Wilt u weer graag in contact komen met een familielid dat u uit het oog bent verloren?
Weet u niet wat er in de oorlog met uw ooms en tantes is gebeurd?
Denkt u dat u nog een zuster heeft in Amerika, maar u weet niet waar?
Heeft u een aanvraag ingediend bij de PUR/SVB in het kader van de Wuv of Wubo, maar uw aanvraag is afgewezen omdat u geen getuigen heeft?
Zoekt u een jeugdvriend waar u samen mee in een kamp heeft gezeten?
Gaat u naar Indonesië, en wilt u weten of de straat waar u vroeger woonde nog bestaat?
Deze en vele andere vragen zijn in veel gevallen nog te beantwoorden. Ondanks de afstand, ondanks de tijd. Je moet alleen wel weten waar te zoeken, en is volharding vaak een voorwaarde om een antwoord te kunnen krijgen.
De inhoud van de Java Post is zelf al een goed voorbeeld van het feit dat nog veel gegevens zijn te achterhalen. Er is echter nog ontzettend veel méér te ontdekken en beschrijven, vooral ook door de beschikbaarheid van steeds meer gegevens op het internet. Hoe vreemd het misschien ook klinkt, er is nu meer te vinden dan tien jaren geleden.
Heeft u echter zelf geen idee waar te beginnen? Weet u niet hoe te zoeken, of heeft u geen tijd om u er in te verdiepen? In dat geval wil ik u graag helpen.
Ik heb jarenlange onderzoekservaring en ken de wegen om tot een antwoord te komen. In sommige gevallen zal ik u hierbij om een vergoeding moeten vragen, maar ook dan zal altijd sprake zijn van redelijkheid, en met oog voor uw belangen.
Ik hoor graag van u,
Bert Immerzeel
Ik zoek naar mijn vaders graf en iformaties over zijn dood in het hospitaal in de Bandung area.
Zijn naam Rufino Valdivia – Hij is daar in die buurt begraven. Mijn moeder is in 2005 overleden
op 94 leeftijd en sprak zelden over haar man. Alles was zo vergeten voor haar, de tijd in de
Jappenkampen en later.
Mijn vader was Phillipijn en heeft met de Sambajon Band gespeeld in Batavia’s Oranje Hotel,
volgens zeggen. De Sambajons zijn nu in Holland en Jim Sambajon, de zoon heeft ook een
muzikale achtergrond en zo zijn dochter Asta. Misschien dat zijn nog leven want ze waten
wat ouder dan ik . Zij heeft ook op de Zusters Ursulinen School gezeten volgens mijn moeder.
En er is een boek geschreven over de muzikanten uit andere landen, ook volgens mijn moeder.
Enige berichten hierover zal helpen
Inez Jonathans-Valdivia
omihvl1@aol.com
Dear Inez, beste Inez,
Een beetje zoeken brengt me tot het volgende:
Jullie woonden tijdens de oorlog bij de familie van je moeder, in de buurt van Banjoewangi. Jullie vader, afkomstig van de Philippijnen (had hij nog een andere nationaliteit?) bleef in West-Java. Hij is in 1944 overleden aan tbc in een ziekenhuis in Batavia of Bandoeng. De vraag is hier van belang wat er gebeurde met zieken die overleden in een ziekenhuis, zonder een familierelatie in de buurt te hebben. Om eerlijk te zijn, ik weet het niet. Ik veronderstel dat ze een naamloos graf hebben gekregen op een van de belangrijkste begraafplaatsen van een van deze steden. In ieder geval een graf dat al lang, zo niet heel lang, geleden, geruimd is.
Het spijt me dat ik niet meer kan vertellen…
Bert Immerzeel
Hallo Bert Immerzeel, Zou heel graag willen weten of het Pandu Kerkhof in Bandung nog steeds bestaat. Mijn moeder en tante zijn daar begraven. Mijn moeder in 1947 en mijn tante geloof ik in 1950{?}. Mijn moeder’s naam is: Melanie Tersteege Deijkerhoff, overleden op 4 October 1947. Mijn tante’s naam is: Zorab. Enige inlichtingen zijn erg gewaardeerd.
Vera Hager
Beste Vera,
De Pandu begraafplaats wordt beheerd door de Nederlandse oorlogsgravenstichting:
http://www.ogs.nl/pages/text.asp?Subject_ID=100
Ik kan de naam van je moeder niet vinden op de website van de OGS (zie: slachtofferregister). Wat je tante betreft: ik vind hier alleen een zekere Marie Moens-Zorab. Is zij het?
Misschien kun je beter even een mail sturen naar de OGS en daar navraag doen.
Beste mevrouw Jonathans,
Ik ken Asta Sambajo. Zij woont in Amsterdam. Ik zal haar laten weten dat u op zoek bent naar haar. Vriendelijke groet, mw Kenny Bartelsman-Sahusilawany
Wat geweldig dat je zoiets vinden kan. Mag ik ook proberen met mijn vragen?
Ik zou graag meer willen weten van mensen die met mijn familie van Garoet in de Japanse beschermingskamp terechtkwamen te Taloen. Omdat ik zo jong was (3 jaar) herinner ik mij alleen de families Heuvelink – of Heuveling die naast ons woonden aan de Tjiledoeg weg, en familie Dieduksman die we in the kamp ontmoetten. De Heuvelinks waren buitenkampers, zoals wij, maar hun zoon en vader (?) waren wel in Japanse kampen. Wij woonden naast de Hobieras. De Japanners vervoerden ons naar Bandoeng waar wij op Bandastraat 5 werden ondergebracht met vele anderen, onder wie de familie Schrauwen (Schrouwen?): Marie de moeder, Nono de oudste zoon en vrouw, en jongere zoons Wimpie en Eddie die mijn leeftijd waren.
Weet je misschien in welke documenten ik hun kan vinden? Garoet was zo klein en misschien niet van veel belang en misschien daarom ik het nog nergens heb zien genoemd. Toch had het een textiel fabriek, en was het, dacht ik, een soort sanatorium voor gewonde soldaten. Ik herinner mij nog dat bij een aanval van Pemudas alle gewonden, zelfs als ze maar een been hadden, met geweer klaar lagen achter de zandzakken. Wat voor informatie ook over Garoet zou erg gewaardeerd worden.
Alvast bedankt
Terry Diefenbach-Lim
Terry,
Ik stuur je enkele gegevens naar je privé-mailadres.
Alvast hartelijk dank voor de moeite.
Beste Bert
dank zij je opspeuringen en een scherpzinnige lezer van deze rubriek ben ik nu contact met een van de Schrauwens. Hartelijk dank voor de moeite. Ben nog steeds ‘flabbergasted’ zoals een van je andere lezers dat uitdrukte, dat je het voor elkaar hebt gekregen.
Nogmaals hartelijk dank.
Terry Diefenbach-Lim
IK heb een antwoord voor Vera Hager, die naar de Pandu begraafplaats vraagt in Bandoeng, Had ik dat eerder geweten, want ik was er in November 2012, Dan had ik meteen naar haar moeder kunnen zoeken. de Begraafplaats is gescheiden van de Oorlogsgraven afdeling. Ik heb gezocht naar Mijn grootvader en Zusje, helaas is het registratie boek in erbarmelijke staat en heb ik alles weer in chronologische volgorde achter gelaten.. Veel succes MJ
Beste Bert,
Ik vertrek morgen naar Bali en wil vanuit daar richting Semarang, Java om te kijken of ik het huis van mijn opa en oma kan vinden. Ook mijn vader heeft er nog kort gewoond. Helaas leven opa en oma niet meer, en weet niemand het adres. Misschien weet u raad? Dit is de info die ik heb:
In Semarang bij de Pasar links, grote heuvel omhoog, straatnaam Djanli of Djangli. Het was toen een wit huis met een puntdak en een veranda, een gastenverblijf en af en toe verbleven er politie agenten omdat mijn opa hoofdinspecteur van de politie was.
Is het wellicht raadzaam om bij het politiebureau te vragen wat zij weten?
Mijn opa heette Henri Gerard Snabilié en in de jaren 50 zijn ze naar Nederland vertrokken.
Als u info of tips heeft, zou u mij kunnen mailen? Dat lees ik dan daar!
Beste Laura,
Je opa werkte bij de politie, hij had een goede functie, en hij woonde op een heuvel in een groot wit huis met een veranda en een puntdak:
Kan niet anders dan Nieuw Tjandi zijn: de betere buurt voor totoks en Indo´s voor de oorlog. Een nieuwe buurt (jaren ´20) met grote huizen. Hier bevond zich ook de politiekazerne.
De politiekazerne van toen is nu (zie Google Earth: aan het eind van Jalan Letnan Jenderal S. Parman) een stukje bos.
Ik veronderstel dat je opa in de buurt van de kazerne woonde. Als je een foto hebt van het huis, kun je ter plekke rondwandelen en navraag doen.
Goeie reis en succes!
Bert
Dear Bert -
Thank you for helping me fill in the pieces of my father’s life. My family tree is almost complete. With your help you have shown me another time and segment of my father’s life. Learning more about my father’s war (WWII) and his imprisonment in the POW Japanese camps, certainly has helped me to understand all that he had endured and the sacrifices he has made in his life.
The first day I wrote to you, you instantly wrote me back and gave me hope that you would help me find my half sister Joan who unfortunately passed away very young from an appendicitis attack during the war. I am happy to have the opportunity to connect with my half sister’s cousin and he has shed new light on family stories. Just great. Thanks so much Bert.
Your research skills are impeccable. Very polished and professional . I highly recommend your expertise and knowledge to anyone who is looking for information on their loved ones who have endured the war in Indonesia.
You have given me many perspectives to think about and closure I have been looking for in a world that was not a nice place to be in during my father’s war time, 1942-1945.
Thank you very much.
Respectfully, Irene (USA)
hallo.
zou graag vernemen of dit het juiste forum is voor mijn vraag. Mijn vader Generaal Timor Pane
was een Indonesche generaal en oorlogsheld. in Indonesia werd het tijdens de overdrach van Soekarno nar Soeharto, het hem kwalijk genomen , en hij had ook in het bekende ” crocodille gat ” moeten liggen met de 7 andere generaals, maar hij als Soekarno man ontsnapte zijn dood. over zijn leven is maar weinig bekend, veel mistique, hij had een bataljon in Sumatra onder zich. er moet ergens in NL een boek rondslingeren waar zijn naam en daden staan beschreven, elke info word zeer op prijs gesteld.
irma pane
veel dank
Dat boek is waarschijnlijk ´De stille genocide´ van Lambert Giebels.
´De stille genocide: de fatale gebeurtenissen rond de val van de Indonesische president Soekarno´ door Lambert J. Giebels. Uitgever Bert Bakker – Amsterdam 2005.
ISBN 9789035128712, 303 pag.
Op zijn site http://www.londoh.com liet Lionel Sluyter december vorig jaar een verlate recensie achter van het boek. Sluyter stierf twee maanden later. Het bijzondere is dat ik het zelfde boek in handen heb gehad bij De Slegte, een antiquariaat in Amsterdam, enkele uren voordat Sluyter het kocht. Hij vond het interessant genoeg om het te kopen, ík liet het staan.
