Duizend helden

Pesing_1946

Nederlandse militairen en Indonesische gevangenen in Pesing, 1946

Bookmark de permalink.

28 reacties op Pesing_1946

  1. Rens Jansen zegt:

    Zijn er mogelijk nog meer foto’s rond deze gebeurtenis? Deze foto lijkt uit een album te komen.

  2. R.L. Mertens zegt:

    @Pesing affaire 1946; Toen Nederlandse troepen, die via Malaka toestemming kregen om op Java te landen. In strijd met de instructies van de Britten, die op dat moment het opper bevel voerden, het dorp Peing(W-Java) op 15/4-’46 bezetten en ca 80 Indonesische gevangenen(!) vermoorden. Het betreft hier een KL(!) eenheid. Historicus Romijn, die over de affaire schreef; de mentaliteit van deze oorlogsvrijwilligers(!) van de KL,zie foto-, die betrokken zijn bij deze oorlogsmisdaad!

    • Jan A. Somers zegt:

      ” die via Malaka toestemming kregen om op Java te landen.” Die toestemming kwam van SEAC (= Britten!). Net als de mariniersbrigade in Soerabaja. Na het vertrek van de Britten (=SEAC) kwam ook het gezag bij de Indische regering terug.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘oorlogsmisdaad etc.’- Dit eigenmachtig optreden wekte de ergernis van de Britten. Er verscheen in Semarangs blad de Baanbreker een fel artikel hierover van schrijfster Bep Vuyk. Ook de 2e kamer debatteerde over deze zaak. Generaal Spoor wees de aanrijgingen resoluut af. Hij was meteen ter plekke geweest en; ‘niets had gezien, dat wees op extreem geweld’. Een naderhand door hem ingestelde onderzoek commissie gaf als resultaat, dat ‘slechts 2 gevangenen waren vermoord’! – De Britten ergerden zich vooral omdat de lokale Nederlandse commandanten de felle gevechten in hun rapporten hebben verzwegen! Generaal Spoor weigerde, zoals door de Britten is voorgesteld, om met de Republiek tot een gesprek te komen; ‘omdat de onbetrouwbare Republiek geen respect toonde ‘!

  3. J.A. Somers zegt:

    “Generaal Spoor weigerde” Uiteraard. Gesprekken met de RI dienen niet door militairen te worden gevoerd, maar door politici. Militairen zijn alleen maar tegen, zowel TNI als KL en KM.

    • RLMertens zegt:

      @JAsomers; ‘maar door politici etc.’- In de 2e kamer werd op 6/5’46 de Pesing affaire besproken; Afgevaardigde Palar(PvdA) citeerde een brief nav. Bep Vuck’s artikel; het op beestachtige wijze afmaken van alle gevangenen, waarna de lijken in de kali werden gesmeten. Het plegen van diverse gruwel daden en in brand steken van diverse desa woningen. De minister van Overzeese Gebiedsdelen(!) antwoord op 7/5 in de 2e kamer, dat hem niets(!) bekend is van wreedheden, en is bereid een onpartijdig onderzoek te doen instellen. Generaal Spoor, aan wie de telegram van de minister ter kennis is gebracht, licht de gg.van Mook toe; na bezoek ter plekke; persoonlijk zich van de toestand van gevangenen op de hoogte gesteld en geen(!) verbrande woningen aangetroffen, het gehele verhaal van de heer Palar niets anders is als Republikeinse propaganda, opgeblazen samenstel van leugens. De commissie Enthoven is blijkens haar verslag, na getuigen verklaringen tot conclusie gekomen ; dat door de militaire actie geen wreedheden zijn gepleegd! Wat betreft de verbrande huizen; 2 tot 3 huizen, buiten (!) 2 km. van de desa zijn inderdaad verbrand; ter verruiming van het schootsveld! Veelzeggend is wel de brief van pastoor P.Seegers, waarin hij schrijft dat hij getuige is geweest hoe inspecteur van politie P.van der Plank in Pesing diverse gevangenen met zijn pistool neer legde. Diverse graven van de slachtoffers liggen op nog geen 30 m. van zijn huis, aldus de pater. De directeur van Justitie kwam in zijn brief 17/8 aan gen.Spoor tot de conclusie, dat de commissie zich wel wat gemakkelijk had afgemaakt. Het volgende onderzoek van de commissie Paardekoper, van Rij en Stam zijn veel kritischer van toon en brengen details aan het licht, die tot dusver verzwegen zijn bv. het politie geweld oa de bekentenis van de inspecteur van politie P van der Plank; ik heb inderdaad standrecht toegepast. Ik had machtiging(!) van kaptein Westerling(?) In een brief van Van Mook aan de minister van 28/11’46 oordeelt de landvoogd de instelling van straf vervolging ongewenst; tevens is daarbij uitdrukkelijk door generaal Spoor toegezegd(!); waar mogelijk tegen excessen gestreng wordt opgetreden! _ Zo ging het indertijd de politiek te werk! Toetoepen! .

