De nieuwste Indonesische geschiedschrijving mist literaire bronnen

De geschiedenisboeken van Bossenbroek en Van Reybrouck over Indonesië laten de literatuur links liggen. Jammer, die is juist een belangrijke bron voor psychologische verdieping, meent Kester Freriks.

Bagagelabel van het Grand Hotel Preanger in Bandoeng

Door Kester Freriks

Vorige maand verschenen twee omvangrijke historische werken over het Nederlandse koloniale verleden, met name dat in Indonesië. De Leidse historicus Martin Bossenbroek beschrijft in De wraak van Diponegoro. Begin en einde van Nederlands-Indië geweld en militair machtsvertoon als sleutel tot overheersing. De Vlaamse schrijver David Van Reybrouck betoogt in Revolusi. Indonesië en het ontstaan van de moderne wereld dat de Indonesische onafhankelijkheidsbeweging tot voorbeeld en inspiratie diende voor de vrijheidsdrang van tal van West-Europese koloniën in Azië en Afrika.

Twee monumentale werken, samen goed voor bijna 1.300 boekpagina’s. Ze laten zien hoe het streven naar soevereiniteit en het verzet tegen vreemde overheersers van de gekoloniseerde landen de grondtoon is van eeuwenlange strijd, die in Indonesië culmineerde in een gewelddadige dekolonisatieoorlog tussen 1945 en 1950, lang ‘politionele acties’ genoemd.

Dit slotakkoord van excessief, structureel geweld is nauwgezet in kaart gebracht door de Zwitsers-Nederlandse historicus Rémy Limpach, onder de verpletterende titel De brandende kampongs van Generaal Spoor (2016).

Kritiek op Nederland

Opmerkelijk genoeg maken Bossenbroek en Van Reybrouck nauwelijks gebruik van de Nederlands-Indische literatuur als historische bron. Een van de kenmerken van die literatuur is kritiek op de Nederlandse aanwezigheid in de Oost. Door de eeuwen heen legden talloze auteurs zich daarvan rekenschap af. Die kritiek kwam niet alleen van Nederlandse zijde, maar juist ook uit Indonesische en Nederlands-Indische hoek.

In de koloniale tijd zijn het vooral Indonesische schrijfsters die openlijk in de aanval gaan, zoals Kartini, en vooral Soewarsih Djojopoespito. De laatste publiceerde in 1940 de geëngageerde roman Buiten het gareel. Haar boek is een vlammende aanklacht tegen het welbewust „blank houden” door de kolonisator van het schoolsysteem in Indonesië, waar „Javaantjes” – zoals zijzelf – „een duistere vlek op het aanzien” zouden geven.

Ook schrijvers en schrijfsters als P.A. Daum, Louis Couperus, Bas Veth, M.T.H. Perelaer, Madelon Székely-Lulofs, Carry van Bruggen, E. du Perron, Willem Walraven, en na de Indonesische onafhankelijkheid Tjalie Robinson, Margaretha Ferguson, Hella S. Haasse, Rudy Kousbroek en meer recentelijk Sylvia Pessiseron en Alfred Birney lieten zich niet onbetuigd in hun koloniale kritiek.

Alleen voor Multatuli’s Max Havelaar (1860) maken zowel Bossenbroek als Van Reybrouck een uitzondering.

Ook literaire auteurs van Indonesische zijde ontbreken in de verhalen van Bossenbroek en Van Reybrouck. Zo wordt Pramoedya Ananta Toer alleen in de secundaire literatuur vermeld. Toer publiceerde met Guerillafamilie (1950) en vooral de Buru-tetralogie (vanaf 1980) sociaal bewogen werk waarin de dekolonisatie en de strijd tegen de Nederlandse overheersers een cruciale rol speelt.

Dit uiteengaan van fictie en historie is betrekkelijk nieuw. Vanzelfsprekend zoekt een historicus naar harde geschiedkundige feiten, maar het opmerkelijke juist van de Nederlands-Indische literatuur is dat historie en fictie lange tijd samengingen.

Het begin ligt, aldus Rob Nieuwenhuys in zijn Oost-Indische spiegel (1972), in de brief naar huis: Nederlanders schreven in brieven over hun ervaringen in Indonesië. Uit die brieven zijn de vertellingen en latere romans ontstaan. Daarin spelen historische gebeurtenissen een cruciale rol.

Was het bijvoorbeeld niet de heel jonge Haasse die in Oeroeg (1948) schreef over de nationalistische vrijheidsoorlog met de striemende zin, uitgesproken door Oeroeg, de vriend van de witte hoofdpersoon: „Ga weg”, zei hij in het Soendannees, „ga weg, anders schiet ik. Je hebt hier niets mee te maken.” Geschiedenis verweven met fictie.

Rubber en Koelie

Madelon Lulofs liet er in boeken als Rubber (1931) en Koelie (1932) geen twijfel over bestaan: Indonesische arbeiders ofwel contractkoelies werden als slaven behandeld, getuige dit citaat: „Zij hadden zich voor drie jaren naar lijf en ziel verkocht aan de maatschappij, die hun spieren noodig had. Zij hadden hun wil, hun vrijheid, hun recht verloren.” In hetzelfde Koelie staat de profetische zin: „Contractanten! Het deemoedige volk, dat in zijn onwetende slavenhanden de eerste steenen torste van een nieuwe evolutie…”

Die ‘evolutie’ die sluimert onder de uitgebuite Indonesiërs, dat is precies Van Reybroucks Revolusi.

Koelie heeft helaas geen blijvende plek verworven in het historische of literaire geheugen. Dat Lulofs onomwonden in de jaren dertig, als het kolonialisme hoogtij viert, slavernij benoemt, bewijst haar enorme moed. Lulofs deed dat ook in het onverbloemde Rubber, waarin het rijke en racistische plantersbestaan op Sumatra scherp wordt veroordeeld. Het boek sloeg in als een bom.

Die kritiek komt overigens voort uit een diepe band met het land, een „emotionele verbondenheid” zoals Bossenbroek het noemt. Dat maakt romans als deze juist zo krachtig en veelzeggend. Het is een diep doorleefd gevoel van onbehagen: ieder die in de kolonie woont, maakt onderdeel uit van het koloniale systeem. Voor Du Perron, Lulofs, en Haasse geldt dat besef als een vorm van pijn.

Literaire schrijvers met een Nederlandse, Nederlands-Indische en Indonesische achtergrond hebben sinds eeuwen de paden geëffend voor de antikoloniale, historische studies van nu. Zij deden dat met evenveel kennis van objectieve, harde feiten. Maar zij gaven er een psychologische verdieping aan. En kunnen dienen om te onderbouwen dat het Indonesische streven naar onafhankelijkheid in 1945 niet uit de lucht kwam vallen.

De „slavenhanden” van de arbeider die „de eerste steenen torste” – dat beeld is onvergetelijk en reflecteert in alle trefzekerheid zowel de aanstaande ‘revolusi’ als Diponegoro’s wraak. Deze romans moeten een plaats krijgen in het huidige koloniale debat. Dat zou een nieuw en breder perspectief kunnen bieden, waarin die emotionele betrokkenheid een belangrijke plaats inneemt.

 

Dit artikel verscheen eerder in het NRC, 18 december 2020.