Het is echter nog steeds tweedehands te verkrijgen. Zie bijvoorbeeld http://www.antiqbook.com.
De auteur van het boek, Lambert J. Giebels (geboren 1935), is nog in leven. Mogelijk is hij degene die je verder kan helpen.
Ik weet niet of Lambert Giebels iets had vermeld over Dhr T.Pane .
Eerlijk gezegd kan ik zijn naam niet herinneren.
Wat ik gelezen had in het boek van L.G was een korte verslag over de gebeurtenissen tijdens de Kudeta .
Met achtergrond informatie en interviews.
Dat doet me denken aan die roerige tijden , had als Jakartaanse scholier examen klas SMA Negeri VII Gambir Djakarta en later als beginnende student het bewust meegemaakt .
Er waren 6 Generaals , en 1 eerste luitenant , de adjudant van Gen.Nasoetion die toen slachtoffers werden.
Pusat Sejarah ABRI , Departemen Pertahanan Keamanan ?
Als Mantan DanJon zal je zeker informatie kunnen vinden bij zijn oud Bataljon.
De hulp inroepen van Lambert Giebels kan helaas niet meer:
http://javapost.nl/2011/10/13/soekarno-kenner-giebels-overleden/
Ik ben op zoek naar mijn biologische opa, of eigenlijk: ik ben op zoek voor mijn vader naar zijn biologische vader… (het moet een Engelse officier zijn…) Het is een heel verhaal… Ik heb al enorm veel zoekwerk verricht, maar kom nu niet verder.. ik heb zelfs een soort van “zoek-boek” in elkaar gedraaid met al mijn bevindingen/ontdekkingen… misschien kunt u mij helpen, waar kan ik dit dossier naartoe mailen?
Er wordt aan gewerkt….
Bert, heeel hartelijk bedankt voor je hulp bij het zoeken naar de heer Bruno Bahrfeldt uit voormalig Nederlands Indie. Je archief tips hebben ons op het juiste spoort gezet voor zijn belevenissen na zijn internering in Derah Dun.
Leen
Flabbergasted over je kennis en inzet. Nooit gedacht je hulp te moeten inroepen. Aanstaande 11-11-11 ga ik naar Indonesia. Via de web master van Bandung City site weet ik dankzij foto’s dat het huis aldaar in zeer goede staat verkeert . Gunthur was zo goed me de foto’s te zenden. Als dank bezoek ik zijn familie.Echter en nu de vraag: ik zou graag het graf van mijn moeder bezoeken in Pandu kerkhof. Googlen etc bracht me niet verder. Mam , Aleida Hauwert- Hercules overleden 20 mei 1950 was met paps urn begraven, vervolgens werd ik geadopteerd door de zus van mam , Augusta Hercules gehuwd met baron van Lawick te Surabaya. Ook zij overleed na een ziekbed en werd begraven in Kembang Kuning. Het ouderlijk huis aldaar is fantastisch op geknapt door een groot bedrijf .e begrijpt dat ik beide graven wil bezoeken ; zou je de grafligging no of nummers voor me kunnen opzoeken. Zeer erkentelijk en bravo voor dit initiatief, waar ik dankbaar gebruik van maak.Groeten, ellen hauwert
Ellen,
Dank voor je compliment. Je hoort van me.
Bert
Hi Bert hoop van je te horen nog voor mijn vertrek as vrijdag 11-11-11. kan ik mijn volbrachte beloften aan vader en moeder als was het maar grasmat als het graf er niet meer is, neervleien. persoonlijk eml adres is hauwert43@hetnet.nl. graag dankje
Beste Bert,
Wou bij deze vragen of je mij kan helpen met het vinden van gegevens die ik zoek.
Mijn naam is Edwin van Heuven van Staereling…. mijn opa was Maximiliaan Theodorus van Heuven van Staereling en was getrouwd met Alice christiene Pechler.
Mijn vraag is of het jou lukt om meer gegevens te vinden van de familie van mijn oma.
Het enige dat ik weet dat de vader Christiaan Alexander Pechler heet en getrouwd was met Suzanne Anthoinette Godijn..
weet dat er ook een boekje is verschenen over de pechlers in het verleden maar daar is moeilijk aan te komen.
Hoor graag van je.
Vriendelijke groet
Edwin van Heuven van Staereling
Edwin,
Je hoort van me…
Bert
Alice Christiene Pechler werd geboren op 22 november 1908 in Goendih.
Ze huwde met je opa M.T. van Heuven van Staereling (geb. 16 april 1910) op 20 oktober 1937 in Medan.
Verdere gegevens heb ik niet gevonden. Ik adviseer je je vraag te stellen op:
http://www.stamboomforum.nl/subfora/127/0/
Daar is vast wel iemand die je verder kan helpen.
Succes!
Hallo Bert,
Ik ben opzoek naar verhalen en fotos over Batavia. Kunt u mij de weg wijzen?
Ik ben op zoek naar Harry van der Heyde. Ouder dan 80 jaar. Hoop dat hij nog in leven is.
Wij hebben samen in mannenkamp BODJONG en gemengd kamp KLAMPOK gezeten.
Dit in de buurt van Purworkerto -Banjumas.
Ronald Croese.
Email
Ronald,
Ik ben op zoek gegaan naar Harry van der Heyde, maar heb helaas nog geen spoor van hem gevonden….
Bert
Wist de vragensteller de precieze spelling van de achternaam? van der Heyde
Kan ook zijn:
van de Heyde
van de Heide
van der Heiden
van der Heyden
van der Heijde
van der Heijden
van der Heiden
van de Heiden
van den H….
Hallo Bert,
allereerst een compliment voor je verhalen uit de oude maar zeer bewogen tijd.
Mijn vraag; ik ben zeer benieuwd hoe het met de jachtclub in Jakarta vergaan is. De Batavianen/Jakartanen zullen zich dit etablissement zeker herinneren. Wij gingen er vaak in de jaren 50 s’avonds laat heen voor een frisse neus en de befaamde bitterballen. Mijn Pa, arts, ontmoette er altijd wel collega’s of patienten, en ik wisselde er mijn eerste schuchtere kusjes met lieve meisjes uit. Vanuit de bovenverdieping kon je zondags de zeilwedstrijden met BMers goed volgen.
Volgens het gerucht heeft de eigenaar het kort na de uittocht in 1957 zelf in de fik gestoken.
In 1984 en 1991 kon ik er niets meer van terugvinden, Daar zwemmen was ook niet meer mogelijk wegens de ernstige vervuiling door de olieplatforms.
Je zou een stukje kunnen wijden aan de jachtclub.
Salam,
JPF Petbar
Beste JPF,
Dank voor je cmpliment.
Natuurlijk heb ik niet álles paraat, hier op mijn pc of in mijn hoofd. Ik ben meestal niet veel meer dan een doorgeefluik van (bijna verloren gegane) verhalen van anderen.
Van de jachtclub weet ik niets. Ik zou me er in kunnen verdiepen, maar… als jij er een goeie story over zou kunnen schrijven, dan zou dat misschien wel veel beter zijn.
Na enig zoeken op het internet vond ik dit:
http://kotabetawi.blogspot.com/search/label/Gebouwen
met deze reacties:
http://www.blogger.com/comment.g?blogID=991024150556088246&postID=991316585716716990
Het verhaal is afkomstig van een zekere Pak Giel (vermoedelijk de heer F.V. Giel). Een bekende?
Salam,
Bert
Ik ben op zoek naar de familie van Leeuwaarden. Zij hadden een garagebedrijf in Bandung of Soerabaja.
@Johannes: het antwoord mailde ik naar je mail-adres.
Yes i know of this Garage it was in my family
jpvs@earthlink.net is my mail-adres
Beste Bert,
Ik ben op zoek naar gegevens en informatie over het leven van mijn familie
Ik heb onlangs de namen gekregen van de grootouders van mijn oma.
Mijn Oma:
Eugene, Margaretha Mulder- Kerkhof geb. Tjimahi 13-08-1915
Haar grootouders:
Francois Herman met Elizabeth Baaibaai te Ngawie (Huwelijk 28-05-1881 te Madioen)
De achternaam “Baaibaai” ben ik tot op heden nergens tegen gekomen.
Ik loop nu vast met het uitzoeken van ons Indisch familie verleden, voor zowel de familie Herman als Baaibaai.
Is het misschien bij jou bekend of in het verleden inlandse meisjes hun achternaam veranderden in een meer klinkende Europese achternaam? ik heb namelijk het vermoeden dat zij geen Ido of Europeaan was.
Misschien zijn er mensen die mijn oma hebben gekend, en die mij kunnen verder helpen.
Met vriendelijke groet,
Maurice Mulder
Maurice,
Het antwoord moet ik je schuldig blijven. Laten we het wat die achternaam betreft er op houden dat niets is uitgesloten. Aan het begin van de vorige eeuw werden bijvoorbeeld tientallen, zo niet honderden Chinezen vereuropaeiseerd door ze toestemming te verlenen tot het dragen van een door henzelf gekozen Europese achternaam.
Omdat ik de indruk heb dat je interesse vooral van genealogische aard is, en eerder de 19e dan de 20e eeuw betreft, verwijs ik je graag naar:
http://www.stamboomforum.nl/subfora/127/0/
Je wordt er vast wel verder geholpen.
Bert
Thank you for getting the family names of the people who lived in camp “Onderlangs” in Arnhem. I was just a young boy when I lived there and unfortunately my parents are deceased so the names may not help me. I will try to call some of those people you mentioned, I was hoping to see some pictures, I know there was a hill that went to Arnhem from the camp I was hoping to see a picture if possible.
Thank you for all you have done, Thanks.
Philip Loth
P.S
My fathers name was Eugen Oscar Leopold Loth he was born Timor Koepang and I was born in Bandung if anybody has any knowledge of where we lived in Bandung I would appreciate any information as I plan on going to Bandung next year.
My husband and family lived in that camp onderlangs. My husbands name is Tony Wiebes. Also the family Schaap lived there too. I have a picture here in my house hanging on the wall, with all them on there as kids. The family Schaap lived in Bandung.
We live in San Jose California now. Also Winnie Schaap. You can get a picture of the camp from Gelderse Archief. I will ask around if anybody remember you. I was born in Velp, and lived in Arnhem. I remember that hill behind the camp, and the hospital on top.
Now when we go on vacation there, we stay in the Rijn Hotel across the street..
Winnie Schaap told me today that she was living next to you. You also have twin sisters that are on my picture here.
Hallo Bert,
Wat een goed initiatief en wat een mooie, informatieve site! Complimenten!
Zelf ben ik een halve Indo (Indische moeder en Nederlandse vader) en omdat ik geruime tijd na het Indische tijdperk, op de Hollandse klei, geboren ben, ben ik niet dagelijks met dat Indische aspect bezig.