      • Jan A. Somers zegt:

        Politici zijn uw representanten, dus door u aanspreekbaar. Militairen zin uitvoerders. Alleen door hun opdrachtgevers aanspreekbaar. Heeft u de door u genoemde politici al aangesproken? Waarom niet?

      • Peter van den Broek zegt:

        @ Geachte Heer Mertens

        Er zijn enkele vragen bij de Pesing-affaire
        1) Hoe zijn politici en bestuurders bij de Pesing-affaire erin slaagden politiek buiten schot te blijven en konden ze voorkomen dat het wangedrag van de troepen werkelijk werd aangepakt.
        2) Hoe was het mogelijk dat Nederlandse politici ondanks de publiciteit over deze grootschalige ontsporingen maar heel beperkt verantwoording hebben afgelegd. en
        3) hoe konden op alle niveaus verantwoordelijke figuren de relevante informatiestormen sturen.

        Bij het begrip “informatie-stromen” gaan bij mij de lichten branden, want informatiestromen (in ondernemingen ) is mijn pakkie-an (uit het maleis bagian), als Financial Controller hield ik me in het verleden ermee bezig. Dezelfde methodieken in het bedrijfsleven heb ik bij mijn onderzoek naar de Bersiap toegepast en nu komt dezelfde methodiek bij de “Excessen” terug.

        Het gaat dan om de rol van de massamedia en de manipulatie van de berichtgeving daarin, de informatievoorziening over de oorlogvoering in relatie tot het afleggen van verantwoording op alle niveaus van de ambtelijke en militaire hiërarchie en controle in de politieke sfeer. Het gaat om HOE het ‘Schandaalmanagement’ (Romijn) in enkele in het oog springende zaken zoals de Pesing-affaire heeft gewerkt. De verantwoordelijke politici en bestuurders hebben zichzelf in dit proces buiten schot gehouden en dat zij mede hierdoor het militaire geweld, alsook de toepassing van andere dwangmaatregelen, minder hebben afgeremd, m.a.w. stilzwijgend hebben bevorderden HOE, tot aan de Westerling-affaire toe.

        Natuurlijk zijn militairen aanspreekbaar. Ook nazi-misdadigers hebben een beroep gedaan op Befehl-Ist-Befehl principe, maar dat werd al in de Neurenberger Processen juridisch afgehamerd, militairen hebben nog altijd hun eigen verantwoordelijkheid (zie officierseed) alhoewel dit tot voor kort voor Nederlandse militairen in Nederlands-Indie in den lande onbekend was. De Rawagederechtzaken hebben aan deze onbekendheid een bitter einde gemaakt.
        Toch vervelendus die verwijzing naar de Nazi’s, maar dat is bij Oorlogsmisdaden eenmaal het toetsingkader . Kan ik ook niks aan doen.

        Wat informatiestromen in de Pesing-affaire betreft gaat het om de brief van Pastoor P. Seegers. Hij heeft zich beklaagd bij de burgelijke autoriteiten maar m.i waren het de lokale militairen van het 2-14 R.I. (het tweede bataljon van het veertiende Regiment Infanterie, het Zeeland-bataljon) die zich ermee bemoeiden. Trouwens de Militaire Politie, de vermeende daders, bevonden zich in hun Gezagsgebied. Er wordt rapport opgemaakt door de bevoegde militaire instantie, tevens ook door de militair-tuchtrechterlijke instanties en dan gaat dit bericht door de militaire hierarchie, in het bericht is precies aangegeven wie het rapport krijgen, zodat de traceerbaarheid en betrokkenheid duidelijk gesteld is . Uiteindelijk komt het bericht bij de Legercommandant Spoor, dwz bij zijn staf Politieke Zaken. Die maakt een rapport voor de Legercommandant. Na zijn goedkeuring gaat het rapport niet alleen naar het kabinet van de ltnt-GG , maar ook naar het bueau van de Procureur-generaal. In geeigende gevallen krijgt het Hfd van RVD in Batavia een afschrift. Uiteindelijk komt het eindrapport bij de Min.van Kolonien. Aangezien de RVD onder de Minister-President resorteert krijgt hij ter kennisname ook het bericht, al dan niet voorzien opmerkingen. Het komt erop neer dat het de procedure is die in het Wetboek van Militaire Strafvordering is beschreven.