 

 

 

Dit bericht werd geplaatst in 9. Java Post. Bookmark de permalink .

65 reacties op De nieuwste Indonesische geschiedschrijving mist literaire bronnen

  1. keesvan3 zegt:

    Helemaal mee eens. Waar zijn de boeken van genoemde AUTEURS GEBLEVEN ??Zijn ze nog te besstellen bij Bol.com ??
    Of moeten we op zoek in obscrure achteraf handeltjes in boeken om nog wat te vinden ? Ik was in de jaren 90 blij met een “De Slegte” afdeling in Breda, waar veel Indo’s ooit zijn neergestreken (KMA). Ik heb daar veel interessante boeken kunnen vinden over de koloniale tijd . Heb ze nog steeds bij me. Heb oa. een originele uitvgave van het boek “HIER IS WAT GROOTS VERRICHT”. (geschreven in opdracht van de Nederlandse regering), Leg het naast de “KRITISCHE” lectuur in die tijd, Waar hebben we het over ??

    • Jan A. Somers zegt:

      “Waar hebben we het over ??” Zie bijvoorbeeld het boek: Redactie Wim Ravesteijn en Jan Kop, Bouwen in de Archipel, Burgerlijke Openbare Werken in Nederlands-Indië en Indonesië, 1800-2000.. (uit de ramsj van V&D) enz. enz. Heeft u daar nooit met de trein gereisd? Of die prachtige autoweg van Malang naar Poedjon? Rondgekeken op Tandjong Priok of Tandjong Perak? Of die irrigatiewerken waardoor er drie rijstoogsten per jaar mogelijk werden? Dat prachtige gouvernementskantoor in Soerabaja? Dat museum van een paar items geleden? De doktor Djawa? Ik houd maar op.

      • RLMertens zegt:

        @JAsomers; ‘waar hebben ze het over etc.’- Ooit met de trein gereisd? Ooit gelezen; de Miljoenen van Deli, het Remrev rapport, (recenter) E.Vanvugt; Wettig Opium, de Schatten Lombok,etc.?

      • Ron zegt:

        @@het Remrev rapport@@
        Staat er ook in dat Remrev het omgekeerde is van Vermer en wat er de reden van is?

  2. Ziska Kountul-Loth zegt:

    In de tijd van de republiek daar gelogeerd met mijn zus en javanse echtgenoot. Hij vond kaviaar heerlijk. Ik vond het vies.

    Verstuurd vanaf mijn iPhone

  3. RLMertens zegt:

    @ ‘mist literaire bronnen etc.’- Goed opgemerkt van Kester Freriks; voor wat betreft de huidige reeks verschenen boeken. – Voor mij was het vooral dr. L.de Jong, die in zijn eerste Indisch deel 11a; de koloniale maatschappij veel refereerde aan auteurs/wetenschapper uit het verleden. Toen vooral niet gepruimd door het; Comité Eerherstel Nederlands-Indië! Die toen een proces tegen ; de Staat der Nederlanden voerde; Er verscheen zelfs boek olv. Ralph Boekholt voor het nageslacht. Met als intro op omslagblad, net zo grijs/gelig als de delen van dr.L.de Jong; ‘Wanneer Nederlanders uit Indië zeggen diep gegriefd te zijn door eenzijdige en negatieve(!) rijk geschiedschrijving over hun leven en werken in Nederlands Indië, dan kijkt de staat verbaasd en zegt bij monde van de landsadvocaat; waar hebben ze het over’! Over de omslag is ook nog gekibbeld; er moest een sticker worden opgeplakt; Geen werk van dr.L.de Jong! En het proces werd door het Comité verloren! Maar het boek is er nog met de titel; De Staart, dr.L.de Jong en Indië! – Zelf toen werd nog getracht ‘iets groots voor Indië te verrichten!’

  4. Ron zegt:

    @@Deze romans moeten een plaats krijgen in het huidige koloniale debat. Dat zou een nieuw en breder perspectief kunnen bieden, waarin die emotionele betrokkenheid een belangrijke plaats inneemt.@@
    Debat? Waarom? Men weet onderhand wat er toen, meer dan 100 jaren geleden is gebeurd. Daar verandert toch niets aan? Wat wil men dan met het debat bereiken? Wat heeft men geleerd? Dat men vandaag een beter mens is dan toen? Misschien is Nl en west Europa over 100 jaar een moslim staat geworden. En dan?

    • RLMertens zegt:

      @Ron; ‘debat, waarom etc.’- Oh, dus liever niet, omdat …? Daar wij toch iets ‘groots hebben verricht’? Indië eindigde met een debacle; een zinloze oorlog met pijnlijke gevolgen! Waarom/waarvoor; is nu nog een bron van vragen/discussie. Niet voor u?

      • Ron zegt:

        Nee, want er verandert toch geen moer van wat er allemaal is gebeurd. Alleen veel gel-l in de ruimte. Laten ze maar eerst het achterstallig leed vergoeden. Maar daar willen ze niets van weten.

      • RLMertens zegt:

        @Ron; ‘verandert geen moer etc.’- Nou terugkijkend is toch na 1950 een ander aan de geschiedschrijving verandert; de excessen, die nu oorlogsmisdaden zijn, de politionele acties; nu koloniale oorlog(en), kolonie= bezet gebied, het achterstallig leed welleswaar mondjesmaat erkend, vandaar poekoel teroes etc. Uit onze Indische erfenis; pelan pelan sadja! En …..zie de recente boeken; Indië laat ons toch niet los. U wel?

      • Ron zegt:

        @@Indië laat ons toch niet los. U wel?@@
        Ligt er aan wat U er onder verstaat. Als Fotograaf werk ik aan het vooral opknappen van oude ook Indische foto’s. Als schrijver werk ik aan de familie geschiedenis.
        Helpt andere Indische mensen met o.a. SVB uitkeringen. Voor mij veel belangrijker.

      • R.L.Mertens zegt:

        @Ron; ‘Indië etc.’- Dus ook u bent met Indië bezig! Waarom dan zo afkerig van onze achtergrond/geschiedenis? Ook in die tempo doeloe waren er al mensen, die opkwamen tegen het onrecht wat op zeer grote schaal tegen de Inlanders gebeurde. Op Java: Douwes Dekker(DD), Sneevliet ea. Echter alles werd voor veelal doodgezwegen, zelfs tegen gesproken. In Deli/Sumatra was het advocaat Van den Brand, die het koloniale bestuur beschuldigde van gemene zaak met de planters( zie ook hier boven; Lulofs; Rubber). Zijn geschrift lokte een pennenstrijd uit. De officier van Justitie (!) JTL.Rhemrev (met h) deed onderzoek.. Rhemrev schreef een gedegen rapport. Zijn conclusie- vervat in de Miljoenen uit Deli (!)- ergerlijke en wreedheden
        mishandelingen/afranselingen/onderwater- dompelingen, ophangingen, onwettige vrijheidsberovingen etc. Toen het rapport in 1904 de regering bereikte, verklaarde deze het rapport prompt geheim! Pas in 1987(!!) is het rapport in druk verschenen! – Verdraaiingen, doodzwijgen, censuur, koloniale verdonkeremaning is cultuur sinds VOC(!) van het Indische bestuur/Nederlandse regering- zie ook Limpach; de Brandende kampongs van gen.Spoor!- * ‘ad.Rhemrev= Vermehr(!)’- Overal in de Oost konden Europeanen sinds VOC zolang het hen behaagde zich een gezonde en goedkope lijfslavin verwerven. Hieruit voortgekomen kinderen konden wel of niet worden erkend! Hooggeplaatste ‘erkenden’ hun nakomelingen, echter met de omkering van zijn achternaam. Waarbij de moeder, voor verzorging een geld toelage ontving, als de hoog(!) geplaatste heer repatrieerde. De ‘kleine toean’ bekommerde zich veelal niet om zijn nakomelingen, veelal eindigend als kampong kind- zie het recente boek over de KL Indonesische bruiden. Natuurlijk kwamen er ook wettige verbintenissen voor; zie Lin Scholte; Anak kompenie!