Toch blijft het verleden intrigeren en duikt het af en toe weer op in mijn belangstelling. Je afkomst bepaald toch mede wie jij bent…. Alhoewel ik mijzelf zie als totok Belanda waren mijn beide reizen naar Indonesië in de 90-er jaren een soort thuiskomen, waarbij redelijk wat puzzelstukjes op hun plek vielen. Het is blijkbaar toch ook een deel van mij…
De belangstelling is nu weer opgelaaid omdat ik een tijdje terug Asta’s Ogen van Eveline Stoel gelezen heb en daarin één en al herkenning vond. Zelf mijn broer, geboren in Bandung en de donkerste van ons allen, maar nooit met zijn indo-zijn bezig zijnd, ervoer het boek als “zijn levensverhaal”. Hierdoor is mijn Indische vuurtje weer wat opgerakeld.
Mijn ouders zijn allebei in 1994 overleden, dus hun kan ik helaas niets meer vragen over de tempo doeloe. In mijn jongere jaren was ik ook zeer geinteresseerd in mijn “roots”, maar mijn nieuwsgierigheid werd door mijn ouders vaak beantwoord door wat vluchtige antwoordjes en het spreekwoordelijke stilzwijgen. Een enkele keer lieten ze wat los, maar daarbij kreeg je (met name bij mijn moeder) de indruk dat de werkelijkheid opgeleukt werd met fantasie.
Ik heb dus nog een boel vraagtekens over mijn Indische verleden en hoop dat jij, of iemand anders hier wat meer duidelijkheid in kan scheppen.
Mijn ouders waren Teunis Beekman en Winy Heim. Mijn Indische grootouders Onno Lelio Heim en Julia Stekkinger. Is er iemand die hun gekend heeft in die tijd?
In 1938 is mijn vader naar Indië gegaan (onbekende reden) en na het uitbreken van de oorlog als opgekomen KNIL militair gevangen genomen op Celebes. Volgens zijn zeggen moesten zij van de ene poot van Celebes marcheren naar de andere poot, waar bij aankomst bleek dat de Jappen daar ook al zaten en ze dus gevangen werden genomen. Klopt dit verhaal? Ik zou ook graag willen weten waar hij gevangen had gezeten. Volgens overlevering is mijn vader een paar dagen blind geweest door stokslagen van de Jappen, waarbij hij (en misschien anderen) als voorbeeld dienden of dat het als collectieve straf werd uitgevoerd. Ook vertelde hij me dat hun kamp eens gebombardeerd werd door de Amerikanen, waarbij ook doden vielen. Mijn vader had geluk omdat hij zich op de grond wierp, terwijl een man naast hem doorliep en doorzeefd werd met bomscherven. Zo is de overlevering… Maar, wat er van waar is?
Van de tijd na de oorlog tot de repatriëring heb ik het redelijk gedocumenteerd door de kist met brieven en marsbevelen uit die tijd, die mijn ouders op zolder hadden en nu in mijn bezit is.
Evenals de Nederlandse vlag die mijn vader als laatse aanwezige streek op hun legerbasis na de overdracht. Ik ben er trots op….!
Mijn moeder is geboren in Sidoardjo op een suikerplantage waar haar vader 1ste of 2de employé was. Ik zou graag willen weten welke plantage dat geweest is en of die nog bestaat.
De familie is redelijk vaak verhuisd, heb ik begrepen uit onderzoeken die ik gedaan heb in het verleden. Van mijn familie van voor en tijdens de oorlog weet ik nagenoeg niets. Mijn ouders leefden naar de (Nederlandse) toekomst en niet met het (Indische) verleden… Dat herkende ik trouwens ook sterk in het boek Asta’s Ogen.
Uiteindelijk is mijn opa in een jappenkamp overleden. Het bezoek aan zijn graf te Ereveld Leuwigajah was een vreemde emotionele ervaring, zo aan de andere kant van de wereld.
Ik zou graag willen weten waar mijn familie gevangen gezeten hadden en waaraan mijn opa overleden is.
Kortom, alles over de familie Heim van voor en tijdens de oorlog is welkom!
Hopelijk weet jij of iemand anders iets, opdat het verhaal toch bewaard blijft.
Bij voorbaat mijn hartelijk dank/ Terimah kasih banyak!
Freddy Beekman
Beste Freddy,
Je vader heeft waarschijnlijk deel uitgemaakt van een Knil-eenheid bij Kendari, Zuid-oost Celebes, onder leiding van A.G.T. Anthony. De Japanners overrompelden deze eenheid op 24 januari 1942. Een klein restant van de groep, een man of honderd, trok daarop naar het westen in de hoop zich aan te kunnen sluiten bij de Knil-troepen in de buurt van Makassar. Rond 18 maart vonden ze die aansluiting bij Enrekang, maar werden hierop meteen krijgsgevangen gemaakt door de Japanners die op dat moment ZW Celebes nabij Makassar hadden aangevallen en de resterende Nederlandse troepen achtervolgden.
Meer over deze geschiedenis vind je in:
Nortier, J., De Japanse aanval op Nederlands-Indie. Deel 1. [Celebes]
Uitgeverij Ad Donker, Rotterdam, 1988
Je vader heeft waarschijnlijk in de kampen Infanteriekampement en Marisokamp in Makassar gevangen gezeten. Deze stad is meerdere malen zwaar gebombardeerd door de Geallieerden, – het verhaal dat hij vertelde lijkt waarheidsgetrouw.
Je moeder was dochter van Onno L. Heim, geboren 1885.
Als Sidoardjo (onder Soerabaja) de plaats was waar deze Onno Heim werkte: hier waren vijf suikerplantages (Boedoeran, Kremboong, Tjandi, Toelangan en Waroe). Ik weet niet op welke plantage hij werkte. Daar is denk ik wel achter te komen, maar dat kost nogal wat tijd.
Wat daarvan nu nog te zien is? Ik zou het niet weten. Bedenk dat Sidoardjo heel dicht bij de stad ligt, met alle gevolgen van dien. Kijk even op Google Earth, en je ziet het met eigen ogen. Vergelijk het met de kaarten van het KIT: http://maps.kit.nl
Kort voor de oorlog woonde het gezin in Semarang, daarna, tijdens de oorlog en na de gevangenschap van je grootvader, in Pekalongan. Het gezin is in deze periode niet geinterneerd geweest. Wel werden ze waarschijnlijk geinterneerd in de bersiapperiode, door de nationalisten.
Tenslotte, waaraan je grootvader overleed, ik weet het niet. Meest voorkomende redenen voor sterfte tijdens internering waren ondervoeding en dysenterie.
Bert
Hallo Bert,
Hartelijk dank voor het snelle en uitgebreide antwoord. Met name het verhaal van mijn vader op Celebes lijkt te kloppen en met jouw gegevens zal ik er eens verder induiken (o.a. het boek van J.Nortier erop naslaan).
Dat de familie niet geïnterneerd is geweest verbaasd mij, want mijn moeder heeft dit toch duidelijk verteld en ook was ze gigantisch fel tegen alles wat Japans was. Ze kon er amper gewoon over praten, zonder dat er woede opkwam.
Bij welke bronnen kan ik dat verder uitzoeken? Kan het zijn dat een paar familieleden wel geïnterneerd zaten en anderen niet? Mijn opa is per slot van rekening ook in een Jappenkamp omgekomen, dus hij heeft ook vastgezeten.
Nogmaals bedankt en mocht er meer informatie zijn, dan is dat zeker welkom.
Met vriendelijke groet
Freddy
Hello Freddy.
Zelf Ex SMI van de KNIL. Naar Indie 1938. Zat in 1941 net voor de oorlog ook in Celebes KENDARI. Ook door Jappen in Enrekang Krijgsgevangen, in Makassar etc. Neem contact met me op via email, wil je.
Zal je dan vertellen wat ik weet. Ben geboren 07 07 1920.
Beste heer Fonkert
Allereerst hartelijk dank voor uw reactie. Ik ben zeer benieuwd of u wellicht mijn vader, Teunis Beekman, gekend hebt of dat u misschien in dezelfde kampen als hij gezeten hebt en daarom vast verhalen hebt die ook betrekking kunnen hebben op mijn vader.
Ik ben zeer geinteresseerd naar uw reactie.
Graag hoor ik van u,
Met vriendelijke groet
Freddy Beekman
Hallo Bert,
Ik bedank je hartelijk bij het zoeken naar mijn schoolvriendje Otto in Makassar tijdens de jaren
1951 / 1954.
Ik had er niet meer op gerekend……na 58 jaar is toch een wondertje ……!
Nogmaals bedankt en een groet van Puck
Hi Bert
Wij gaan volgend jaar naar Indonesia en ik zou graag willen weten of de Opium fabriek in Batavia nog bestaat, wij woonden in een huis van die fabriek op de Struiswijk straat.
Ook zou ik willen weten of de thee plantage “PASIR SALAM” buiten Sukabumi nog bestaat en of het van naam is verandered. Mijn oom, Fred Olive, was daar administrateur.
Bij voorbaat dank.
Met vriendelijke groet,
Arthur Olive
Arthur.
Leuk dat je je oude plek kan bezoeken .
Als je daar bent moet je niet verlegen zijn om aan de huidige bewoner te vragen om binnen te kijken .
Ook als je naar die plantage gaat , bel eerst de afdeling Humas ( Hubungan Masyarakat=Public Relation) .
Mss kan je zelfs een rondleiding krijgen.
Adressen kan je via Google Indonesia opzoeken.
salam
Beste Arthur,
De opiumfabriek staat er niet meer. Het gebouw heeft plaatsgemaakt voor de Arief Rahman Hakim moskee.
Als we af mogen gaan op Google Earth, dan staan de gebouwen van de thee-onderneming Pasir Salam er nog. Ik betwijfel of er nu nog thee wordt verbouwd.
Een uitgebreidere beantwoording van je vraag zond ik rechtstreeks naar je mail-adres.
Bert
Beste Bert
Het verbaast me dat je zo vlug hebt gereageerd. Heel hartelijk dank voor de informatie.
Arthur
Beste Arthur,
Ik zat toevallig te googlen op Pasir Salam. Als je de plantage Pasir Salam, ten zuiden van Sukabumi bij de desa Nyalindung bedoelt..
Ik heb voor een Nederlandse Consultancy bureau uit Jakarta enige jaren (DUC 1987-1989) in Indonesie gewerkt als landbouwconsultant. Ik heb lange tijd op Pasir Salam gewoond waar we een groot areaal asperges probeerden te verbouwen met andere Nederlandse consultants. In die tijd werden veel land dat in handen van de staat was, vrijgegeven aan prive ondernemingen en Pasir Salam kwam in bezit van een oud-minister die nog ambassadeur was geweest in Den Haag (Alamsyah). Veel oude theeplanten zijn door ons gerooid en vervangen door asperges. DUC is niet meer en ik geloof dat de door asperges op de diverse plantages in Indonesie ook ter ziele zijn. Het laatste dat ik gelezen heb is dat er nu melkkoeien worden gehouden daar (http://agribisnis-indonesia.blogspot.com/2007/11/tawaran-investasi-di-sukabumi.html).
