7 reacties op Welk bloed stroomt door de aderen van de Indo?

  1. Kees Kunstt zegt:

    Dit artikel is geschreven, vele jaren na de moeilijke tijd die wij hadden doorstaan.
    Er is al jaren lang een “nieuwe visie” over wat er gebeurd is en zo komen veel onwaarheden naar voren.
    Het heeft geen zin om hierover te argumenteren. In een korte tijd is de laatste van de oude generatie er niet meer en dan is alles helemaal verleden tijd en wordt vergeten.
    Onze kinderen zijn en noemen zich nog Indo, maar hebben geen benul van wat de oudere generatie heeft meegemaakt.
    Wij als ouderen kunnen alleen hopen dat we onze anaks het juiste leren. Voor de rest moeten ze het zelf doen!

  2. Humphry Goes zegt:

    Beste Kees,

    wat jammer dat je ons (dat is mij en vele andere Indo’s) geen inzicht geeft in wat jij benoemt als “onwaarheden”. Natuurlijk heeft het zin om daarover te praten, anders loop je toch de kans dat ook jouw “anaks” de rest van hun leven in de mist blijven lopen.

    In de hoop dat jij de draad weer oppakt.
    groet van Humphry

  3. Bong Dzie Kiat zegt:

    Niet ‘het bloed dat door de aderen stroomt’ is bepalend voor je identiteit, maar de cultuur die je meegekregen hebt. En in dat opzicht zijn verreweg de meeste Indischen Nederlanders. Ook door de houding van je omgeving. Indonesiërs zijn veel racistischer van aard dan Nederlanders. Als je niet 100 % “asli” bent zal je nooit volledig als ‘een van ons’ gezien worden, ook al woont je familie er al honderden jaren. Kijk hoe ze de Chinezen behandelen. En als je je Indische identiteit wilt behouden krijg je geen kans. Je wordt geacht je voor te doen als een pribumi, een pseudo-Javaanse naam aan te nemen, je Indische achtergrond te verheimelijken of te ontkennen. Je mag je identiteit niet doorgeven aan je kinderen. In Nederland hoor je erbij, al heb je nog zoveel Aziatisch bloed. Je krijgt gelijke kansen en het doorgeven van de Indische of Chinese cultuur wordt gewaardeerd en gestimuleerd.

  4. Ben Vink zegt:

    Chapeau voor de heren:
    Humphry Goes en Bong Dzie Kiat
    Ik denk dat jullie beiden gelijk hebben,
    dus:
    ik sluit me aan bij jullie schrijven hier boven.
    Eveneens ben ik ermee eens met deze tekst die ik van hierboven overgenomen heb:
    “ongeacht de keuze, één ding is zeker: beide groepen waren voor hun leven getekend”
    Het probleem is namelijk:
    Indisch-Nederlanders hebben geen echte eigen land,
    zoals de:
    Joden, Marokanen, Surinamers, Turken etcetera.
    Ons moederland(geboorteland) is het voormalig-Nederlands-Indië
    de huidige Republik Indonesia;
    ons vaderland is Nederland.

    Als wij in Indonesië op vakantie zijn,
    zijn wij daar de orang asing dari Negeri Belanda
    = vreemdeling uit Nederland of gewoon orang Belanda.

    Terug in Nederland zijn wij voor menige bewoners in Nederland “de Indonesiër”,
    omdat de Nederlandse regering, de gemeenten, de scholen, de dagbladen,
    de weekbladen, de maandbladen in heel Nederland,
    heel erg gebrekkig zijn met het geven en publiceren van maandelijkse informatie
    over het bestaan van de:
    V.O.C.; Nederlands-Indië, Indisch-Nederlanders, Totoks die in het voormalig Nederlands-Indië langdurig woonden(velen zijn in Indië geboren), Indiëgangers etcetera.
    Hierdoor zijn de gevoelens van de doorsnee Indisch-Nederlanders
    steeds heen en weer aan het zwemmen tussen Indonesië en Nederland.

    Stel dat een wereld kampioenschap voetballen is;
    en de laatste ronde gaan de Nederlandse elftal tegen de Indonesische elftal spelen,
    dan denk ik dan menige Indisch-Nederlanders elke keer juichen als er een doelpunt gescoord is,
    het maakt niets uit of het doelpunt voor Nederland
    of het doelpunt voor Indonesië is.
    Zo zijn de gevoelens van de doorsnee Indisch-Nederlanders.
    Deze gevoelens geldt niet alléén voor de doorsnee Indisch-Nederlanders die in Nederland wonen, maar ook die in Indonesië wonen of elders in de wereld.
    De generatie Indisch-Nederlanders die in Nederland geboren zijn,
    in Nederland op school en daarna werken, etcetera hebben minder probleem met dat heen en weer zwemmende gevoelens.

    Zaterdag 11 december 2010 om 15.05 uur
    Prettige Kertsdagen, Gezellige Jaarwisseling en Gelukkig Nieuw Jaar 2011.
    Met vriendelijke groeten vanuit de http://IndoSite.ning.com
    Ben Vink.