      • Ron zegt:

        Voor mij zijn de boeken KURA! en die van Mevr. Molemans meer belangrijker.
        Immers de mens en als zodanig de slachtoffers, daar bemoei ik mij mee. Ik help waar ik helpen kan. Blijft zelf ver van die 3 landen vandaan.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Debat? Waarom?” Wij verkeren in de luxe tijd en geld te hebben voor dit soort zaken. Ik vind het best, als ik er maar niet aan mee hoef te doen. Een dissertatie en een boek vind ik genoeg. Die vrije tijd van gepensioneerde oudjes valt bar tegen. En mijn Indische geschiedenis zit in de film in mijn hoofd. En die Indische literatuur in mijn boekenkast. Werd nauwelijks gelezen, snel bij V&D in de ramsj. Spotgoedkoop. Kan niemand mij afpakken. Hoeveel direct betrokkenen zal ik tegenkomen? Of blijft het bij napraten?

      • Ron zegt:

        @@Of blijft het bij napraten?@@
        Vooral zij die het niet hebben meegemaakt en denken belangrijk te zijn, kunnen het niet laten hun mening en napraten te doen. Per slot van rekening werd er toch een 4 Miljoen? Euro ter beschikking gesteld. Een zoethoudertje?

      • RLMertens zegt:

        @Ron; ‘zij die het niet hebben meegemaakt etc.’- Juist zij onderzoeken kritisch(!) wat; ‘zij die het wel hebben meegemaakt’, beweren/zeggen/ verdoezelen. Open die doofpot/ het toetoepen. Niets dan de waarheid over Indië! – Zie Revolusi;, samengesteld door David van Reybroeck, die het NIET heeft meegemaakt; over hen, die het wel degelijk(!) hebben meegemaakt! – Natuurlijk niet te pruimen voor koloniale adepten en nazaten!

      • Ron zegt:

        En wat lost dat op? Nada!

      • RLMertens zegt:

        @Ron; ‘en wat lost dat op etc.’- Dat eindelijk een einde kwam aan al dat eufemistische gedoe, waarmee wij toen in Indië mee werden belast/geïndoctrineerd; het verdoezelen van de waarheid! – Voor mij als 1e generatie; een weldaad!

      • Ron zegt:

        @@Voor mij als 1e generatie; een weldaad!@@
        Voor mij als persoon halverwege tussen de 80 en 90 waren de landen Indie/Indonesie, Nederland en vooral Japan toen een pot nat. Alle 3 waren wat mensenrechten geen knip voor de neus waard.
        Politiek gezien waren het allemaal schoften. De drie Indonesiers waarvan de namen mij bekend zijn, die mijn vader ook met de jap hebben geholpen te martelen, waren een stelletje lafaards.
        Want toen de geallieerden kwamen, verdwenen zij in de kampongs. Dus schei toch uit met het uitzoeken, wie wel en wie niet of minder schuldig waren. Het was een pot schoftennat.

      • RLMertens zegt:

        @Ron; ‘een pot schoftennat etc.’- En de bron/kern van dit alles?

      • Ron zegt:

        Mijn beide ouders en die van mijn echtgenote.

      • Jan A. Somers zegt:

        “‘zij die het wel hebben meegemaakt’, beweren/zeggen/ verdoezelen.” Tegenover mij vind ik dit niet netjes. Wat weet u van mijn ervaringen af/ Die zijn van mij, daar hoeft u echt niet negatief over te doen. Denkt u daar voortaan aan?

      • RLMertens zegt:

        @Ron;’bron/kern van dit alles etc.’- Uw vermoorde ouders en schoonouders? Dan heeft u nog steeds niet begrepen wat die revolutie/bersiap inhield. Elk gevolg heeft oorzaak; zo ook bersiap! Door die oorzaak (!) is moord/molest ontstaan!

      • Ron zegt:

        @@Door die oorzaak (!) is moord/molest ontstaan!@@
        Zowel de jap, als de Indonesier en dito de blanda waren/zijn politiek gezien moordenaars. Dat waren mijn eerste 20 jaren jeugdervaringen. De rest van mijn leven is o.a. met die ervaringen opgebouwd.

    • Quanon zegt:

      Beste Ron, ik sluit me graag aan bij jouw gezichtspunt. Kester vindt dat literatuur een belangrijke bron is voor psychologische verdieping van geschiedenis. ‘Clickbait’ ? want het is nogal wat, psychologische historische verdieping. Mijn prullenmand ligt net binnen bereik voor deze gratuite aandachtstrekker. En dan het debat, he. In de betrokken reacties weten wie de schuldigen zijn, aanwijzen, de ah’s en oh’s, verdachtmakingen (verdoezelen waar Somers op wees), het ‘zie je wel’, zichzelf aan de goede kant staan van de geschiedenis manoeuvreren en de maat nemen. De bewering van Kester getuigt van oprechte simpelheid. Sterker, zijn perspectief blijkt een lege doos. Ron, je houdt het praktisch en staat midden in deze tijd. Geleerd wordt er niet. The best lesson learned is no lesson learned. Ik heb grote waardering voor je concrete hulp aan Indische slachtoffers, oude Indo’s de weg wijzen in het bureaucratisch labyrint en dat je voor velen een herkenbaar klankbord bent. Altijd behulpzaam. Het lijkt er op dat je succesvol was in je zelfbevrijding terwijl anderen nog zwelgen in “zoveel onrecht, koloniale verdonkeremaning, lijfslavinnen, doodzwijgen, mishandeling, koloniale adepten etc.” De bekende riedel die tamelijk gemakkelijk als ideologisch kleed over iedere interactie wordt gelegd. Ach, het uitpluizen van het schuldige zelfbeeld en de historisch-culturele zelfkastijding zal nog een poosje doorgaan. Daar is een Kester absoluut niet bij nodig.

  5. Peter van den Broek zegt:

    Kester Freriks blijft de geschiedenis bezien vanuit Nederlands perspectief. Maar bij nader inzien is het meer Nederlandse bijziendheid.
    De wraak van Diponegoro van de schrijver Martin Bossenbroek gaat over de hoofdpersonen in de Javaasche oorlog Diponegoro tegenover een legercommandant Hendrik de Cock en de hoofdpersonen in de dekolonisatie-oorlog Sukarno tegenover luitenant-gouverneur-generaal Van Mook. Martin Bossenbroek plaatst een paar over het paard getilde uitvoerders van het Nederlands koloniaal beleid in de schijnwerpers. Wat zijn deze veredelde ambtenaren in vergelijking met personen met een visioen, een visie zoals Diponegoro of Sukarno? Als Bossenbroek nou Beel, toch DE prominente politieke figuur in het toenmalig provinciaal Nederland tegenover Sukarno had gezet dan had hij een nieuw licht kunnen werpen op onze dekolonisatie.