        .

      • RLMertens zegt:

        @PetervandenBroek;’hoe kon/zijn politici etc.’ _ Omdat alles wat in het ‘openbaar kon komen strikt in handen was de regerings- propaganda machine; er waren slechts een zeer beperkt aantal; kritische journalisten oa van Heuven Goedhart, H.M.van Randwijk ea. die een andere geluid brachten, maar die nauwelijks de geschoolde(!)massa bereikten. En de het Indische gouvernement en al haar vazallen ontkenden categorisch wat niet naar hun was; zie maar wat in de Excessen nota is opgetekend nav misdaden/misstanden etc. bv.Rawahgedeh 1947; ‘de majoor , die bij de actie de leiding had en voor de executie van de – in totaal ongeveer(???) 20- gevangenen verantwoordelijk was, is na overleg tussen de leger commandant en procureur generaal uit overwegingen van opportuniteit(!!) niet vervolgd! – Opmerkelijk is ook dat in de nota nergens de namen van de daders, gezagdragers wordt genoemd. In opdracht van de toenmalige premier (oud duikboot commandant) P. deJong? Limpach uit zijn studie opgedaan in het Koninklijk Instituut voor Militaire historie(!) noemt ze allemaal; de majoor = Fons Wijnen, gen.Spoor, ltg.gg.van Mook etc. – Als 15jarige in Soerabaja 1945-1949 werden wij eveneens ( zelfs op school) geïndoctrineerd met anti Republikeinse gedoe; allemaal rampokkers, extremisten; Hollands vlag je bent mijn glorie, en wat doen we met Soekarno etc. De Engelsen hebben ons in de steek gelaten; zij waren altijd al jaloers op ons Indië etc. En dat…. terwijl toen: de hele wereld opinie tegen ons gekeerd was. Maar dat werd ons toen (ook de kranten!) onthouden!
        De ontknoping kwam in 1949 toen duidelijk werd, dat wij moesten ….vertrekken! Uit ‘ons Indië’! Ontgoocheld kwamen wij als 1e groep ‘repatrianten’, in jan 1950 in Holland aan. In een grauw, koud, guur vaderland! Gezwegen werd er toen ….als het graf!
        note; in de jaren ’80 heb ik diverse video banden gevuld met tv. doc. over Indië. Ben ze in deze corona periode aan het terug kijken; Tabé Toean 1986; met veteranen die terug gingen naar de plekken waar misdaden werden gepleegd! Ook in gesprek met hun Indonesische opponenten. -Ik heb de première indertijd meegemaakt in bioscoop Rialto, Amsterdam waar voor- en tegenstanders waren. Vooral tegenstanders die de vertoning van deze doc. wilden verhinderen. Het zijn nu vooral jonge historici die de ‘ Indië beerput’ opengooien! – Het werd tijd! ( een beetje zelfkennis kan mi. geen kwaad; jezelf verbeteren)

      • Jan A. Somers zegt:

        Het was allemaal kennelijk openbaar bekend. In Soerabaja toentertijd gewoon onderwerp van gesprek aan de bar. Waarom hebben u of uw ouders er toen niets aan gedaan? Bij onze omzwervingen in Republikeins gebied kwam dit niet aan de orde. Zie Javapost Onder de vlag van het Rode Kruis
        Geplaatst op 2 mei 2012

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘u en uw ouders niets aangedaan etc.’- Waaraan? In die periode van ; Hollands vlag , jij bent mijn glorie…? En u toen 1946 hier in Holland? Uw omzwervingen in Republikeins gebied…..u vertrok toch al begin jan.1946? Wat valt dan nog…. te zwerven?

      • Jan A. Somers zegt:

        “begin jan.1946?” Beter lezen! juni 1946. “Wat valt dan nog…. te zwerven?” Beter lezen in Javapost.