Ik heb nog gewoond in het huis dat door de Nederlanders is gebouwd daar. Ook heb ik in Jakarta nog oude rapporten gelezen van administrateurs uit de koloniale tijd. Als je interesse hebt dan kan ik je nog ingescande foto’s uit mijn tijd sturen. Pasir Salam betekent heuvel met Salambomen in het Sundanees. Met vriendelijke groet Ben Bish..
Beste Bert
Mijn bet overgrootvader, Charles Chapple Olive (Engelsman) had zamen met Cassius Darling (Amerikaan) een suiker onderneming Wanasepi en een stoomwerktuigen fabriek Oelaban in Krawang op Java.
Ik heb wat informatie hier over maar weet niet waar ze hebben gestaan omstreeks 1857.
Zou je me een genoegen willen doen om het te vinden?
Bij voorbaat dank,
Arthur Olive
Arthur,
De werktuigenfabriek Oelaban heb ik niet gevonden. Volgens het telefoonboek van NI was er in 1940 in Krawang slechts één machinefabriek, van de Chinees Djiauw Tjioe, gelegen aan de Tjinangoh.
Op de kaart van Krawang vinden we slechts één aanduiding die er een beetje op lijkt, onder de naam Oelekan. Maar goed, ik weet niet of dat hetzelfde is.
Wanasepi is wel te vinden op de kaart. Het ligt aan de rivier de Tjitaroem, ten NW van Krawang.
Op de kaart vinden we Krawang onderaan, en Wanasepi linksboven, op twee uitstulpingen in de rivier.
Dus onderin een hoofdvestiging met aanduiding ´Rp´ (zal wel staan voor rijstpellerij) en dan bovenin nog een andere vestiging Wanasepi.
Je schreef suikeronderneming. Of er waren twee Wanasepis, en was de meest noordelijke daarvan suiker, of er was één onderneming, en deden ze aan twee gewassen.
Mocht je er een kijkje willen nemen en er vanuit Jakarta naar toe willen rijden (zal zo´n 50 kilometer zijn): Kort voor je Krawang binnenrijdt over de Jalan Pangkal/Jalan Tanjun Pura, sla je meteen na de brug over de Citarum linksaf de Jalan Proklamasi in. Vanaf daar nog een kilometer of vijf langs de oostoever van de rivier naar het noorden. Daar moet je dan maar weer eens navraag doen bij de lokale bevolking…
Succes!
Beste Bert
Hartelijk dank voor de informatie. Er was inderdaad ook een rijstpellery van mijn overgrootvader, de zoon van de suikeronderneming eigenaar op Wanasepi.
Betekent Wanasepi BONTE KOE of heb ik het mis?
Als ik weer een vraag heb wil ik graag een donatie geven voor al dat goede werk.
Hartelijke groeten,
Arthur Olive
Met hulp van het woordenboek kom ik tot het volgende:
Wana is Javaans voor bos,
Sepi betekent stil, eenzaam, verlaten.
Dus, vrij vertaald, zoiets als ´afgelegen bos´, wat ook wel correspondeert met de ligging in de bocht van de Tjitaroem.
Ik heb gemerkt dat veel vragen zijn over plantages en of steden .
Mijn advies is om bij Google Indonesia teraadplegen.
Voor (oude) plantages /fabrieken kan men de officieele kanalen raadplegen.
Voor plantages zoek je bij Dinas Pertanian of Perkebunan.
Voor Sukabumi zoek je bij :
Dinas Pertanian Kabupaten Sukabumi ( Pertanian is Landbouw)
Alamat : Jl. KH. Ahmad Sanusi No. 81 n
No. Telepon : (0266) 222740 / (0266) 222600
email : admin@kabupatensukabumi.go.id
Website : http://www.kabupatensukabumi.go.id
Als oud bewoner van Jakarta t/m 1968 en bijna jaarlijks pulang kampung kan ik aanraden om de officiele site van Jakarta te raadplegen.
Ze hebben zelfs streetdirectory van Jakarta .
http://www.streetdirectory.com/indonesia/jakarta/travel/travel_id_11025/travel_site_136582/travel_no_/
Met de A.R.H masjid erbij.
Weet niet hoeveel keren ik daar langs geweest ben , in mei-juni 2011 ook langs gereden.
Bijna elke grote steden hebben een dienst toerisme , en Kamers van koophandels.
Vaak hebben ze streetsdirectory.
Ter informatie :
Voor adressen van plantages kan men rechtstreeks naar de betreffende Dinas( Dienst) wenden, ze hebben ook e-mail .Men kan vragen aan afdeling HuMas of de KaDis( Kepala Dinas).
Geldt voor alle steden en kabupaten( regentschappen) .
Weet je niet precies , vraag aan op provincie niveau ( Jawa Barat=West Java).
Dinas Kehutanan dan Perkebunan Kabupaten Sukabumi
Jl. K.H. A. Sanusi K. 840, Sukabumi- 43152
Tlp. (0266) 215572
Bijna alle grote steden hebben een streetdirectory.
Voor Jakarta kan men de straatnaam intikken .
Voorbeeld:
Voor U.I complex ( Salemba area) zoek je via Salemba.
http://www.streetdirectory.com/indonesia/jakarta/travel/travel_id_11025/travel_site_136582/travel_no_/
Als oud bewoner van Djakarta tot 1968 kom ik vaak langs .
Ook in mei-juni 2011.
Hartelijk dank voor de informatie Surya Atmadja
hoi luitjes,
in 1945 [dec.] ben ik uit ,wat toen nog een beetje batavia was weggereisd, met zus en ouders, naar ceylon, aan boord van een engels vliegkampschip, de venerable, die later nb de karel doorman zou worden. voordat moeder en twee kinderen, in april 1943, het kramat kamp, in batavia in gingen, woonden we in de vioslaan, no 15. in die straat woonde ook het armeense gezin SARKIES, met twee zoons, een daarvan was DONALD, geb. in 1934, op 16 maart
ben zo benieuwd of iemand iets over hun lotgevallen, en misschien, huidige verblijfplaats kan zeggen.
Beste Peter,
Beide broers vertrokken later naar Australië. Ik weet niet of ze nog leven…
Ik stuur je een mail naar je persoonlijke mail-adres.
Beste Peter,
hoewel je er niet naar gevraagd heb interesseert je het misschien wat er van de Vioslaan geworden is. Ik heb er van 1947 tot 1957 gewoond, op nr. 23. Omstreeks 1949 werd de naam veranderd in Jln. Cisadane ( een rivier bij Jakarta ).op het voetbalveld werd een grote school gebouwd. Cikini ziekenhuis en de mesjid op Raden Saleh bestaan nog steeds. Ongeveer de helft van de huizen is nog in wezen onveranderd, wel is er vaak nog iets voor gebouwd. De dierentuin is verhuisd naar de rand van de stad. Nu is Cisadane een relatief rustig plekje vlak bij het centrum van de stad.
Als je er nog verder over praten wil, hier is mijn mailadres: jpfpetbar@yahoo.com
Mijn naam is Hans Veldhoven een neef van Arthur Olive.
Ik doe een gok, wellicht bent u in staat om ons te helpen. Het gaat om het volgende. Ik zoek de ouders van Anna Margaretha Le Feber, geb. circa 1830 Banjoemas (ZO van Purwokerto). Zij is gehuwd op 29 maart 1848 Cheribon met Charles Chapple Olive, gedoopt 3 maart 1813 St. Gluvias< Cornwall, Engeland. Hij was suikerfabrikant te Sindang. (later had hij de suikerfabriek WANASEPIE in Krawang). Zij was bij het huwelijk 18 jaar, zonder beroep en woonde te Sindang.
Ze was bij het huwelijk in verwachting. Op 23 juni 1848 werd Emma Jane geboren en op 21 sept. 1851 kregen ze een tweede kind Eduard. Zij vertrok in 1853 (zij was toen 23 jaar) met haar twee kinderen en drie kinderen die Charles Chapple Olive had van een andere vrouw (met leeftijden van 14, 10 en 9 jaar) (14 jaar was een meisje) naar Engeland om de drie kinderen van Charles af te leveren bij de broer van Charles (Frederick) in Falmouth om hen daar op school te laten gaan. De drie kinderen keerden later (voor 1861) weer naar Java terug. Anna Margaretha en haar kinderen vertrokken in 1854 weer terug naar Java via Holland. Op 4 dec 1854 zijn ze verdronken. Ze leden schipbreuk vlak voor de kust van Holland op weg naar Java op het fregatschip Hendrika dat net was vertrokken uit Brouwershaven. Charles CHapple Olive vertrok van Java in 1866 naar Engeland via Nederland en stierf op 23 nov. 1866 aan boord van het schip "De Staatsraad van Ewijck" bij Madagascar. Aangezien Charles in totaal 5 kinderen had van twee andere vrouwen zijn er toch veel nazaten. De Engelse familie en de Nerlandse nazaten zijn erg nieuwgierig wie die vrouw Anna Margaretha La Feber was. Hoe kwam zij aan die twee mooie Nederlands klinkende namen. Heeft ze op een internaat gezeten. Sprak zij Engels en Nederlands? Was zij een kind van een Europeaan en een Inlandse vrouw? Kunt u ons helpen om dit raadsel op te lossen. Hier in Holland lukt dat ons niet.
Hans,
Mijn gedachten over deze zaak zond ik naar je mail-adres.
Wie heeft mijn grootouders gekend? Zij woonden in Buitenzorg voor de oorlog en hadden een kapperszaak annex parfumerie. Mijn oma had ook een naaiatelier. Hun zaak heette Toko Weijling. Zij heetten Anna en Frederik Weijling. Mijn oma’s meisjesnaam was Wilson. Zij hadden vier kinderen: Paul, Jan, Adriaan en Barbara (mijn moeder). Mijn opa was lid van de loge (vrijmetselarij). Mijn opa is in het jappenkamp omgekomen (Halma Heira). Adriaan is omgekomen aan de Birma spoorweg. Mijn oma is na de oorlog naar Nederland gegaan, samen met mijn oom Jan en mijn moeder. Paul is ook naar Nederland gegaan. Mijn oma is in 1977 overleden, zij was toen 84 jaar.
Bij voorbaat hartelijk dank voor uw reactie.
Gertrude van Toorn-van Maarschalkerwaart
Beste Bert,
Bij mijn geboorte was mijn moeder erg verzwakt en mocht zij via het werk van mijn vader, de Borsumij, samen met mij aansterken in het Philips Ontspanningscentrum in Bandung. Nu heb ik in juli 1995, toen ik met mijn gezin een rondreis door Indonesië maakte, geprobeerd te ontdekken of dit gebouw er nog was. Dit is mij toen niet gelukt. Navraag bij Philips in Eindhoven leverde ook niets op. Kan iemand mij iets over dit Philips Ontspanningscentrum vertellen? En, zijn er foto’s van het complex?
Jan Verstraaten.
Hebben jullie ook personen van Chinese afkomst in jullie data base?
