigenlijk bedoeld?
    Welke was de (meest geschikte) kleur om te, c.q. van overleven of bestond er geen kleur?
    Of moest het beestje — de expositie — slechts een werkbare naam krijgen?
    Of moeten we hierover niet te veel nadenken?

    • Ronny Geenen zegt:

      Vermoedelijk heeft U met uw laatste vraag zelf het antwoord gegeven.

    • Jan A. Somers zegt:

      Door na te denken zie je de chaos in de chaos. Mijn broer en zus werden belanda kira kira betoel en moesten dus in het kamp. Ik werd met hetzelfde kleurtje belanda indo en hoefde niet in het kamp. Geen technieken toegepast! Met een groepje vriendjes gingen we die mensen verhuizen. Zo verhuisde ik mijn eigen zus naar het kamp!
      In Soerabaja heette het vrouwenkamp ‘De Wijk’. In het begin was die wijk gewoon open, alleen ’s avonds ging de poort dicht. Het leven zonder inkomen werd in die tijd moeilijk voor veel gezinnen. In De Wijk had je ‘gratis’ kost en inwoning! Ik heb meerdere Indische gezinnen naar De Wijk verhuisd. Dat scheen geen probleem te zijn.
      Na de volledige afsluiting heb ik mijn zus en kampgenoten nog enige tijd kunnen helpen. ’s Avonds naar het gedek op de fiets met de dochter van baboe Soep achterop. Na het passeren van Japanners, snel naar het gedek, de dochter stond op de bagagedrager om eten over te geven en te verkopen spullen aan te nemen. Snel weer weg. De echte ellende van de kampbewoners begon pas na transport naar Midden-Java.

      • buitenzorg zegt:

        Nu kennen we Baboe Soep al zó lang, en dan horen we nú pas dat ze een dochter had…
        Hoe oud?

      • Jan A. Somers zegt:

        Haar naam ben ik vergeten, slechte vent die ik ben. Ik denk dat ze toen een jaar of acht moet zijn geweest. Baboe Soep had het in die tijd in de kampong niet best. Mijn moeder en ik woonden in een huis met twee andere gezinnen. Bij mijn weten is baboe Soep toen bij ons komen wonen, pas toen merkte ik dat ze een dochter had. Ik heb zo het idee dat de bedoeling was dat die dochter veel van mijn moeder zou kunnen leren. Beiden zijn in de bersiaptijd, toen ik in de Werfstraatgevangenis terecht kwam, uit mijn leven verdwenen. Volgens een neef van baboe Soep was ik in de Simpangclub of Werfstraatgevangenis vermoord. Voor dat bericht moest mijn moeder hem wel een pèrsèn geven.
        Ja, baboe Soep is een van de belangrijkste personen in mijn jonge leven geweest.

  35. Surya Atmadja zegt:

    Welke methoden men aan wenden was op dat moment niet belangrijk.
    Het is ook menselijk. Je wil overleven.
    Dat er daarna scheve gezichten of praatjes kwamen is ook duidelijk.
    Dat heb ik ook zelf gehoord van een sobat/oudere studiegenoot die een buitenkamper en binnenkamper is .

  36. van den Broek zegt:

    Meneer Vos, dat is een hele goede vraag, die maakt kans om de 100.000 EUR te winnen.

    De toekomstige tentoonstelling heeft de titel “de Kleur van overleven” en de kleur, de huidskleur wel te verstaan moet toch iets met de Japanse bezetting te maken hebben.