      • RLMertens zegt:

        @JASomers; ‘allemaal kennelijk openbaar bekend etc.’- Her keek tv.doc, Nederland na mei 1945 met beelden uit Nederland. Uitgezonden in 2009 met commentaar van journalist/presentator Rob Trib; bijltjes dag in Holland; moffen meiden, koffie/suiker op de bon, Mussert voor het vuur peloton en; ‘we moeten Indië bevrijden; OVW’ers melden zich etc. Dan 15/8’45 Japan capituleert;
        een OVW ‘er wil zich terug trekken. Echter op straffe van ontduiking/gevangenis moet hij toch naar Indië; voor orde en rust! Terwijl de Grondwet; voor uitzending nog moet worden aangepast. En in Amsterdam duizenden tegen de uitzending protesteren, waarbij zelfs een dode is gevallen. Zetten uiteindelijk frisse stoere Hollandse jongens uit alle provinciën voet aan wal op Priok. ‘Om die ontzaggelijke moeilijke taak te volbrengen. Rust en orde, recht(!) en veiligheid voor die zo zwaar beproefde Indonesische bevolking (!) Generaal SH.Spoor; welkom mannen; opdat wij later terug in Holland, met gerechtvaardigde trots en overtuiging kunnen zeggen; toen Nederland een kritieke tijd doorworstelde, oefenden wij de belangrijke taak uit van soldaat in Indië’ (!)- Dan filmbeelden uit Indië met optimistische/ geruststellende snorrende commentaren; soldaten op patrouille, ontmoetingen/vriendelijk toegejuicht met/door kampong bewoners; tanks rollende de kampongs voorbij; een kip vliegt kakelend over de weg, de kampong bewoners met de duim omhoog naar onze lachende jongens! Eindigend met een samenzang met gitaar en aapje op de schouder; ik hou van Holland, landje aan de Zuiderzee….-Dan filmbeelden over het vlagincident in Soerabaja; een ooggetuige(!) vertelt over de opsluiting in de Simpang club; een voormalig koloniaal bolwerk waar toen honden en inlanders niet werden toegelaten; de gevangen Belanda;s die afgeranseld, moeten spitsroeden naar de ingang en en met 6 man in oa. een wc worden opgesloten. Het geschreeuw door martelingen is tot op de straat te horen! Een vernedering van jewelste,- Heeft u dat niet meegemaakt meneer Somers? Wel aangehoord aan de bar? Bar van het Oranje hotel?

  4. Peter van den Broek zegt:

    Over de Pesing-affaire is een discussie aan de gang tussen prof. dr. Romijn en Drs. Cees Somers + kol b.d. drs. Anne Tjepkema of de Militaire Politie al dan niet in samenwerking met de KL, 2-14 R.I. (het tweede bataljon van het veertiende Regiment Infanterie, het Zeeland-bataljon) zich schuldig hebben gemaakt aan oorlogsmisdaden, in het verleden wel Excessen genoemd.

    Voor mij is interessant het woordgebruik van historici als het over geweld gaat in het voormalig Nederlands-Indie, dat voor mij die de inburgeringscursus niet heeft gevolgd wel problemen oplevert.

    De volgende links heb ik geraadpleegd (google sleutelwoorden “Pesing 1946 Romijn”)

    1) https://carre.nederlandseofficierenvereniging.nl/5-2020/pesing/

    2) https://carre.nederlandseofficierenvereniging.nl/nr-7-2020/carreactie-2/

    3)https://www.academia.edu/19680439/Learning_on_the_job_Dutch_war_volunteers_entering_the_Indonesian_war_of_independence_1945_46

    Klik ik bij het Googlemenu op “afbeeldingen”, dan verschijnen ook duidelijke foto’s van de Pesing-affaire

    Er wordt natuurlijk weer gesteggeld over het Aantal doden, maar uit de Rawagede-rechtzaak wordt duidelijk dat niet het aantal doden doorslaggevend is, maar dat de Nederlandse overheid verantwoordelijk was voor de (oorlogs)-misdaden van haar militairen. Oorlogsmisdaden verjaren niet, ook niet voor Nederlandse militairen.

    • RLMertens zegt:

      @PetervandenBroek; ‘Nederlandse excessen etc.’- Beoordeelt door Nederlandse officieren? Zelfs hun opper bevelhebber indertijd; generaal Spoor was al het spoor bijster!

      • Peter van den Broek zegt:

        @dhr Mertens
        Ik wil specifiek ingaan op de affaire Pesing omdat die zoals prof. Romijn een voorbeeld is voor het militair geweld in Nederlands-Indie , eufemistisch “Excessen” en het afdekken van misdaden door het Militair gezag en de politieke leiding. Vooral de behandeling van getuigenverklaringen, die niet stroken met het gebruikelijke verhaal van Nederlandse militairen.