Mijn moeder was geboren in 1927 in Jacarta, van Chinese ouders, King Tong Yong en Ie A Twee. Toen ze één maand oud was, werd ze aan een Indo-familie weggeven, Carel Ferdinand Smith en Estina. Haar eigen familie was heel erg arm en ze was ‘maar’ een meisje en dat ging zo in dien tijd. Ze heeft nooit meer van hen gehoord. Toen ze met mijn Vader wilde trouwen (Ben ter Haar) bleek dat ze niet ‘officieel’ geadopteerd was. Wel was schriftelijk op papier gezet dat haar ouders haar weggaven en dat ze haar niet meer terug wilden hebben, met hun namen enz. Ze heeft toen nog een advertentie gezet in de Hollandse, Indonesische en Chinese kranten gezet om hen op te sporen, want in dien tijd moest ze toestemming hebben van haar biological ouders. Niemand heeft een antwoord gegeven.
Bijvoorbaat dank, Gladys Qualls
email gladys@suddenlink.net, of op FB
Ik zoek ook naar de geadopteerde vader van mijn moeder,
Carel Ferdinand Smith
Birth 25 Sept 1889 in Gombong, Central Java, Indonesia
Death 28 March 1947 in Jacarta, Indonesia
Hij was getrouwd met Estina, wie zijn vader is enz. Sinds dat hij in Indonesia was geboren, zijn Hollandse voorouders waren naar Indonesia gegaan, of ze waren al in Indonesie en Indonesische voorouders bv wie zijn Moeder was enz.
Voor informatie, aub naar gladys@suddenlink.net emailen.
Bijvoorbaat dank, Gladys
Beste Bert
In een poging familieverhalen te documenteren kom ik niet voorbij de naam van onze betovergrootvader, zoals doorverteld voor Thomas Lemon ( kreeg bij navraag bij het engels scheepvaartmuseum o.a. dit antwoord, A search of their collections traces 14 men with the names Thomas Lemon between 1800-1900 who served in the Royal Navy and Royal Marines; zonder mijn verhaal te kunnen bevestigen) die in engelse tijd ws als gezagvoerder of officier met een (oorlog)schip rondvoer in de indische wateren.Het schip ( de Triton?) schijnt door een ontploffing in de machinekamer te zijn vergaan en zijn z’n 2 kinderen John Richard en Mary zodoende als wezen achtergelaten en ws zonder behoud van de familiepapieren. Mary trouwde met dhr H.L. Stenebome. en John R met Sara C von Haack .Omdat In de geelvinkbaai ( Papua/Nieuw Guinea) o.a. het eilandje Lemon ligt en bij de vogelkop de Stenebome, zou dat een houvast kunnen geven naar de historie van beide mannen. Helaas kon een kennis die 2 maanden geleden even terug was in Manokwari geen tijd vinden om daar navraag te doen. Misschien leest ook iemand daar mee?
Alvast terima kassi vd hulp.
Pascal Lemon
Ben Bish, wat een leuke verrassing was dat, ik wil graag fotos van dat oude huis zien en ik kan jou ook fotos van dat huis mailen die voor de oorlog zijn gemaakt. Mijn ouders gingen vaak naar Pasir Salam en dan logeerden ze daar bij mijn vaders broer en zijn familie.
Mijn email adres is jaolive@att.net
Groeten van,
Arthur Olive
Het moest er toch eens van komen. surfend op het net lees ik illustere namen van indische mensen die mij niet onbekend vookomen in verband met de naam Vos. Of ze nou Doeve heten, Prins, Kloppenburg, Wittenrood, Bauer (industrielen uit Bamberg Dld), Smeets, Burer en dergelijke. Niet dat het allemaal directe familie is, maar ze werden wel genoemd in familiekring. Maar mischien kunnen hun nazaten – of anderen – me wel van dienst zijn.
Ik ben ooit eens begonnen op internet in het archief van Utrecht, en kwam tot de volgende ontdekking:
Naam: Jan de Vos, Leeftijd: 24, Geboorteplaats: Utrecht, bruid Naam: Joanna Allart
Leeftijd: 25 Geboorteplaats: Utrecht
Moeder bruidegom Naam: Petronella de Vos, vader bruid Naam: Joannis Allart
moeder bruid Naam: Maria van Werkhoven
kind Naam: Johannes Vos Geslacht: M Geboortedatum: 10-06-1837 Geboorteplaats: Utrecht
vader Naam: Jan Vos moeder Naam: Joanna Allart
Vervolgens raakte ik het spoor bijster, of raakte ik de kluts kwijt.
Mijn vraag: Wie was die Vos die naar Indie ging? Zijn naam werd ook in verband gebracht met Begeer en Kempen. Of moet ik daar navragen?
Mijn grootvader Willem Vos werkte voordat hij voor zichzelf een veeteeltbedrijf (koeien voor de melk en melkpoeder) begon, als boekouder in een bekende suikerfabriek dicht bij Surabaja (Oost-Java). Het vossenhol bevond zich in Lumadjang/Modjokerto.
Min e-mail adres is bekend bij de redactie.
Beste Bert,
Mijn complimenten hoe je zo veel weet te achterhalen!
Uiteraard heb ik ook een vraag voor je en ik hoop dat je me kunt helpen.
Mijn opa heeft gediend in Nederlands-Indie. Hij heeft er nooit uitgebreid over verteld (mogelijk heeft hij daar toch dingen meegemaakt waar hij ons voor wilde beschermen) maar hij had er zeker hele goede herinneringen aan. Hij genoot van Indisch eten en sprak een beetje de taal. Ook straalde hij de rust en bescheidenheid uit die ik ook bij Indische mensen zie.
Een ding is mij wel duidelijk geworden, opa wilde het liefst terug naar indonesie en daar gaan wonen. Jammer genoeg voor opa durfde oma haar vertrouwde omgeving niet achter te laten, zelfs een vakantie naar Indonesie zat er niet in.
Als meisje van 9 heb ik mijn opa beloofd om als ik later groot was samen naar Indonesie te gaan, maar helaas is opa vlak voor mijn 10e verjaardag overleden.
Dit jaar word ik 35 en ga ik op vakantie naar Indonesie. Ik wil niets liever dan op zoek naar de plek waar opa zo gelukkig scheen te zijn, maar ik weet niet waar ik het zoeken moet.
Van oma heb ik alles gekregen wat ze nog uit indie had, maar veel wijzer word ik er niet van.
Het enige wat ik denk achterhaald de te hebben is dat hij bij de 15e compagnie zat van de AAT…
Bert kun jij me helpen te achterhalen waar opa al die jaren precies gezeten heeft?
Alvast bedankt voor de moeite!
Dit zijn de gegevens die ik heb kunnen achterhalen:
Naam: C.A. (Cees) van Rijsbergen, geborgen 9 mei 1926
Een medaille van Orde en Vrede met twee gespen met de jaartallen 1947 en 1948
Een pin met daarop ’15 A.A.T’
Een soldiers service and pay book met daarin een stempel van een …archief met nummer F1565, army number P106488, Enlisted at Brussel on 5 januari 1945. “terug als OVWer 22 mei 1946 bij de A.A.T. 15 comp.”
Een of ander document met vaccinaties/ test op smallpocs in Bandoeng.
Beste Willeke,
Je opa maakte deel uit van de 15 compagnie Aan- en Afvoertroepen, een KL-onderdeel dat werd ingezet op West-Java.
Hier vind je een kort overzicht:
http://www.indie-1945-1950.nl/web/15aat.htm
Het enige bekende boek over deze compagnie:
D. Hendrikse: Tropenrit 15 A.A.T, Z.p., 1950
Bert
Waarde Bert,
Ik vraag me al een poos af waar mijn Vader tijdens zijn diensttijd in de jaren 1945-1947 gelegerd is geweest en bij welke legeronderdelen. De naam is J.B Barneveld Binkhuijsen, of Barneveld Binkhuysen. De eerste naam is de goede maar een deel van de familie schreef het fout. Geboortedatum 20-10-1911 0f 1910.
Als arts diende hij als kapitein, officier van gezondheid bij het KNIL, maar hij werd ook bij het KL ingezet. Bij iets grotere patrouilles ging hij vaak als medic mee ( zo heet dat tegenwoordig ). Ik weet wel dat hij in West Java, Cheribon en Cimahi gelegerd is geweest, moeder en ik woonden in Bandung.Medio ’47 ging hij uit dienst en vestigde hij zich als arts in Batavia, Laan Trivelli, nu Jln. Tanah Abang II.
Ik weet nog wel dat mijn Moeder een keer danig van streek was toen Vader met een geschroeid mouwembleem thuiskwam.
Bert misschien in het voor jou niet zo moeilijk dit uit te zoeken.
Al vast mijn grote dank,
Peter
Waarde Peter,
Dat valt een beetje tegen
Mogelijk 7 December divisie, 2e Infanterie Brigade.
Het lijkt me een vraag voor Jan Bleijenberg, de man van http://www.indie-1945-1950.nl/
Zijn adres: janbleijenberg@zonnet.nl
Je kunt ook contact opnemen met het NIMH:
http://www.defensie.nl/nimh/collecties/
Misschien dat ze je daar verder kunnen helpen.
Ik zoek oud-werknemers van Kebung Teh Malabar-Tanara. En wie heeft daar het gezin Loek Wijchers gekend?
Leo,
Je zou contact kunnen opnemen met de broers P. Couvee (Enschede) en P.J. Couvee (Vught), afkomstig van deze thee-onderneming. Ze staan in het telefoonboek. Misschien dat zij je verder kunnen helpen.
Bert,
Ik weet niet of mijn vraag binnen de kaders van de doelstelling van de Java Post vallen maar ik waag het er toch maar op.
Mijn grootvader, Franciscus Lodewijk Dee, geboren 9 mei 1875, vertrok na internering als krijgsgevangene door de Engelse op Ceylon na beëindiging van de Tweede Boeren oorlog, naar Java.
Hier heeft hij van 1903 tot 1906 op Java voor de Semarang-Joanna Stoomtram Maatschappij gewerkt.
Hij was o.a. Agent vervoer te Blora van ca. 21 maart 1903 tot 1 mei 1904.
Daarna werd hij Stations chef 2e klasse te Lasem. Deze functie heeft hij bekleed tot 18 juli 1906 waarna hij is teruggekeerd naar Nederland.
Als ik mij voorzichtig uitdruk dan is het conform de beschrijving door mijn vader van de handel en wandel, maar ook het karakter van mijn grootvader, niet onmogelijk dat er buitenechtelijke nazaten van mijn grootvader zijn achter gebleven op Java.
Mooier/netter kan ik het niet verwoorden.
Hoe, en waar zou ik hierover meer zekerheid kunnen vinden?
Ik weet dat de naam Dee op Java nog voor komt.
M.vr.gr.,
Jaap Dee
Tja, nou nee, niet echt. Maar ik laat er toch graag een paar gedachten op los:
Als je opa slechts drie jaar op Java was – begrijp ik uit je verhaal -, tussen 1903 en 1906, en hij was toen ca. 30 jaar, dan is natuurlijk alles mogelijk. Zelf spreek je al van ´buitenechtelijke nazaten´. Het bijzondere van buitenechtelijke nazaten is dat ze nooit de naam van de vader dragen. Tenzij er later natuurlijk alsnog wordt geëcht, maar daarvan is in dit geval geen sprake omdat je opa al in 1906 naar Nederland ging. Als hij dus niet is getrouwd in Ned.-Indie (en dat kun je controleren in Nederland bij Burgerlijke Stand), dan hebben we het ´slechts´ over ´buitenechtelijke´ nazaten die een andere achternaam dragen. En dáár is natuurlijk nooit achter te komen.