    Als Kester Freriks schrijft dat literaire auteurs van Indonesische zijde ontbreken in de verhalen van Bossenbroek en Van Reybrouck, dan ontbreekt in zijn verhaal een moderne Indonesische schrijver n.l. Eka Kurniawan. Benedict Anderson van de Cornell universiteit en expert op het gebied van Zuid-Oost Azie studies zegt over hem “Indonesia’s most original living writer of novels an short stories” en noemt hem de opvolger van Pramoedja Ananta Tour.
    In het boek “Schoonheid is een vloek” vertelt Eka Kirniawan op wervelende wijze het verhaal van de onderdrukking van Indonesie: van de wrede overheersing door Nederland tijdens de koloniale periode en vervolgens door Japan tijdens de Tweede wereldoorlog; van het uitroepen van de onafhankelijkheid in augustus 1945 en de daaropvolgende politionele acties tot de massamoord op tenminste een half miljoen communisten in de jaren 1965-1966.

    David van Ruybrouck schrijft een indrukkend eerste hoofdstuk in zijn boek Revolusi maar Eka Kurniawan doet het op zijn onvergetelijke manier:
    “Op een namiddag tijdens een weekeinde in maart stond Dewi Ayu op uit haar graf na eenentwintig jaar dood te zijn geweest. Een herdersjongen schrok wakker uit zijn middagdutje onder een frangipaniboom”.

    Waar heeft Kester Freriks het eigenlijk over als hij schrijft:….. “Dat zou een nieuw en breder perspectief kunnen bieden, waarin die emotionele betrokkenheid een belangrijke plaats inneemt”. Hij (Djakarta 1954) lijkt ook iets te maken met Indonesie. Waar is zijn emotionele betrokkenheid of is zijn betrokkenheid louter dat van een kind van een expat?

    • Jan A. Somers zegt:

      “louter dat van een kind van een expat?” Hoe erg is dat? Is dat ook uw betrokkenheid?
      “legercommandant Hendrik de Cock ” Heeft gewoon zijn opdracht te vervullen! Een krijgsmacht is gewoon een uitvoerder van politieke besluiten.
      “een paar over het paard getilde uitvoerders van het Nederlands koloniaal beleid” Als er al in het bestuur iemand met een visie was, dan was dat wel Van Mook. Ging zijn eigen weg. En als uitvoeder van zijn bestuurstaak, beschreven in de Indische Staatsregeling, en de vóór de oorlog al gemaakte afspraken inzake de zelfstandigheid van Indië > Indonesië. De Rijksconferentie. Die had er al zonder bloedvergieten kunnen zijn gekomen. En voor een deel al uitgewerkt in de gebieden buiten Java.. En alles is uiteindelijk toch geregeld op basis en procedure van die vóór de oorlog gemaakte afspraken? Staatkundig en volkenrechtelijk correct. Maar ja, nu is het alleen maar napraten. Misschien ook iets om over na te denken bij al dat heen en weer geklets over voorbije koloniale verhoudingen. In mijn studie over staatkundige ontwikkelingen is dat bloedvergieten een vreemd intermezzo. Als je dat in een gedachtenexperiment weg laat, blijft het resultaat hetzelfde.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘iemand met visie etc.’- Van Mook? Hij was degene die nb. bij stemming in het Londen parlement, het toe kennen van het ondertekende zelfbeschikkingsrecht, tegen hield in de 7 dec.HM rede! Dit tot grote teleurstelling van de enige Indonesische minister in dat kabinet: Soejono. Na provocaties; niet praten met de Republiek, Soekarno een collaborateur, voor het tribunaal etc. ontstond bersiap; dood aan de Belanda’s! Vooral wij, die buiten de kawat/kampen bevonden te midden van de bevolking, werden er het slachtoffer van. Om de Republiek, die een eenheidsstaat voorstond te isoleren, kwam hij met zijn Federale staten idee. Wat nog meer ergernissen/ellende in die situatie/verhoudingen bracht. Hij was het ook, die de ‘1e politionele actie aankondigde’ met de woorden; ‘als lankmoedigheid(!) ophoudt te bestaan etc’. Lankmoedigheid? Terwijl zijn assistent prof. P.Sanders uit protest over deze daad ontslag nam! -Van Mook; een man met visie… en al dat bloedvergieten/slachtoffers? Hij werd uiteindelijk toch ook aan de kant gezet.

      • Jan A. Somers zegt:

        U kent de inhoudsopgave, en verder niets.
        “stemming in het Londen parlement” In Londen was geen Nederlands parlement. Alleen maar een oorlogskabinet. Tot Pearl Harbor alleen gericht op de oorlog tegen Duitsland.
        “het toe kennen van het ondertekende zelfbeschikkingsrecht, tegen hield in de 7 dec.HM rede!” Waar is wat ondertekent op 7 december 1941? Indonesische onafhankelijkheid betekende een wijziging van de grondwet, was een koninklijks aangelegenheid waar alleen het Nederlandse parlement (dat toen niet bestond) de bevoegdheid toe had. In een zware procedure. De oorlogsministers misten hun staatsrechtelijke beleidsambtenaren, alleen Van Mook was als Indisch topbestuurder op de hoogte van de plaats van Indië binnen het koninkrijk, en de consequenties daarvan. De koningin mocht niet verder gaan dan de (hernieuwde) aankondiging van een rijksconferentie. Al zo vaak hier door mij vermeldt: In mijn 15.6.2 Na de oorlog verder: o.a. “Een telegrammenwisseling tussen de minister van koloniën Welter, minister-president Gerbrandy, en gouverneur-generaal Tjarda van Starkenborgh Stachouwer resulteerde in: ‘Opperbestuur voornemens na bevrijding Nederland aanstonds conferentie bijeen roepen vooraanstaande personen uit diverse deelen rijk teneinde kroon van advies dienen over aanpassing structuur Koninkrijk aan eisch tijden.” Van Mook was in het oorlogskabinet de enige die het staatkundig belang van deze formulering begreep.
        “Na provocaties; niet praten met de Republiek, Soekarno een collaborateur,” Een terechte opmerking van het Nederlandse kabinet, in Nederland was men druk bezig met de vervolging van met de Duitsers collaborerende Nederlanders. Praten met Soekarno was hooi op de vork voor de Nederlandse advocaten. Maar in de visie van Van Mook was zo’n gesprek belangrijk, gebeurde dan ook, op 23 oktober 1945! Van Mook kreeg vanuit Den Haag natuurlijk op zijn donder, hij was daarvoor inderdaad niet bevoegd. Maar ja, visie hé?
        Vanuit den Haag gebeurde er niets. Dus regelde Van Mook een ontmoeting tussen een Indonesische delegatie en de Nederlandse regering op 14 april 1946 op de Hoge Veluwe. In Nederland schrokken ze zich dood! Had Van Mook dan ook niet mogen doen, maar ja, een visie hé!
        Van Mook voelde zich geroepen tot het geven van een vervolg op (zie hierboven): “conferentie bijeen roepen vooraanstaande personen uit diverse deelen rijk teneinde kroon van advies dienen ” Die zocht hij op in de politiek rustige gebieden buiten Java. Maar ja, die personen hadden een achterban, met de wens los te komen van de al vóór de oorlog verfoeide Javaanse overheersing. Dat werd dus Malino. Kreeg Van Mook weer op zijn donder, had weer eens te ver voor de muziek vooruit gelopen. Nu niks visie, gewoon gevolg geven aan de vooroorlogse afspraken.
        Vanuit Den Haag bleef het stil. Van Mook had intussen goede relaties met Sharir aangeknoopt, tot ongenoegen van Den Haag Had hij natuurlijk ook niet mogen doen, Sjahrir was minister, Van Mook slechts een bestuursambtenaar. Samen wisten ze te komen tot een conferentie over uitgangspunten voor de afgesproken koninkrijksconferentie. Niks visie, gewoon afspraken nakomen. Maar beiden wisten ze dat het voor een goede afloop ook nodig was Soekarno en Hatta hierbij te betrekken. Maar dat kon natuurlijk niet in Batavia, het moest Indonesisch gebied zijn En Soekarno was in Den Haag persona non grata. Prachtig opgelost door Van Mook en Sjahrir: Linggadjati, met Soekarno niet als medeonderhandelaar (kon niet eens) maar als gastheer. Was de Nederlandse legerleiding al tegen een dergelijke officiële ontmoeting, de KM was faliekant tegen. De KM zou belast worden met het transport en beveiliging van de Nederlandse delegatie, en zou daardoor oog in oog komen te staan met Soekarno. ERG! Maar Den Haag kon niet terug. Opmerkelijke gebeurtenis: De besprekingen op 11 en 12 november verliepen in een rustige sfeer. Tijdens een door Soekarno aangeboden diner wist Van Mook de impasse te doorbreken door het begrip ‘vrije’ staat binnen het unieverband te vervangen door ‘soevereine’ staat en dit ontwerp-akkoord in internationaal perspectief te plaatsen. Soekarno en Hatta accepteerden deze concessie en gaven op de andere punten toe. Linggadjati was gelukt, de RI had ingestemd met de RIS > op naar de Rijksconferentie, in de vorm van de RTC.
        De Nederlandse reacties waren heftig, maar Van Mook was geslaagd. In den Haag was hij een onmogelijke figuur geworden.
        Van Mook en Sjahrir waren feitelijk de enigen geweest die, tegen de stroom oproeiend, probeerden Nederland en Indonesië met elkaar aan de praat te houden, maar beiden waren aan de kant gezet. Bij de kabinetsformatie had de VVD bedongen dat het roer om moest, waartoe Van Mook moest worden ontslagen als voorwaarde voor de totstandkoming van een tweederde meerderheid voor de grondwetsherziening. Na het aantreden van het nieuwe kabinet gebeurde dit in een kort briefje van de minister van overzeese gebiedsdelen, Mr. Sassen, van 12 augustus, dat op 19 augustus bij Van Mook bekend werd. Van Mook vroeg op 11 oktober zelf zijn ontslag met ingang van 1 november. Dit zelf gevraagde ontslag viel duidelijk in goede aarde gezien de datering, 5 oktober, van de brief van de minister-president Drees met het verzoek op 15 november het ambt neer te leggen. Van Mook legde al op 3 november zijn ambt neer en werd als Hoge Vertegenwoordiger van de Kroon opgevolgd door Dr. Beel.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘van Mook etc.’- U verhaalt een episode, die totaal niet van belang was voor de situatie na 15-08-’45! Na het voor oorlogse gedoe van de petities Sutardjo/Wiwoho aangaande zelfstandigheid stond één belang voor Indonesië voorop; het zelfbeschikkingsrecht=merdeka! Vandaar ook de proklamasi op 17-08-1945! Een meesterzet; niet meer terug te draaien. En ons beleid; het nakijken gaf. Van Mook’s initiatieven brachten meer ellende. Het vervolg, na zijn congé een debacle! – Ergo Van Mook gaf al bij aankomst te Batavia 02-10-’45 geen blijk van zorg voor de bersiap; en de slachtoffers! – Het Atlantisch Handvest; Elk volk heeft het zelfbeschikkingsrecht werd op 21-09-1941(!) door Nederland ondertekend en in de 7 december 1942 HM rede verloochend!

      • Jan A. Somers zegt:

        “een episode, die totaal niet van belang was voor de situatie na 15-08-’45!” Juist wel, nog geen bersiap. Vanaf eind 1944 waren er buiten Java al gesprekken met de nationalisten en de Indonesische bestuurders over de voorbereidingen van de afgesproken koninkrijksconferentie ( o.a. op november 1941 afgesproken in de Volksraad).
        “Van Mook gaf al bij aankomst te Batavia 02-10-’45 geen blijk van zorg voor de bersiap; en de slachtoffers!” Op die datum waren er nog geen bersiap en geen bersiapslachtoffers.
        “niet praten met de Republiek, ” Wel de gebeurtenissen in de tijdlijn houden. Welke Nederlandse bestuurder moest er na 15 augustus 1945 met de Indonesiërs praten (op Java dan, buiten Java was dit allang het geval.) Nederland/Indië kon dat niet, het gezag lag bij SEAC. Op 15 september arriveerde generaal Patterson in Batavia. Lady Mountbatten liet zich in opdracht van haar man op 25 september informeren over de toestand in Batavia. Op 29 september landden de eerste Britse troepen onder generaal Christison in Batavia, zonder incidenten. Op 2 oktober arriveerde Van Mook in Batavia waarop Soekarno weigerde met de Nederlanders te onderhandelen!. Maar u weet, op 23 oktober gebeurde dat toch. Waarna Van Mook en Sjahrir intensief contacten onderhielden over de komende afgesproken koninkrijksconferentie.
        “de proklamasi op 17-08-1945! Een meesterzet” Staatkundige veranderingen vinden niet plaats op de stoep van je huis. Was ook helemaal niet nodig, de afspraken lagen er al.
        “Hij werd uiteindelijk toch ook aan de kant gezet.” En Sjahrir? U weet toch, een profeet wordt in eigen land niet geëerd! Gelukkig hadden ze toen hun werk al (goed) gedaan.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘eind 1944(?) al gesprekken etc.’- Met Soejono, die ook in Australië was?
        Al na 17/8’45 kwam uit Den Haag de verordening; geen gesprek met Soekarno; de collaborateur, voor het tribunaal met hem, een Japans maaksel etc. En toen van Mook arriveerde; terwijl de spanning steeg en juist door de Britten verzocht werd tot een vergelijk/gesprek te komen met de Republiek, installeerde hij zich hautain in het paleis met de driekleur in top en de schildwachten er voor– Zich ingebeeld hoe dit op de massa insloeg( als Soerabaja). Bersiap ellende had voorkomen kunnen worden! -* Hoezo Soekarno weigerde etc.?; Op 4/10-’45 is er een gesprek met de Republiek tussen van der Plas en moh.Hatta; geen merdeka! (want het was van Mook uitdrukkelijk door Logemann verboden!) Op 6/10 vaardigde Soekarno als reactie een algemene voedsel boycot af! Met als resultaat moord/doodslag tegen alles wat met Nederland te maken had!
        Den Haag 16/10-’45 regeringsverklaring; ‘besprekingen met Soekarno is onwaardig en onvruchtbaar!’ – Nog meer olie op het bersiap vuur! Tjarda net uit China; ‘eerst moet de voor oorlogstoestand terug. Elke toegeving aan de Republiek is een verzwakking van ons beleid’! * ‘staatkundige veranderingen etc.’- Toen; op de stoep voor een huis; had meteen effect! India en Egypte erkenden de Republiek! In Australië filmde Joris Evans, Indonesia Calling; merdeka! Evans, nb. door van Mook opgedragen de opbouw van Indië te filmen; keerde zich uit sympathie met de stakende Indonesische schepelingen tegen zijn vader land! – Over een waarheidstijdlijn gesproken!