        Dhr Mertens heeft het op een gegeven moment over een “pastoor P.Seegers”, maar in de documenten komt ik de naam van de aalmoezenier van Van de Vrande van het desbetreffende regiment tegen. .Deze heeft een verklaring over de gebeurtenissen afgegeven. Ik kom meer verklaringen tegen van religieusen over misdaden in Nederlands-Indie van na de oorlog, zowel mbt Bersiap tegen Nederlanders maar ook in de oorlog tegen Indonesiers (zie Rechtzaken aangaande Zuid-Celebes). Anders dan die zaken wordt bij de Pesing-affaire de almoezenier gedesauvoueerd.

        De onderzoekscommissie meende namelijk dat de 2 belastende verklaringen over de in de rug geschoten Indonesiër en de doodgeschoten Indonesische gevangenen die handboeien droegen niet betrouwbaar zijn.
        De argumenten die de commissie hiervoor aanvoerde zijn echter zeer zwak. De belastende getuigenis dat een militair een jonge Indonesiër in de rug schoot, vond de commissie onaannemelijk omdat de getuige, de aalmoezenier, niet de Maleisische taal sprak!!!! Maar of de predikant nu wel of niet de taal beheerste: voor een dergelijke daad hoef je de taal niet te spreken om te begrijpen dat de militairen een ongewapend persoon in de rug schieten.
        De commissie meende daarnaast dat de belastende getuigenis over de doodgeschoten Indonesiërs niet strookte met de werkelijkheid, omdat een kapitein verklaarde dat zij hun gevangenen nooit handboeien omdoen.!!!!

        De Britten stellen zelf een onderzoek in, het rapport daarover wordt niet aangeduid, maar wel enkele opmerkingen gedaan door de betrokken officieren uit een niet-gedateerd rapport, dus van horen-zeggen.

  5. Peter van den Broek zegt:

    Drs. Cees Somers + kol b.d. drs. Anne Tjepkema van de Officierenvereniging richten hun felle kritiek op de wijze waarop prof. Romijn de Pesing-affaire in de publiciteit brengt m.n. over de vermeende oorlogsmisdaden van Nederlandse militairen de zgn oorlogsvrijwilligers.

    Ik ben weliswaar geen historicus, maar vraag mij af hoe zij aan hun beweringen komen. Zij geven op het eerste gezicht een met argumenten onderbouwde zienswijze, maar iets klopte er niet, er zijn teveel onlogische redeneringen (aanpassen van de demarcatielijnen aan de patrouillegang) en afzonderlijke feiten worden aanelkaar geplakt om tot een rechtvaardiging van de gebeurtenissen te komen. Dat laatste is wat anders als een historische verklaring. Graaf ik dieper dan val ik van de éne in de andere verbazing.

    Volgens Somers en Tjepkema draait de actie-Pesing om het vaststellen van een nieuwe, meer westwaarts van Batavia gelegen demarcatielijn die de patrouillegang van de Nederlanders moest vergemakkelijken. citaat”….De U-brigade had last van voortdurende hit-and-run acties vanuit Pesing, een dorp aan de noord-zuid stromende kali Angke tussen Batavia en Tangerang. De spoorlijn naar Tangerang kruist daar de rivier. Commandant 2-14 R.I. (het tweede bataljon van het veertiende Regiment Infanterie, het Zeeland-bataljon) had als opdracht om het dorp op 15 april 1946 te zuiveren. ……….. … Het Britse statement onderschreef de operationele autonomie van de regionale commandanten om ter wille van de patrouillegang de demarcatielijnen aan te passen en besloot met: ‘It is pointed out that had the TRI agreed to the terms laid down by the Commander of the Battalion, this incident would never have occurred. Up to date the TRI has ignored the allied proposals and have made no further effort to contact the battalion commander’ [9]. Het gevechtsrapport gaf een chronologische opsomming van de het verloop van de actie…..