De naam ´Dee´ als voornaam was wel heel gebruikelijk in Indië, ik neem echter aan dat je opa dáárvoor niet aansprakelijk kan worden gesteld
PS Nu begin ik ook te twijfelen over de handel en wandel van mijn eigen opa…. ook hij had een zekere reputatie.
Bert,
Bedankt voor je reactie.
M.vr.gr.,
Jaap
Ik zal dan ook maar dankbaar gebruik van maken.
Ik ben op zoek naar alle informatie over Jacob Marinus Kloet (mijn opa), geb. 18-10-1868 Renesse, overl. 29-10-1938 Poerworedjo.. KNIL soldaat bij 3e R.V.A., Op 31 maart 1891 in Ned. Indie aangekomen. werd op 29-07-1893 Kanonnier 1e klas. Hij verliet het leger op 2 maart 1903 te Kedong Kebo met bestemming Wonosobo afgegaan onder toekenning van 215 gulden s jaars.
Ik zou graag willen weten waar hij begraven is?
Hoeveel vrouwen/getrouwd heeft hij gehad? Waar heeft hij gewerkt?
Hoeveel kinderen had hij ? zijn ze allemaal nog in leven?
Alvast bedankt,
gr. Dave
Beste Bert,
Allereerst geweldig wat jij allemaal kunt uitzoeken! Ik hoop dat je wat meer info voor mijn moeder hebt! Die haast niks weet van haar verleden en zelfs niet weet wie haar biologische vader was/ is! Mijn moeder heet Margaretha Helena coumans geboren 15-06-1945 Jakarta coumans is de naam van haar stiefvader Rainier coumans getrouwd met Sonja Vermeulen geb. 24-05-1928mijn moeders moeder in 1950 getrouwd met coumans! Kun jij uitzoeken met wie Sonja voor coumans getrouwd was als ze überhaupt getrouwd was mijn moeder heeft nog een zusje Sylvia coumans geboren 27-01-1946 maar in 2003 overleden! Dan zijn er nog 1 halfzusje en 3 halfbroers de echte kinderen van coumans en haar moeder! Er werd dus nooit gesproken over wie haar biologische vader was haar moeder en stiefvader zaten bij de KNIL en mijn moeder en Zusje verbleven vanaf hun geboorte in het katholieke kindertehuis bij de zusters ursulinen in buitenzorg tot 1953 is Ze daar verbleven, en toen naar Nederland gegaan coumans en Vermeulen waren toen al in Nederland! Dan heeft Ze nog een vraag over haar opa Frans Vermeulen geen geboortedatum getrouwd met Wilhelmina Keller 25-12-???? Frans is nooit meer teruggekomen in de oorlog niemand weet waar hij gebleven is of gesneuveld is. Zijn er misschien gegevens van de kinderen die in het tehuis hebben gezeten? Ik hoop dat je ons een beetje verder kunt helpen!
Alvast bedankt, groetjes debbie
Beste meneer immerzeel!
Wat jammer dat ik nooit Een antwoord heb gekregen op mijn vragen aan u! Misschien bent u het vergeten of te druk….
Ik hoop alsnog dat u ons kunt helpen uit te zoeken met wie Sonja Vermeulen getrouwd was….
Vriendelijke groeten
Debbie
Waarde Bert,
In de jaren ’50 lag er vlak voor de haven van Jakarta een half gezonken schip op zijn zijkant, vermoedelijk een torpedoboot jager, hoewel ik er geen geschut op heb gezien. Later is dit schip, naar horen zeggen,opgeruimd. Is het nog te achterhalen welk schip dit was? Ik heb er vaak op gelopen en het was een goede vis stek.
Ik heb vroeger een verhaal gehoord dat een torpedobootjager, die door Nederland was geschonken, op zijn eerste tocht met hoge snelheid op een rif was gelopen. Wild verhaal?
Waarde Jan,
Ik vrees dat het inderdaad een wild verhaal is. Ten eerste is het onwaarschijnlijk dat het schip zo dicht bij de haven reeds op volle snelheid ( 35 mijl ) voer. Ten tweede ligt het meer voor de hand dat het schip uit Soerabaja was vertrokken, Jakarta was geen echte vlootbasis.
Maar toch bedankt voor je reactie.
Mij is ooit eens verteld dat het een Nederlandse jager is die tot zinken werd gebracht om de toegang tot de haven te blokkeren en die later door de jap wat opzij geschoven is om de toegang vrij te maken.
Zijn er geen marine mensen die mijn vraag kunnen beantwoorden?
Door één van de overlevende Duitsers van de U-168 werd in 1944 het volgende verteld over de haveningang van Batavia:
“After entering the breakwater, a sunken ship, lying on her port side, with part of her bottom above water, and pointing toward the docks, was left to starboard. There was another sunken vessel astern of her with only the fore part visible.”
M.a.w., er lagen dus twee schepen in de weg. Waarschijnlijk door bombardement van 16-2-1942 door Japanners op Tandjoeng Priok?
Uit Münching, L.L. von., De Nederlandse Koopvaardijvloot in de Tweede Wereldoorlog, pp 86-87:
“In de ochtend van 16 februari had ook de eerste grote luchtaanval plaats op Tandjoeng Priok; vier golven van 27 vliegtuigen kwamen over. Hoewel er in de haven ongeveer 200 schepen lagen, was het aantal dat getroffen werd gering. HMS ´Exeter´werd het ernstigst beschadigd.”
Het is overigens niet HMS Exeter die je zag: dit schip werd weer opgekalefaterd en nam 10 dagen later al weer deel aan de Slag in de Java Zee.
Na de slag in de Javazee, en bij de capitulatie zijn meerdere schepen in en buiten de haven tot zinken gebracht. Zo ook het schip van de Gouvernements Marine waar mijn vader gezaghebber op was, Hr.Ms. Arend. Die schepen van de Gouvernements Marine waren in de oorlog gemilitariseerd, grijs geschilderd, maar er was geen geschut op. Begint dit erop te lijken? Zie mijn verhaal over de Gouvernements Marine van enige tijd geleden.
Je verhaal over de Arend heb ik ook nagekeken, Jan. Alleen eerder zagen we al dat de Japanners dát schip na de vernielingen weer boven water hebben gehaald. De Arend was het dus ook niet. Kan natuurlijk wel een ander schip van de GM zijn geweest . We zoeken nog even door…
Gelukkig goed nagekeken. Ik heb veel in mijn hoofd, maar niet allemaal op een rijtje.
Waarde Bert en Jan,
allereerst mijn dank voor jullie reacties.
Ik denk inderdaad dat het het wrak is dat de bemanning van de U-168 heeft gezien, plaats en richting kloppen wel.Omdat de zijkant boven water stak moet de diepte een meter of 6 zijn geweest en dan moet het toch een jager zijn. De schepen van de gouvernementsmarine waren wat kleiner. Het dek was nagenoeg verticaal en niet beloopbaar. Merkwaardig dat nog geen marineman het verlossende woord heeft gesproken. Ik denk toch echt dat het een Nederlandse jager is geweest.
Peter
Peter, heel lang geleden deed het verhaal de ronde dat de Indonesian Navy een duikboot die ze van Nederland hadden gekregen op de rotsen hadden gevaren.
Misschien is dat het wrak.
Nee Arthur,
het was beslist geen duikboot. Een duikboot heeft een heel specifieke cylinder vormige rompvorm. Marine was een van mijn hobbies, dus ik kan het een beetje weten.
Maar toch bedankt voor je reactie.
Misschien kan een van de lezers foto’s van dat wrak insturen, die moeten er toch wel bestaan.
Peter
Bert,
Ik zoek mensen die de familie van Benthem-Lemmens in Batavia en Soerabaja hebben gekend en vooral hun zoon Kees. Ik heb pas uitgevonden via het Nationaal Archief hoe mijn neef – Kees van Benthem – op een vreselijke manier door de Jappen aan het einde van zijn 24 jarige leven is gekomen?
1. Anna Geertruida Lemmens, geb. Hatert (Gem.Nijmegen) 30 dec.1894,overl. Utrecht tr. Nijmegen 18 oct. 1917 Adrianus van Benthem, geb. Utrecht 23 juni 1892, Hoofd Administrateur Lands Algemene Pakhuizen te Batavia en later Surabaya, overl. Utrecht, zn.v. Cornelis van Benthem en Adriana Elisabeth Enkelaar.
Uit dit huwelijk :
a. Cornelis (Kees) Johannes van Benthem, geb. Batavia 3 aug. 1918, bij het uitbreken van de oorlog heeft hij zich aangemeld bij het KNIL , overl. in Japanse gevangschap aan boord van het Japanse schip Haruyoshi Maru en in zee begraven 18 nov. 1944 op 26 jarige leeftijd , juist 5 dagen voordat het schip in Surabaya zou terug keren vanuit de Molukken, waar zij dwangarbeid hadden moeten verrichten voor het leggen van een vliegveld Op de interneringskaart zegt het dat de doodsoorzaak was – Hart aanval ! en malaria – de Japanners verzonnen vaak de doodsoorzaak om zich “vrij te spreken”. Andere bronnen zeggen dat het Japanse schip getorpodeerd was door de geallieerden, maar dat blijkt onjuist te zijn, maar dat was het verhaal dat men aan zijn ouders doorgaven na de oorlog ! Mijn moeder vertelde altijd dat Kees van Benthem in karakter precies een Lemmens was en een heel fijn karakter had.
b. Elizabeth (Bep) Adriana van Benthem , geb. Surabaya 28 juli 1921, overl. Culemborg 8 dec. 2001, tr. ca. 1985 Jacques Alfons Giesberts, geb. ?, overl. v. 2001.
Ik zou graag van mensen horen die hen gekend hebben .
Met dank,
Gerard
VERPLAK – Willem en Gerard
Ik zou graag nakomelingen van mijn moeder’s Oom – Willem Hendrik Verplak – die zijn leven verloor bij het Balikpappan Massacre. Hij had ook een broer – Gerard Verplak – die meen ik in Batavia woonde en kinderen had . Willem Verplak’s vrouw Tante Jo heb ik nog goed gekend – zij kwam na de oorlog vaak bij ons in Hengelo (O) logeren. Willem Verplak was Hoofd der Politie in Yokyakarta en werd net voor 1942 overgeplaats naar Balikpappan.
Weet iemand de nakomelingen van Willem en zijn broer Gerard Verplak ??
Met dank
Willem Hendrik Verplak overleed op 20 februari 1942.
Zie http://srs.ogs.nl/index.php?go=home.slachtoffer&id=159812
Zijn vrouw en zoon weken uit naar Java, en werden daar geinterneerd in Malang en Semarang.