      • Jan A. Somers zegt:

        Hoe komt u aan zogenaamde gesprekken met Soejono in Australië? Hij was op 5 januari 1943 in Londen overleden! Overigens, hij was in Londen aangesteld als minister op voordracht van Van Mook! Of was volgens u Java het enigste eiland in Indië? Overigens heel normaal in het Indische denkpatroon. En zoals u weet wilden ze daar in Malino vanaf. Dat is niet gelukt, zie Atjeh, Molukken, Papoea N.G. En het blijkt maar weer dat u nog steeds niet weet dat er in die tijd buiten Java meer Indonesische bestuursambtenaren en nationalisten waren dan op Java. Die voorbereid werden op de afgesproken koninkrijksconferentie na de oorlog. U leert het nooit.

      • Jan A. Somers zegt:

        Geen gesprek met Soekarno? Maar dan kenden ze kennelijk Van Mook niet. En die sprak niet met alleen Soekarno! Maar dat heeft u nog steeds niet gesnapt. U zult dat ook nooit snappen!

      • RLMerterns zegt:

        @JASomers;’niet gesnapt etc.’- Wat valt er nou van te snappen? Wat heeft van Mook tenslotte(!) bereikt?

      • Jan A. Somers zegt:

        “Wat heeft van Mook tenslotte(!) bereikt?” Linggadjati > Van Royen-Roemakkoord > RTC.> Akte van soevereiniteitsoverdracht! Heeft u zowel in Jakarta als in Den Haag al die Indonesische handreikingen gezien? En daarna de verloochening van die handtekeningen? Wat denkt u van zo’n onbetrouwbare contractpartnet? Zowel intern naar de eigen bevolking, als extern naar de internationale publieke rechtsorde?

      • Ron zegt:

        @ Hr Somers: Het is U toch ook wel bekent dat de beste politici de grootste leugenaars zijn. En het maakt niets uit welke huidskleur ze hebben.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘akte van soevereiniteitsoverdracht etc.’- Dat alles door van Mook? Ik denk dat u het is ontgaan; van Mook werd al lang voor die overdracht de laan uitgestuurd! Zelfs al vóór de 2e actie! – * Indonesische leiders toen onbetrouwbaar? -Omdat zij onze politici in de luren hebben gelegd? Een koekje van eigen deeg!

      • Jan A. Somers zegt:

        ” van Mook werd al lang voor die overdracht de laan uitgestuurd!” Maar zijn werk leefde onverminderd voort! Zie Renville-overeenkomst: De besprekingen vonden in Tandjong Priok plaats op het Amerikaanse transportschip Renville. Op 17 januari 1948 werd het akkoord van Renville ondertekend, feitelijk een bevestiging van Linggadjati! Er was duidelijk sprake van een Amerikaans-Nederlandse overeenstemming waarbij de Republiek afstand moest doen van de net door de Nederlanders veroverde gebieden. Feitelijk veranderde er echter niets, in de Republiek liep de oppositie te hoop tegen Sjarifoeddin en bracht begin februari het kabinet ten val. In Nederland was men niet bereid tot meer concessies. Zie Van Roijen-Roemakkoord: een toenemende internationale druk, resulterend in een ruling van de Veiligheidsraad van 23 maart 1949. In deze ‘brief’ werd de UNCI aangespoord partijen behulpzaam te zijn bij de ten uitvoerlegging van de resolutie van de Veiligheidsraad van 28 januari en het bereiken van overeenstemming over de voorgestelde conferentie in Den Haag. Deze ‘informele resolutie’ had succes. Een akkoord tussen de delegatieleiders in de Veiligheidsraad, Van Roijen en Roem, van 7 mei 1949 gaf de grondslag voor een overdracht van de soevereiniteit zonder overgangsperiode. Dit akkoord bestond feitelijk uit twee eenzijdige verklaringen: Mr. Moh. Roem verklaarde overeenkomstig de resolutie van de Veiligheidsraad van 28 januari 1949 en de ‘ruling’ van 23 maart, dat er een bevel zou uitgaan tot het staken van de guerrilla-oorlog, dat er bereidheid was tot samenwerking gericht op het herstel van de vrede, en de bereidheid tot deelneming aan een Ronde Tafel Conferentie te Den Haag, ‘teneinde de onvoorwaardelijke overdracht van werkelijke en volledige souvereiniteit aan de Verenigde Staten van Indonesië te bespoedigen.’ In antwoord verklaarde Dr. Van Roijen onder meer dat op de Ronde Tafel Conferentie besprekingen zullen worden gehouden over de wijze, ‘waarop de onvoorwaardelijke overdracht van werkelijke en volledige souvereiniteit aan de Verenigde Staten van Indonesië in overeenstemming met de Beginselen van de Renville, zal kunnen worden bespoedigd.’ Ondanks alle strijd was het in deze verklaring genoemde Linggadjati-akkoord, opnieuw geformuleerd in het Renville-akkoord, overeind gebleven.
        En weet u wat daar bij de RI uit voortkwam? Een toenemende infiltratie van republikeinse eenheden in de federale regio’s, een herhaling van Zuid-Celebes!. En nog een keertje de erfenis van Van Mook: Republikeins-federalistische conferenties die in een sfeer van verbroedering en geestdrift verliepen. Op 22 juni werd overeenstemming bereikt over de deelnemers aan de Ronde Tafel Conferentie in Den Haag. Naast vertegenwoordigers van Nederland en de Republiek, de partijen in het geschil dat bij de Veiligheidsraad in behandeling was, vertegenwoordigde de Bijeenkomst Federaal Overleg (BFO) de gebieden buiten de Republiek, voorzover deze gebieden lid van de BFO waren. Van begin tot einde Van Mook!

      • Jan A. Somers zegt:

        “dat de beste politici de grootste leugenaars zijn. ” Ja, zo lang de Indische gemeenschap in Nederland zich onttrekt aan het politieke leven, worden ze niet gehoord. En gebeuren er dingen die ze niet leuk vinden. Laten ze een voorbeeld nemen aan de politieke inbreng van bijvoorbeeld de Turkse en Marokkaanse gemeenschap hier in Nederland. Leugens? Noem er eens een paar?