    Zij gebruiken o.a. als bron R. McMillan in zijn gezaghebbend boek “The British occupation of Indonesia 1945-1946”.. Aangezien ik het boek ken, het is on-line te raadplegen, was ik benieuwd wat McMillan precies te zeggen had op de door Somers & Tjepkema aangegeven blz 90 van zijn boek. Wat schetste mijn verbazing dat zij een eigen interpretatie geven van het gebeuren in het boek          . Hun verhaal is weliswaar niet correct, maar wel goed verzonnen, zouden Italianen zeggen

    • Jan A. Somers zegt:

      ” onlogische redeneringen (aanpassen van de demarcatielijnen aan de patrouillegang) “Ik weet natuurlijk geen details, maar waarom zou dit onlogisch zijn geweest? Een demarcatielijn wordt in onderling overleg vastgesteld. Als er praktische problemen zijn, praat je daar gewoon over tot een beter resultaat. Voor onze mobiele poliklinische zorg konden wij zonder problemen de demarcatielijn passeren. Wel onder hoofdschudden van de daar geposteerde mariniers. Zie Javapost, Onder de vlag van het Rode Kruis
      Geplaatst op 2 mei 2012 Na de eerste politionele actie wilde mijn zus vanuit Soerabaja naar Poedjon om de situatie rond ons huis te bekijken. Maar de demarcatielijn liep vlak vóór het dorp, en ze mocht niet verder. Maar volgens de Indonesische militairen had dat bezoek ook geen zijn, alles was platgebrand.

  6. Peter van den Broek zegt:

    Ik onderschrijf de redenering van dhr Somers dat het logisch is dat een demarcatielijn in Onderling overleg en op het juiste Niveau wordt vastgesteld. Dat isnlogisch en gebruikelijk, maar dat gebeurt bij Pesing niet want wat schrijven de onderzoekers Somers en Tjepkema:…..Het Britse statement ONDERSCHREEF de OPERATIONELE AUTONOMIE van de REGIONALE commandanten om ter wille van de PATROUILLEGANG de demarcatielijnen AAN TE PASSEN.

    Hier was totaal geen sprake van “onderling overleg” maar Autonomie van Regionale Commandanten, dat ook nog eens door een Brits statement zou zijn Onderschreven. Dan gaan bij mij de alarmbellen wel rinkelen. De (ON)logica en woordgebruik van de auteirs duiden er op dat zij de feiten naar Nederlandse hand pogen te zetten. De auteurs gebruiken zelfs als bronvermelding R. McMillan “The British Occupation of Indonesia” en die geeft op blz 90 toch een andere en geloofwaardige lezing van de gebeurtenissen gebaseerd op primaire bronnen daarbijaangevend dat de Nederlanders wel heel creatief hun gelijk halen. Hun verhaal was weliswaar niet correct maar wel goed verzonnen.

    • Jan A. Somers zegt:

      Nogmaals, ik ken totaal geen details en ben ook niet erg geïnteresseerd (je kunt niet alles doen). Ook regionale Indonesische commandanten? Ik heb zo’n idee dat het bij die Indonesiërs niet erg duidelijk is wie er aan hun kant verantwoordelijk was voor de demarcatielijn, en of dat door andere strijdgroepen en loslopende macho’s werd geaccepteerd.
      “wel heel creatief hun gelijk halen”, “naar Nederlandse hand pogen te zetten.” Dat is toch normaal bij onderhandelingen? Kan je ook bij de Indonesiërs verwachten. U hoeft niet verder hierop te reageren hoor, wellis niettis. Heb daar geen zin in. Het ging mij alleen om de directe aanleiding tot het doodschieten. Actie > reactie?

  7. Arthur Olive zegt:

    Ik vraag me af waarom dat dorp “Pesing” (Urine) wordt genoemd.

  8. Peter van den Broek zegt:

    Als uit “actie > reactie” volgt, dan was het resultaat van het Nederlandse patrouillelopen waardoor van de tegenstanders ca. veertig man sneuvelden terwijl er 31 krijgsgevangenen werden afgevoerd, onder wie drie gewonden.toch een voortreffelijk resultaat. Veroorzaakt door het goedgelegd mortiervuur-

    Ik heb weinig verstand van pattouillelopen, ik vervulde zelf mijn dienstplicht bij de Marine op een opleidingsinstituut KIM. Ik probeer toch de situatie voor te stellen:
    Een groep Nederlandse militairen gaan patrouill lopen en zijn o.a gewapend met mortieren. Ik ken een mortier alleen maar uit oorlogsfilms. Het is soort artilleriegeschut dat bestaat uit een buis waarin een projectiel wordt geplaatst en is gemonteerd op een flinke metalen plaat die de stoot bij de terugslag opvangt. Ik heb me laten vertellen dat de nauwkeurigheid van de mortier beperkt is doordat de baan van het projectiel moeilijk te berekenen is, daarom wordt er meestal vrij globaal gericht. Afhankelijk van waar de granaten terechtkomen, kan deze vervolgens worden bijgesteld. Dan is het resultaat van het patrouille lopen meer dan uitstekend.