    Ik citeer uit “In Indie geworteld van Hans Meijer blz 201”
    Op 11 April 1942 werd op Java bekend gemaakt dat iedere vreemdeling een pendafteran diende te beschikken. Zo vormde één van de belangrijkste indelingscriterium “het land van herkomst”, ieder die in NL geboren was, was een blanda totok. Nu waren velen donkergekleurde Indischen in NL geboren tijdens verlof en vele volbloed Nederlanders waren in Indie geboren en deze laatsten werden nu als Indo geregistreerd. Hieruit blijkt dat etniciteit, laat staan geboorteplek geen hanteerbaar ordeningsprincipe was.
    Daarnaast lieten de selectiecriteria veel ruimte over voor interpretatie van de desbetreffende ambtenaar zodat willekeur meer regel dan uitzondering was. Dan was uiterlijk een gemakkelijke maatstaf voor de ambtenaar. Het kon gebeuren dat families volkomen willekeurig door de kleur gescheiden werden, een deel in het kamp in en een deel op hun normale woon- en verblijfplaats

    De Japanners stelden zich welwillend op, zo leek de registratie als Konketsu (de Japanse benaming voor halfbloed) het meeste voordeel te bieden om buiten het kamp te blijven . Zodoende zorgden volbloed Europeanen ervoor zich als gemengdbloedigen voor te doen, door tenminste een grootouder uit Indie hebbende, om zodoende het blauwe penfdafteran te bemachtigen en zich vrij te bewegen.

    Ik trek daaruit de conclusi dat Japanners kleur niet hoofdzakelijk als tweedeling van de Nederlandse bevolking in Indie gebruikt. Laat stan dat ze een vorm van rassendiscriminatie hanteerden (Duitsers en ander AS-geallieerden werden niet geinterneerd)

    Het is daarom opmerkelijk dat Museon willens en wetens toch deze titel heeft genomen voor de tentoonstelling. ,
    Misschien omdat huidskleur, zoals een schutskleur, je niet laat opvallen tussen al die Inlanders. Maar iedere Inlander uit de buurt wist toch al dat geen Indonesier maar Nederlander was, je onderscheidde je door opleiding, woonplaats, werk en naam. Dus daar kan het niet aan liggen.

    Gaf de kleur dan het voordeel om te overleven buiten de kampen? De indische Nederlanders kwamen buiten de kampen tussen twee vijandige molenstenen te staan, aan de ene kant de Japanners die je elk ogenblik naar de kampen kon sturen en aan de andere kant de Indonesiers met hun opkomend nationalisme en hen als Nederlanders met vijandige gevoelens bejegenden. Dus dit was niet een ideale situatie.

    Maar toch blijft Museon op haar titel van de tentoonstelling staan. Maar waarom is Museon zo gefixeerd op de huidskleur? Daarom is het misschien begrijpelijk dat Museon de tweedeling maakt tussen blanke totoks in de kampen en alle bruingekleurde Indische Nederlanders buiten de kampen.
    De tweedeling, die Museon maakt is wel leuk maar verklaart wetenschappelijk dus niks en is nergens op gebaseerd.

    • Ronny Geenen zegt:

      Voor ons Indos is het moeilijk te begrijpen wat er toen op Java plaats vond. Wij, in Padang, werden allemaal in Japan kampen gestopt. Blank, bruin, zwart, vrouwen met kinderen tot 11 jaar in het vrouwen kamp en jongens van 12 jaar en de mannen in een mannen kamp. En van het begin af ging het hard aan toe. Iedere ochten in de houding voor de gele spleetogen en oudjes die niet konden buigen kregen harde klappen. Zo ook mijn grootmoeder. Ook probeerden sommige de jonge meisjes meetenemen voor goedkope seks. Mijn tante heeft op het laatste nippertje haar dochter van 15, Meitie Ungerer, 84 en wonend in San Diego, California, uit de handen van die flikkers weten te houden.

  37. Wilhelm Paul von Grumbkow zegt:

    Ze wilden alleen maar op een podium staan.

  38. buitenzorg zegt:

    Aan al het goede komt een eind. Zo ook aan deze discussie. We wensen het Museon alle wijsheid, en hopen de discussie bij een ander onderwerp voort te zetten.
    Een ieder dank voor zijn/haar bijdrage.

Reacties zijn gesloten.