Deze zoon is Gerard August Verplak, geboren 13 oktober 1930. Hij huwde Johanna Grootaarts, geboren 21 september 1932.
Hun kinderen: Frank (1959), John (1961), Maria Louise (1963) wonen in/bij Nijmegen.
Met behulp van het telefoonboek: http://www.telefoonboek.nl/ vind je er vast wel een die je verder kan helpen.
Mogelijk kunnen zij je ook op het spoor zetten van de nazaten van Gerard Verplak.
Reuze bedankt voor deze snelle reactie en oplossing. Gerard August Verplak is in hetzelfde jaar geboren als mijn oudere zus, die zich nog heel veel kan herinneren! Ik hoop dat ik hem in het telefoonboek van Nijmegen kan vinden!
Met grote dank en hartelijke groeten uit een heel zonning East Sussex, Engeland,
Gerard
Hallo Bert,
Helaas heeft deze informatie geen spoor geleverd – ik heb verschillende Verplaks in en om Nijmegen gebeld – zonder succes. Erg jammers want het klonk allemaal zeer belovend.
Willem Verplak en zijn vrouw , Jo hadden meen ik 5 kinderen ?? Nijmegen was wel de bakermat van dit twijgje Verplak.
Groeten,
Gerard
Gerard,
Ik zond je nieuwe informatie, rechtstreeks.
Beste Bert,
Bedankt voor de nieuwe informatie over de Verplaks !
Groeten,
Gerard
hallo,
is er iemand die nog over informatie beschikt betreffende “de veldbloemenschool”, die in het begin van 1942 in de vioslaan/batavia was gevestigd. indien ik me niet vergis was de leiding der school in handen van de fam. de ruyter de wildt; met oa een zoon “wim” , ongev.16 jaar
Beste Peter,
Ik zond je zojuist een mail met enkele gegevens aan je prive-adres.
Bert
dank voor de service; mijn excuses voor het niet sneller reageren. heb getracht contact te maken; dat valt me moeilijk. zodra dat iets oplevert hoor je van me cu peter
Hallo Bert!
Bedankt voor deze mooie en erg nuttige site!
Ik ben zelf al een poosje bezig met het verhaal van mijn oma en opa n.a.v. foto`s en nog wat verhalen. Op sommige punten kom ik alleen niet verder: Mijn oma (Johanna Maria Kouwenhoven 25/07/1918 Soerabaja – 29/09/2009) is voor de oorlog getrouwd geweest met een Duitser (het familie geheim). Zij werd bij de Japanse
inval niet geïnterneerd, met het gevolg dat zij door alle par-
tijen in de oorlog gewantrouwd werd. Hans Hermann Stork (haar duitse man)
werd bij het begin van de oorlog door Nederland gevangen genomen, naar Amerika getransporteerd en daar gedurende de oorlogsjaren geïnterneerd gehouden. Ik ben heel benieuwd of zij ooit gescheiden zijn! En wat er met de heer Stork is gebeurd. Ik heb heel veel familiefoto`s van zijn familie en mss kan ik die ooit teruggeven, maar er is helemaal niets te vinden over hem… Mijn opa (Hendrik Zeelenberg 13/10/1918 – 11/11/2001) is als marinier naar Nederlands Indië gekomen en is daar met mijn oma getrouwd in Soerabaja op 22 okt 1948. Zij hebben een kindje daar gekregen wat daar gestorven is (Eldrie Zeelenberg 29/02/1948? – 29/02/1948?) en daar ook begraven is. Of de trouwdatum klopt niet of de geboorte- sterfdatum van het kindje klopt niet?
Haar ouders zijn naar Nederlands Indië verhuisd en al hun 4 kinderen zijn daar geboren. Ik kan nergens terugvinden waar zij gewoond hebben. Vader Eldert Harmens Kouwenhoven (19/05/1890 Sondel – 12/08/1944 Bankinang) en moeder Chrissina Johanna Kouwenhoven-Leijssenaar (20/08/1893 Hoogeveen – 2/12/1972 Utrecht). Vader Eldert Kouwenhoven is gestorven door een ziekte die hij in Japans gevangenschap heeft opgelopen en ligt begraven op het Nederlands ereveld Leuwigajah te Cimahi.
Ik zou u graag vragen of u nog tips heeft over waar ik meer kan zoeken/vinden over de familie Kouwenhoven en de familie Stork,
Hartelijke groet, Esther Zeelenberg
‘Na de Duitse inval in Nederland in mei 1940, had het Nederlands-Indische gouvernement in totaal bijna 2.800 ‘Duitsers’ opgepakt, waaronder Duitse joden, Indische jongens met een Duitse vader en ongeveer honderd zendelingen en missionarissen. Ook werden
circa 150 vrouwen die als overtuigde nationaal-socialisten te boek stonden met hun kinderen gevangen gezet, en werden ongeveer honderd Duitse vrouwen en een gelijk aantal kinderen ondergebracht in hotels die als ‘beschermingskampen’ waren ingericht. Daar werden zij afgeschermd van de vijandige Nederlandse gemeenschap.’
Bron: http://www.indischekamparchieven.nl/
Van een onschuldige Duitse man/vader/echtgenoot/ -Herr Magener-,weet ik dat hij op een Japans schip als krijgsgevangene is afgevoerd. Dit schip werd gebombardeerd en is met man en muis vergaan.
Zijn broer Rolf Magener is bekend geworden door zijn boek “Prisoner’s bluff” (1955)
http://www.nytimes.com/2000/07/03/world/rolf-magener-german-escapee-dies-at-89.html?scp=1&sq=magener&st=cse
Beste Esther,
Over de Duitsers in N-I schreef ik reeds eerder. Zie de artikelen ´Batavia seint: Berlijn´ en ´Potentieel Staatsgevaarlijk´.
Bij de reacties op het eerste artikel vind je ook die van Max Bahrfeldt, waarin sprake van een soortgelijk geval. Ik weet inmiddels dat Bruno Bahrfeldt na de oorlog naar Hamburg is gereisd. De man van jouw oma, Hans Hermann Stork, werd in 1940 geinterneerd door de Nederlanders en zat later (niet zoals je zegt in Amerika) vast in Dehra Dun, Brits-Indie. Zijn naam staat althans op een lijst van Vleugel no. 7 van dat kamp, als H.H. Stork, geinterneerde nummer 56393. Hij is hoogstwaarschijnlijk eind 1946 verscheept naar Duitsland, evenals verreweg de meeste anderen van deze groep. Voor sommigen was het na zes jaar internering ook een manier om zich te ontdoen van eerdere relaties, en weer een nieuw leven te beginnen. Hoe dat in dit geval administratief is opgelost (eventuele scheiding o.i.d.) weet ik niet. Je zult hiervoor contact moeten opnemen met de Duitse overheidsinstanties.
Wat de familie Kouwenhoven betreft: je zegt dat je oma is geboren in Soerabaja, en in 1948 huwde in Soerabaja. In het adresboek van N-I, 1941, staat een achttal Kouwenhovens genoemd. Twee daarvan heetten E. Kouwenhoven: E. Kouwenhoven, bouwkundige te Padang, en E.J. Kouwenhoven, employe Singer Company, te Soerabaja. Zou de laatste een oom van je kunnen zijn? Er woonde in Soerabaja ook nog een F.J.T.G. Kouwenhoven, autoverkoper.
Bert
Hoi Bert,
Bedankt voor de informatie. Wat E Kouwenhoven betreft weet ik alleen deze beroepen: opzichter, architect, directeur gemeente werken, dus het zou bouwkundige in Padang kunnen zijn. Hun eerste kind is geboren in Djakarta, hun 2e (mijn oma) in Soerabaya, het 3e kind in Makassar en de laatste ook in Soerabaja. Ze hebben dus op meerder plekken in NI gewoond…Zijn tweede naam is Harmens, dus ik denk dat de emplye zowiezo niet klopt. Ik kan in onze stamboom geen andere E Kouwenhoven in Nederlands Indië vinden… Verder weet ik wel, dat 1 van de zussen van Chrissina Kouwenhoven-Leijssenaar ook in Nederlands Indië, maar ik heb geen idee welke en of ze wel of niet getrouwd was.
Hartelijk dank voor het opzoeken hiervan!
Esther
Dame, mss.Kunnen deze gegevens U verder helpen bij Uw zoektocht v/d fam.Kouwenhoven
1 Hr. H.Bos Graaf Lodewijkstr. 22 2713 EE Zoetermeer uitg. Boek mannenkampen Padang
2 of st. Reunie Bangkinang Primulastr. 12 2565 PJ den Haag.
Mvg.siBo
Beste Bert,
2 neven van mijn vader zijn in de oorlog omgekomen. Te weten:
Louis van der Kaaden en zijn jongere broer Willem Frederik van der Kaaden
Geboortedata weet ik niet.
Mijn vader heet:
J.H.G van Willigen
In een brief van eind 1945 schrijft mijn vader, dat hij Louis in het begin van de oorlog nog had gesproken, maar niets verder van hem wist. Noch van de jongere broer.
Er werd in onze familie gezegd, dat Louis is onthoofd. Klopt dat? En zo ja waarom en wanneer?
De jongere broer schijnt te staan op een lijst van het NIOD.
Een van de familieleden is op zoek naar gegevens over de van der Kaaden’s
Kan jij ons helpen?
Bij voorbaat dank,
Nan van Hal-van Willigen
nannie@wxs.nl
Beste Nannie,
Volgens de oorlogsgravenstichting (www.ogs.nl) overleden in Nederlands-Indie drie Van der Kaadens tijdens de oorlogsjaren:
Mr. Willem Frederik van der Kaaden, controleur Binnenlands Bestuur van West-Koetei (Oost Borneo), geboren Buitenzorg 26-01-1908, overleden Samarinda 20-03-1942.
Cornelis van Heekeren schreef over deze Van der Kaaden in zijn boek ‘ Moord en Brand’ (Den Haag, 1969), blz 111 e.v..
Mevrouw Van der Kaaden wist op 1 februari 1942 met haar drie kinderen per vliegtuig van Samarinda naar Soerabaja uit te wijken. De achtergebleven mannen, waaronder W.F. van der Kaaden, werden kort daarop gevangen genomen door de Japanners, en, beschuldigd van vernielingen, dezelfde dag gedood.
Van Heekeren noemt hier de van OGS afwijkende datum 20 februari 1942.
Deze Van der Kaaden ligt begraven op ereveld Ancol, Jakarta, vak V, nummer 253.
Mr. Louis Jacob Johan van der Kaaden, geboren 5-07-1905 te Buitenzorg, zoon van dr. Gerrit George van der Kaaden en Louise Jacoba Johanna van der Kloes, voor de oorlog voorzitter van de Landraad te Ngawi, gehuwd met E.C. Jung, werd gemilitariseerd en bij de inval de Japanners op Java bij Tjimahi krijgsgevangen gemaakt. Hij overleed aan ondervoeding als krijgsgevangene op 17 -05-1943 in Tarsao, Thailand, bij de aanleg van de Birmaspoorlijn. Begraafplaats Kanchanaburi Thailand, vak 5, rij E, nummer 44.