    Voor de onderzoekers van het Pesing affaire, Somers en Tjepkema, zelf Landmachtofficieren dus ervaringsdeskundigen , is het een doodnormale zaak dat een patrouille bewapend is met niet zo gemakkelijk te vervoeren mortier .
    Dat sterkt mijn interesse om ook als leek eens op de zaak in te gaan. Het woordgebruik van de onderzoekers en de wijze waarop ze met de feiten wordt omgaan doet mij sterk denken aan “alternative facts ” of “post-facts”, ik zal het woord deep fake maar niet in de mond nemen.

    Er zijn feiten, de chronologische volgorde van feiten en dan ook de interpreatie ervan. Het verhaal dat de onderzoekers ons willen doen geloven, laat wel te wensen over

    • Jan A. Somers zegt:

      “is het een doodnormale zaak dat een patrouille bewapend is met niet zo gemakkelijk te vervoeren mortier” Dat is nieuw voor mij. Vraag eens aan onze infanterist en kruisridder of hij wel eens patrouille heeft gelopen met een mortier op zijn rug! Jan A. Somers heeft als artillerist in ieder geval geen verstand van mortieren. Alleen maar eens gezien op het artillerieschietkamp Oldenbroek. Volgens mij veel geschreeuw en weinig wol. Maar geschiedschrijvers weten ook niet alles, maken van tien man een peleton. Niet erg hoor, bij mij ging het om een compagnie (dacht ik).

  9. Peter van den Broek zegt:

    De historici Somers en Tjepkama (kol. b.d.) schrijven in het blad van de Nederlandse officierenvereniging (dat is wat anders dan de Donald Duck) over de Pesing-affaire. Mijn aandacht werd getrokken door hun citaat: ….Het Britse statement onderschreef de operationele autonomie van de regionale (Nederlandse) commandanten om ter wille van de patrouillegang de demarcatielijnen aan te passen.

    Het klinkt meer op een wat voorbarigeen niet-onderbouwde conclusie conclusie dwz een alternative fact of postfact, want was het geval.
    Het South East Asean Command SEAC (Lord Mountbatten) voerde toendertijd het gezag over Nederlands-Indie. De commandant over Java was ltnt-gen Stopford. Toen hij op de hoogte was gebracht van wat in Pesing gebeurde, gelastte hij hij een onderzoek over de gang van zake. De Nederlandse aanval op Pesing vond plaats zonder dat de Britse territoriale commandant Brigadier Weston van de 161st Indian Infantry Brigade was ingelicht. Weston had een operationele order uitgevaardigd dat aangaf ” actions out of the ordinary had to be reported to the Brigade Headquarters”. De Nederlandse aanval ging tegen deze order in. Een geval van subordinatie.
    Brigadier Weston vroeg rekeniung en verantwoording aan de ltnt-kol J.W. Sluyter, commandant van het bataljon , welke verantwoordelijk was voor de Pesing actie.

    Dit gegeven vind ik niet in het verhaal van de historici Somers en kol b.d Tjepkema terug. Dat niet alleen, wat verder ontbreekt is een chronologisch beschrijving van de gebeurtenisssen, te beginnen bij de onderhandeling tussen de Britten en het Tangeran Regiment, een eenheid van het officiele Indonesische Republikeinse leger TRI over de aanpassingen van de demarcatielijn bij Pesing.Dit gegeven lijkt mij toch essentieel voor een beter begrip van het verhaal van Somers en kol. b.d. Tjepkema

    • Jan A. Somers zegt:

      ” op 15/4-’46″ Ik weet niet op welke datum in 1946 het gezag door SEAC werd overgedragen aan het Indische bestuur. Ik dacht ergens in maart, maar dat is alleen maar ‘gedacht’.