      • Ron zegt:

        Alvast 1: Het beruchte kwartje. Kent U het gezegde: De beloften van voor de verkiezingen zijn vaak de belastingen erna.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘zijn werk leefde voort etc.’- Oh ja, tot een paar maanden later in 1950, werd de RIS gewoon de Republiek; en vanaf 1962; van Sabang tot Merauke! * ‘hij vroeg ontslag etc.’- Hij kon niet anders, want al vanaf okt.’45 was er al in het kabinet Schermerhorn sprake van; hem te vervangen. Eind ’46 had het kabinet Beel al 5 pogingen gedaan van Mook te ontslaan. Via een brief van Sassen vernam hij, dat hij ontslagen zou worden. Dat door Beel, okt.’48 net terug uit Batavia, bekrachtigd werd. Als ‘een hulpje in de huishouding, met geen woord van waardering’, aldus dr.L.de Jong dl.12 epiloog. Als een verbitterd man vertrok hij uit Indië.

      • A. Olive zegt:

        “Leugens? Noem er eens een paar?
        Nou, we hoeven niet ver te zoeken wat leugens betreft.
        Is het niet een feit dat vele als niet de meeste Noord Afrikanen in Nederland zitten met de pretentie dat ze assielzoekers waren. Een leugen, omdat ze in feite economische gelukzoekers waren. Het eerste wat ze dus deden is met de hulp van Nederland de wet te overtreden. Dit in tegenstelling met de Indische community.
        In Amerika hebben wij er ook zo eentje die in het gouvernement zit en haar eigen broer heeft getrouwd om hier te komen.

      • Jan A. Somers zegt:

        “de meeste Noord Afrikanen in Nederland zitten met de pretentie dat ze assielzoekers waren.” Nee hoor, afkomstig uit niet-onveilige landen zoals Marokko, zouden ze geen recht op asiel hebben gehad. Ze behoorden tot zoals het vroeger heette, arbeidsimmigranten, of gewoon handelaren.. En hebben zich veelal gevestigd als ondernemers. Maar ook als politici, denk bijvoorbeeld aan burgemeester Ahmed Aboutaleb en Kamervoorzitter Khadija Arib. En nog vele andere beroepen of bedrijven. Zijn nooit als leugenaars Nederland binnengekomen.

      • Jan A. Somers zegt:

        ff vergeten: “met de hulp van Nederland de wet te overtreden.” Hoezo? Zij zijn zelfs bij wet in die functie! Ik heb ze niet kunnen betrappen op leugens. Elke Nederlander kan in dit soort functies terecht komen.

      • A. Olive zegt:

        Heer Somers, als er geen Marokaanse asielzoekers zijn waarom worden ze dan de straatjongens van Europa genoemd.
        Met help van Nederland bedoelde ik dat Nederland “bend over backwards” om assiel te geven.

      • Ron zegt:

        @@Met help van Nederland bedoelde ik dat Nederland “bend over backwards” om assiel te geven.@@
        Waar de asielzoeker ook vandaan komt is minder belangrijk. Jaren geleden, toen ik nog in Nl woonde, werd er al gesproken dat Nederland al vol was. En toen waren er een 16 1/2 miljoen inwoners. Nu zijn het er bijna 18 miljoen en nog worden er honderden toegelaten. Op naar de 20 miljoen?

      • Jan A. Somers zegt:

        ” “bend over backwards” “Als er zich mensen aanmelden als vluchteling, houdt Nederland zich gewoon aan de afspraken (verdragen!) die binnen de VN en de EU zijn gemaakt. De uitgewezen asielzoekers komen bij elkaar in een uitzetcentrum. Hun landen van herkomst houden zich niet aan de regels voor terugkeer. Niet zo erg, ze verdwijnen vanzelf weer naar een ander land. Nederland vol? Je moet Nederland ook niet zien als een gewoon land. Het is feitelijk een grote stad met veel parken. New York: 19,45 miljoen. Ik heb geen last van de drukte. Als je stilte wilt neem je toch gewoon het vliegtuig naar de Sahara? Als de mensen uit New York stilte willen gaan ze toch ook naar een andere plek? De werkloosheid in Nederland is 4%. In de USA??? Maar dat is allemaal off topic.

      • Ron zegt:

        Heer Somers: @@Als er zich mensen aanmelden als vluchteling, houdt Nederland zich gewoon aan de afspraken (verdragen!) die binnen de VN en de EU zijn gemaakt. @@
        @@De werkloosheid in Nederland is 4%. In de USA???@@
        Ik haal 2 zinnen van u aan. Typisch blanda kapsones opmerkingen. Wilt U die postzegel aan de Noordzee vergelijken met een wereld kaart? De 50 staten in de USA hebben allemaal hun eigen regering. Net als alle landen in Europa aangesloten bij de Europese gemeenschap. Zie uw eerste zin! Uw beide zinnen zijn tegengesteld en slaan als een tang op een varken. Daarbij maakt U zich wel belachelijk. Sorry Bert!

      • Jan A. Somers zegt:

        “Het beruchte kwartje. Kent U het gezegde: De beloften van voor de verkiezingen zijn vaak de belastingen erna.” Over dat kwartje weet ik de details niet. En die belastingen is toch normaal? De overheid heeft geen geld. En als er eens iets extra’s gedaan moet worden weet ieder normaal mens dat dat uit de belastingen betaald moet worden? Nederlanders zijn niet gek hoor. En iedereen weet toch wat beloften van een politicus zijn? Een politicus kan geen beloften doen, hij heeft daar het geld niet voor, Als u dat als beloften ziet is dat gewoon dom. Wat een politicus kan doen, is zeggen wat hij/zij denkt voor elkaar te krijgen. Niks belofte. Maar hij moet met zijn voornemen wel eest bij zijn partij zijn. En zijn partij moet het wel een goede zaak vinden. Maar er zijn veel partijen met goede voornemens. Is zijn partij wel een coalitiepartij? Zo niet, dan is hij uitgepraat. Zo ja, dan moeten eerst nog de andere coalitiepartijen ermee instemmen. En dan is de minister aan zet: hebben jullie ook de kosten van jullie voorstel ingepland? enz. Aan beloften denken is in de politiek gewoon dom. maar ja, de Indische mensen doen niet aan politiek. Nou, dan besta je gewoon niet. Leuker kan ik het niet maken.

      • Ron zegt:

        Wat een geleuter!

      • Jan A. Somers zegt:

        “De 50 staten in de USA” Ik heb het niet over 50 staten, maar over eentje, New York. Had voor hetzelfde geld een andere kunnen kiezen. In feite net als Nederland ook een stadstaat met veel parken, En net zo druk bevolkt. Maar goed, u woont nu in Amerika, ik niet. En heb het hier reuze naar mijn zin. Over en uit.

      • Jan A. Somers zegt:

        “Wat een geleuter!” Maar in Nederland volgen wij dan ook de regels van een rechtstaat. Duurt allemaal een beetje langer dan regeren per twitter. Niet zo erg, we hebben allemaal een stem, en geen haast.

  6. Peter van den Broek zegt:

    Eeen soortgelijke discussie tussen de Heren Mertens en Somers vond ook precies een jaar geleden plaats maar dan onder een ander topic. Het is best onderhoudend en heeft ook een leereffect. Natuurlijk is het altijd off-topic. Desalniettemin prettige Kerstdagen, hou afstand en blijf gezond

    Apropos: het andere topic is: Bersiap in Bandoeng van Rob Cassuto, Wil Maassen maakte mij opmerkzaam op deze schilderachtig persoon. trouwens hij geeft een gedetailleerde beschrijving over de Bersiap in Bandoeng, zijn boek is ook lezenswaardig.