  5. Ed Vos zegt:

    Alweer een goed artikel van de hand van Bert. Ik heb nooit gereageerd.
    En waarom ook?
    Maar nu er toch reacties zijn:

    1. “Als je niet 100 % “asli” bent zal je nooit volledig als ‘een van ons’ gezien worden, ook al woont je familie er al honderden jaren.”

    Hier wordt een voorbeeld gegeven van Chinezen. Chinezen zijn de joden van Indonesie, en zij hielden (houden) zich als, collectief, voortdurend afzijdig van de andere Indonesiers, net als in Nederland overigens.
    Dat roept natuurlijk veel weerstand op. Net als in de tijd van de Nederlanders kregen zij in de tijd van Soeharto ook veel krediet.
    Dit betekent overigens niet dat zij, bij grote onlusten, voortdurend de klos moeten zijn (uit jaloezie bijvoorbeeld).
    Dat begrijp ik.

    In Nederland behoor je er ook niet geheel bij (Marokkanen, Moslims, Afrikanen). Ik denk dat het in de USA anders het geval is, want daar is vrijwel iedereen mixed
    Ik heb met die Indonesiers en hun nationalisme niet zoveel problemen, zij leren het gewoon op school, maar ik weet wel dat ik niet graag voor een Indonesische baas zou willen werken.

    Het is wel zo dat Javanen niet zo houden van alles wat zwart is, want kotor.
    Maar het fijne weet ik er niet van. Zij zijn zo vriendelijk, maar je weet niet wat zij van je denken wanneer je hen de rug toekeert.

    Overigens: mijn vrouw is van moeders zijde van chineze afkomst. Maar geen problemen met andere Javanen. Kwestie van inburgeren, meedoen en Indonesier zijn. Ik zie bij andere Chinezen in haar stad wel wat anders, met hun eigen klenteng.

    2. “Indisch-Nederlanders hebben geen echte eigen land,
    zoals de: Joden, Marokanen, Surinamers, Turken etcetera.”

    O ja? Hun land van herkomst bestaat nog, ook in naam. Dat zij in dat land niet voor vol worden aangezien, dat zal wel kloppen, ik weet wel dat het zo is.
    Het ligt aan jezelf, door je anders zijn, of je daarmee problemen hebt.

    3. “Stel dat een wereld kampioenschap voetballen is;
    en de laatste ronde gaan de Nederlandse elftal tegen de Indonesische elftal spelen,
    dan denk ik dan menige Indisch-Nederlanders elke keer juichen als er een doelpunt gescoord is, het maakt niets uit of het doelpunt voor Nederland of het doelpunt voor Indonesië is.”

    Stel nou dat Nederland en Indonesie in de finale elkaar treffen en Indonesie wordt kampioen. Ik zou daarmee geen moeite hebben, zoals toen tegen Spanje.
    Zou Nederland winnen dan zou ik de volgende dag door elke totok, als vermeend Indonesier, gecondoleerd worden.
    Ik zou toch schroom hebben om mee te feesten.
    In geval van een Indonesische overwinning, zou ik in Indonesie als Belanda gewoon meefeesten, dat is toch wel zo gezellig 😉

    4. “Welke ook de argumenten zijn geweest, en ongeacht de keuze, één ding is zeker: beide groepen waren voor hun leven getekend.”

    Klopt, de reden waarom ik ook regelmatig op dit blog kijk 😉

  6. Jan A. Somers zegt:

    Heel lang geleden, ik geloof in 1948, kreeg ik een brief van de gemeente Vlissingen (waar ik woonde) met de mededeling dat ik kon kiezen tussen de Nederlandse en Indonesische nationaliteit. Ik meen te weten dat dit was in verband met de militaire dienst. Of was het voor het aanvragen van een paspoort? Ik ben naar Nederland gekomen zonder papieren, ik werd geloofd op mijn aardige (bruine) ogen. Het zit ongrijpbaar in mijn achterhoofd, hebben meer mensen iets dergelijks meegemaakt? Ik heb ook meerdere malen gehoord dat bij het opgeven van de geboorteplaats bij diverse gemeenten het land Nederlands-Indië niet bestaat, dat wordt automatisch(?) Indonesië. Hier in Delft staat in mijn paspoort gewoon Soerabaja, zonder land. Wel een probleem voor de gemeentestatistieken, maar daar heb ik geen last van.

    • Peter Mollet zegt:

      In je paspoort wordt nooit het geboorteland vermeld….ikzelf vul het in elk formulier (bewust) in en dat wordt wel degelijk vermeld o.a. in de gemeentelijke basisadministratie. Mijn vader was spijtoptant en kreeg, hoewel zonder problemen, een paspoort voor ons allen. De ambtenaar bleef n.l. proberen om mijn vader tot andere gedachten te brengen want in NL was het koud, geen werk, geen huis, enz. enz. En het was niet bepaald een “warm welkom” hierzo…..desondanks, uiteindelijk een betere toekomst dan daar met verwijzing naar hen die wel zijn gebleven, vrijwillig of niet…!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s