  10. Peter van den Broek zegt:

    Bij het lezen van 161st Indian Infantry Brigade gaat bij mij een lichtje branden . Dat was toch de brigade die ingezet zou worden bij de slag om Soerabaja op 10 November 1945? Nederlandse schrijvers zoals Meelhuijsen en Bussemaker veronderstelden dat deze brigade in Soerabaja zou worden ingezet, maar dat hadden ze verkeerd gelezen, het lag wat anders.
    Toen deze brigade de haven van Soerabaja naderde, besloot de toenmalige commandant van het Britse leger in Nederlands-indie, gen. Christison dat 3 brigades genoeg waren om Soerabaja te heroveren. De 161ste brigade wendde haar steven en koerste af op Batavia.

    Naar ik begrepen heb, kwam aan het SEAC-autoriteit in Nederlands-Indie pas eind november 1946 een eind. Het hoofdkwartier van het XV Indian Corps, waaronder de Britse divisies reulteerden droeg op 27 November het bevel over aan het Hoofdkwartier van het KNIL en voer op 29 November weg naar India. Op 30 november hield het Southeast Asia Command operationeel op te bestaan.

    • Jan A. Somers zegt:

      Al in september was besloten dat op Java een divisie zou worden ingezet, aan te landen in Soerabaja vanwege de goede havenfaciliteiten. Daartoe was Huyer naar Soerabaja gezonden, kijken hoe of die havens erbij lagen.
      “pas eind november 1946 een eind.” Maar in Soerabaja waren ze al in maart opgevolgd door de mariniersbrigade. Die volgens mij niet onder SEAC resulteerde. Hoe de zaak in elkaar stak weet ik niet. Het gezag van SEAC over de gebieden buiten Java was door SEAC aan de Australiërs toebedeeld. Deze vertrokken nadat KNIL de laatste posities van de Australiërs hadden overgenomen, en het gezag formeel aan SEAC hadden teruggegeven. . Op 13 juli 1946 werd door SEAC in Makassar het gezag over deze gebieden aan de Indische regering (niet de Nederlandse regering!) overgedragen. Die Engelse generaal kon met enige moeite een Brits erepeleton formeren om de vlag te strijken en van Mook had ook maar een handjevol KNIL-ers om de vlag te hijsen.

  11. Peter van den Broek zegt:

    Ik kom terug op de Pesing-affaire. Zoals ik al eerder aangaf vertellen de twee Nederlandse historici, C. Somers en kol. b.d. Tjepkema een eigenaardig verhaal over Pesing. Ze reppen niet over de onderhandelingen tussen het TRI-Regiment Tangerang en de Britten om de demarcatielijn aan te passen ten Westen van Batavia, waar de Nederlands-Indische regering haar zetel had. Het geeft wel de nutteloosheid en onmacht van de Nederlands-Indische regering aan.

    Wat gebeurde erin werkelijkheid, wat was de objectieve realiteit?
    De Britten besloten deze Indonesische eenheid wapens te leveren als zij een “peace keeping” rol zouden vervullen in het gebied. Het regiment zou daarmee instemmen als zij de goedkeuring van het Centrale Indonesische Legercommando in Yogjakarta zou krijgen. kennelijk heerste er discipline in het Indonesisch leger, tenminste er was een militaire hierarchie. Terwijl de Indonesiers op antwoord wachtten, vielen Nederlandse troepen aan en bezetten Pesing, tegen de uitdrukkelijke orders van de Britten in. De Britten liepen zo wel gezichtsverlies op.

    De eigengereide en ongedisciplineerde Nederlandse actie, door C. Somers en kol. b.d. Tjepkema eufemistisch aangeduid als “operationele autonomie van regionale Nederlandse commandanten” laat diepe sporen na op de Brits-Nederlandse verhoudingen. De Nederlandse militaire rapportage geeft in eerste instantie aan dat Pesing onbezet was (sic). In feite was hier geen sprake van eenvoudig patrouillelopen maar een vooropgezette, een van te voren geplande actie ondersteund door mortieren op een door het officiele Indonesisch leger bezet gebied.

    De Indonesiers pakken het wat anders en intelligenter aan, op de zgn kraton-manier. Ze zeggen niet direct wat er gebeurd was, maar laten als een wajangspel de schaduwen spreken. In de middag wordt een stafofficier van het Britse hoofdkwartier gewaarschuwd door de TRI met het verzoek om ambulances te sturen naar Pesing om een groot aantal gewonde Indonesische militairen op te halen!!

    C. Somers en kol. b.d.Tjepkema laten zich daarna weinig kritisch uit over het Nederlands optreden . Ze citeren alleen delen van Britse en Indonesische bronnen om het Nederlands gelijk te rechtvaardigen, het lijkt wel op counter-intsurgency.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s