    • Jan A. Somers zegt:

      “vond ook precies een jaar geleden plaats” Klopt helemaal. Ik krijg steeds zijn zelfde problemen voorgelegd. Gelukkig is er selecteren.> kopiëren > plakken. Met ook mijn goede wensen voor een coronavrij 2021.

    • RLMertens zegt:

      @PetervandenBroek; ‘bersiap etc.’- Bersiap is door ons beleid van provocaties ontstaan!
      En dan te weten, dat er toen in 1946 al Nederlanders opstonden; de Progressieven JdeKadt, W.Wertheim, DM.Koch ea. en hebben gepleit voor het toekennen van merdeka. Om juist in deze fase de Republiek de hand te geven; het land op te bouwen. Nb. ook door de Britten voorgesteld! Enfin, kruideniers politiek tegen wereld politiek!

  7. Peter van den Broek zegt:

    Het leereffect is nul. Er niks nieuws onder de zon. Een bijkomend effect is dat een herhaling van zetten bij schaken PAT geeft, maar elke keer slaagt één van de Heren er wel in een opening, een zwart gat te vinden. Zo wordt elk topic wel naar zijn mallemoer geholpen met dank aan de inspanningen van dhr Immerzeel.

    Het topic is best interessant. Een staatsman als Diponegoro is toch geen onbekende in Onze geschiedenis, wat schrijft UNESCO in Memory of the World over hem:
    The autobiographical chronicle of the Javanese nobleman, Indonesian national hero and Pan-Islamist, Prince Diponegoro (1785-1855) (literally ‘The Light of the Country’) of Yogyakarta – the Babad Diponegoro (‘The Chronicle of Diponegoro’) – written in exile in North Sulawesi (Celebes) in 1831-1832. It is the personal record of a key figure in modern Indonesian history. It is also the first ego-document (autobiography) in modern Javanese literature and shows unusual sensitivity to local conditions and experiences.

    Kester Freriks durft dan te schrijven dat de Indonesische geschiedenis geen literaire bronnen kent, maar dan kan ik best begrijpen dat de Belg David van Ruybroek Nederlanders een gebrek aan historisch besef verwijdt.
    En dan zet een Leidse historicus Martin Bossenbroek (who is who) hem tegenover een ver- en geëdeld soort ambtenaar als de Kock. Ik weet dat er een fort off all places op Sumatra naar hem vernoemd werd, maar minder bekend is dat hij in de Javaasche oorlog 200000 inlanders naar de andere wereld hielp. Daarbij vergeleken is kapitein Westerling toch een kleine jongen. Om hem maken wij ons wel druk. Rare jongens toch die Hollanders (vrij naar Asterix).
    En dan noemt Westerling zichzelf ook nog eens Ratu Adil. Sansara, Westerling als de wedergeboorte van Diponegoro, ook op Celebes.

    Dan is er toch sprake van een gezamenlijke geschiedenis!!!!

    Ik dacht dat in Fort de Kock mijn opa in de oorlog als krijgsgevangene is overleden, even opzoeken.

    • Ron zegt:

      @Peter: Ik dacht dat in Fort de Kock mijn opa in de oorlog als krijgsgevangene is overleden, even opzoeken.@@
      Ook de eerste Chevalier familie hebben na hun aankomst op Sumatra, hun intrek in Fort de Kock ingenomen. Mijn stamvader is daar ook begraven, nadat hij op 100 jaren en 4 1/2 maand, het leven liet. Ook was Fort de Kock het hoofdkwartier van de Kempeitai. Die hebben ondergrondse ruimten, ter beveiling, door 4000 indonesiers laten bouwen. Vervolgens werden alle 4000 afgemaakt. En Fort de Kock, Bukittinggi, is ook de hoofdplaats van het Minangkabau gebied.

    • A. Olive zegt:

      “Er is niks nieuws onder de zon”
      Geschiedenis herhaalt zich vaak maar niet altijd. Het bijbelse gezegde van Prediker, “Er is niets nieuws onder de zon”, heeft echter een hele andere betekenis.

  8. Henry van Amstel zegt:

    Zo, ik heb mij weer door een heleboel reacties mogen ploegen. Vooral dhr Mertens weet maar van geen ophouden… Even terug naar de aanleiding van dit alles: Jazeker is er in de literatuur veel moois te ontdekken omtrent het bestaan en later de teloorgang van Nederlands-Indië. Wel jammer dat Kester Freriks het “baanbrekende” (ik zou zeggen plankbrekende, vanwege de onzinnige dikte) boek van Limpach hierbij noemt. Ondanks het feit dat dit een weerslag van een promotieonderzoek is (nou ja, in Zwitserland, weten die veel…) is het veel meer een activistisch pamflet. Met objectieve geschiedschrijving heeft het natuurlijk niets van doen.
    En Indisch-Nederlandse literatuur? Wie goed zoekt heeft snel een plankje vol verzameld. Er is voldoende te vinden.

    • Jan A. Somers zegt:

      “Wie goed zoekt heeft snel een plankje vol verzameld.” Een boekenkast! Werd alleen gelezen voor de verplichte literatuurlijst. Daarna voor een speldenprik in de ramsj bij V&D. Nog goedkoper dan bij De Slegte.

    • RLMertens zegt:

      @HenryvanAmstel; ‘van geen ophouden etc.’- En ik heb me juist zo bescheiden mogelijk opgesteld. Iets meer dan een uw plankbrekende opmerkingen, dat wel. Maar ja, de hoeveelheid negatief koloniaal nu verschenen geschiedschrijving, is voor adepten natuurlijk niet te pruimen. Vooral nu ook buitenlandse historici zich hierin mengen en …een ‘bijdrage leveren; om dat Hollandse vingertje eens naar zich zelf te wijzen!’

  9. Peter van den Broek zegt:

    @HenryvanAmstel
    Wat weten ze in Zwitserland van promotie-onderzoek?
    Toch wel veel. Ik kende in het land van Wilhelm Tell gepromoveerde colleges, die er wel wat van onderzoek afwisten. Trouwens, Limpach had dacht ik zijn dissertatie gedeeltelijk als wetenschappelijk medewerker geschreven op het Nederlands Instituut voor Militaire Geschiedenis. Zijn conclusies over systematisch, excessief geweld worden ook onderschreven door vooraanstaande Nederlandse wetenschappers zoals Prof. Oostindie (what’s in a name) .
    Als dhr van Amstel gedenkt het promotieonderzoek af te doen als een activistisch pamflet van 900 blz, dat niks te maken heeft met onderzoek, laat staan “Objectief” onderzoek, dan ben ik wel benieuwd naar zijn argumenten. Anders is Carnaval wel erg vroeg begonnen in Nederland.

    Trouwens, Oeroeg het boekenweekgeschenk van 1948 wordt nog steeds in originele staat+briefkaart aangeboden voor €12. Toch een mooie prijs voor een boekenweekgeschenk.

Laat een reactie achter op A. Olive Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s