Zijn krijgsgevangenregistratiekaart vind je hier:
http://www.gahetna.nl/collectie/archief/inventaris/gahetnascan/eadid/2.10.50.03/inventarisnr/435/afbeelding/NL-HaNA_2.10.50.03_435_0237s
Dr. Johannes Enno van der Kaaden, geboren 14-11-1899, geneeskundige te Batavia, gehuwd met E.C.V.L. Weegner (Wegener?), bij aanvang van de oorlog werkzaam bij KNIL als Reserve Off. Van Gezondheid IIe Klasse, overleed aan beri-beri als krijgsgevangene te Pakanbaroe, Sumatra, op 5 juni 1945.
Begraven erebegraafplaats Menteng Pulo Jakarta, vak VI, nummer 207.
Zie: http://www.gahetna.nl/collectie/archief/inventaris/gahetnascan/eadid/2.10.50.03/inventarisnr/435/afbeelding/NL-HaNA_2.10.50.03_435_0235s
In het adresboek voor Nederlands-Indie staan drie mannelijke Van der Kaadens vermeld. Het trieste is dat zij alle drie zijn overleden.
Ik veronderstel dat ook J.E. van der Kaaden op Java krijgsgevangen is gemaakt. Het kan dus zijn dat je vader nadien nog contact heeft gehad met zowel J.E. als L.J.J. van der Kaaden, voor zij werden verscheept naar Sumatra en Thailand.
W.F. van der Kaaden was op dat moment al gedood. De manier waarop (neergeschoten/onthoofd) is mij niet bekend.
Bert
Bert,
You’re the best!
aelle
“I agree!”
Hallo Nan,
Je kunt zelf ook snuffelen op het Nationaal Archief – http://www.nationaalarchief.nl – waar ze onlangs heel veel indentiteitskaarten van de mannen/vaders opgezet hebben – ik heb veel van die identiteitskaarten van mijn vader, ooms en neven gevonden !
Veel succes met je onderzoek,
Gerard Lemmens – Banjoebiroe 1o en Kamp Malang
Dag Bert,
Heel hartelijk dank voor de nauwkeurige en snelle informatie. Ik geef het door.
Hartelijke groet,
Nan van Hal-van Willigen
citaat: “werden kort daarop gevangen genomen door de Japanners, en, beschuldigd van vernielingen, dezelfde dag gedood.” Bij de vernieling van vooral olie-installaties zijn nogal wat mensen standrechtelijk geëxecuteerd. Toentertijd volgens het oorlogsrecht (vermoedelijk?) correct als burgers oorlogshandelingen hadden verricht. Vraag niet naar morele rechtvaardiging.
Goedendag,
Ik ben voor mijn vrouw Kathrien Verheijden op zoek naar lotgenoten van haar
waar zij als 3 jarige kind in het weeshuis van Pa van der Steur te Magelang
terecht kwam in de jaren 1940-1945 en de bersiap periode erna.
Zij herinnerde nog dat de kinderen bij elkaar gezet werden , en dat de
omstandigheden slecht waren t.g.v de oorlog ,iedereen had het moeilijk,
vooral de kleine kinderen , er was niet genoeg eten,drinken,kleding en
schoeisel. Mijn vrouw kreeg toen als 3 jarige kind een jute zak over zich
heen omdat er geen kleren was,en van de honger aten de kinderen
pisang schillen.Vele kinderen werden ziek en sommigen stierven.
Er waren toen heel veel kinderen bij Pa van der Steur , ze vroeg zich
af waar ze nu allemaal gebleven zijn. Zij herinnerde nog enkele namen
van de kinderen waarmee ze toen samen speelden,o.a. Trees Oertel,
Sophie van Löwe en Adriana Sneijder,van de anderen wist zij het niet
meer. Mocht er iemand zijn die weet waar deze personen momenteel
zijn zou ik dankbaar zijn als ze het aan mij kunnen doorgeven.
Mijn telefoon nr : 0413-341489 en mobiel: 06-52009440
Ik dank u bijvoorbaat.
Vriendelijke groet,
G.Tee
Ik zal de verhalen van wijlen mijn eigen Moeder niet vergeten hoe ze o.a. alleen vissenkoppen te eten kreeg en steeds maar dezelfde moerasgroenten bayem, en de katoek, die in ‘t wild groeit. Later kon ze met heel veel smaak altijd nog de vissenhersens demonstratief uitzuigen, maar dan van hele vissen, niet alleen de koppen, terwijl ik die juist verafschuw, evenals oesters en gevogelte. Voor mij niets op twee poten.
Het was voor buitenkampbewoners (Opa, van moeder’s zijde was Deens en de Jap zei: “Met Denemarken zijn we niet in oorlog”) rampzalig in andere bepaalde opzichten, want ik heb twee tantes, een pasgeboren neefje, vele ooms en mijn toffe Opa nooit mogen ontmoeten. maar wel hun graven in 1974 bezocht die, verdomme nog aan toe! ook al zijn opgedoekt.
Op ons in 1942 door de Jappen geconfiskeerd erfgoed; een villa met 3 entrees, 2 paviljoens,en een rozentuin op het erf, Gang Chassé 12, staat nu een school, nadat er 16 militaire gezinnen hadden gewoond en de boel verruïneerden.
Ik wens Kathrien Verheyden en haar man G. Tee heel veel succes, en bedank hen voor
het verhaal, waarover ik graag veel meer zou willen horen.
Hallo Aelle,
Dank je voor je reactie op het zoekverhaal van mijn vrouw, het is
allemaal treurnis wat de Jappen ons toen aandeed in Indonesië,
daarom is het goed dat er nu grote machten zijn om een stukje vrede
te waarborgen , al is het geen vrede voor de hele wereld.
Mooi verhaal over Pa van der Steur,hoe het allemaal begonnen was,
gelukkig is het na zijn dood zijn werk voortgezet door zijn Steur kinderen.
Nogmaals dank,
Vriendelijke groeten,
G.Tee
Geplukt van het Internet; De geschiedenis van Pa van der Steur
Het Begin… toen in Magelang
Johannes van der Steur vertrok op 10 september 1892, 27 jaar oud met de oude stomer “Conrad” naar Oost Indië, 8 dagen nadat hij als zendeling was ingewijd in het kerkje aan de Parklaan in Haarlem. Op weg naar de kolonialen, omdat hij wist dat die
niet genoeg hadden aan brieven alleen (die er maanden over deden) maar dat ze
daar in de oost een vriend nodig hadden.
Zijn eerste werk was de inrichting van een eenvoudig militair tehuis, een ongekende weelde. In Magelang, waar 5 bataljons militairen lagen, een kaderschool en het depot-bataljon van 4 compagnieen. Hij deed dit alleen, zonder enige sociale zekerheid of geld. Een eenvoudig bamboehuis was het, maar de militairen kwamen er graag.
In 1893 – Johannes was toen 28 jaar oud – kwam een dronken koloniaal bij hem in het tehuis en vertelde dat een sergeant gestorven was en een inlandse vrouw met vier kinderen achterliet. Als hij nu zo “verdomd” vroom was, dan moest hij dat maar eens tonen. Het antwoord: wordt nuchter en breng me er heen. De vrouw en haar kinderen werden de dag erop in het bamboehuis opgenomen. Het werd een sneeuwbal: de soldaten vonden het leuk en hielpen met wassen en dergelijke zaken. Binnen twee maanden waren er 14 van zulke verweesde kinderen. Een van hun vroeg hoe ze hun pleegvader moesten noemen. Dat moeten jullie zelf maar uitmaken vond Johannes en de jongen zei: dan noemen we u Pa want dan hebben we lekker weer een papa. En het werd Pa van der Steur, tot op heden, jaren na zijn dood. Voor Pa’s kinderen moet het een wonder geweest zijn: een blanke meneer, die niet hovaardig voorbij reed in een koets, die niet als dronken soldaat een voorwerp was van minachting, maar die een echte vader was met wie ze samen aan tafel zaten, met wie ze konden praten in hun eigen “kromme” taaltje. Die hun kleren en schoenen gaf en hen lezen en schrijven leerde. Zij waren geen kamponggladakkers meer, zij hadden echt een echte Pa. Vandaar dat vele Steurtjes hun leven lang dankbaar blijven. Door Pa kregen zij immers de kans MENS te worden. In 1903 had Pa al 350 kinderen onder zijn hoede. Hij werd echter ziek en moest met spoedverlof naar Nederland. Het was zijn enige verlof in 55 tropenjaren. Zijn gehele verloftijd gebruikte hij om belangstelling te wekken voor zijn kinderen en te trachten de gelden bijeen te brengen die hij zo dringend behoefde. Koningin-moeder Emma, bekend om haar sociale mededogen, stond Pa een gesprek van anderhalf uur toe. Opgeknapt ging hij er op uit. Van haar en van andere vooraanstaande personen kreeg hij geld. 20.000 gulden! Pa ging, voordat zijn ziekteverlof om was, terug naar Java. Hij kon toen voor een matige prijs een oude kazerne voor politiesoldaten kopen, waarbij een groot terrein hoorde. Hij noemde zijn tehuis het “Oranje-Nassau Gesticht”. In 1907 trad Pa met Anna Maria Zwager in het huwelijk. Hij trouwde met de handschoen. Misschien was zijn huwelijksaanzoek het wonderbaarlijkste dat onze geschiedenis kent: “Anna, wil je de moeder worden van mijn kinderen?”. Zo deed Moe van der Steur haar intrede in het tehuis. Zij had de leiding van de meisjesafdeling, die beter aan een vrouw kon worden toevertrouwd. Tot aan haar dood op 30 april 1936, is zij door haar liefdevolle en onbaatzuchtige arbeid, voor velen, ook voor Pa zelf, tot grote zegen geweest. Zijn gehele leven zette Pa van der Steur zich in voor de opvoeding van zijn kinderen. 7000 verlaten, en verweesde kinderen heeft hij opgevoed tot nuttige leden in de maatschappij. Zijn invloed op de kinderen die hij gevoed en opgevoed had als zijn eigen vlees en bloed, was heel groot. Voor hen was en blijft hij “Pa”, hun vader. Voor deze duizenden betekende zijn werk een ommekeer in hun leven. Op 15 Februari 1944 werd Pa door de Japanners geïnterneerd. Zelfs gedurende zijn interneringsjaren was Pa een zegen voor zovelen. Hij overleefde het Jappenkamp wel en werd daaruit na de capitulatie door Steurtjes meegenomen naar het tehuis in Magelang. Daar stierf hij, op 16 september 1945, op 80-jarige leeftijd temidden van zijn pupillen.
“Zetten jullie het werk door als ik er niet meer ben. God zal jullie steeds helpen. Niet mijn naam en persoon, maar mijn werk moet jullie indachtig blijven”. Dit waren zijn laatste woorden.
In de woelige periode die daarna in Indonesië aanbrak, besloten de oud-steurtjes die de leiding hadden overgenomen, het weeshuis te verplaatsen van Magelang naar Batavia (nu Jakarta), omdat het daar veiliger was. In de eerste jaren van de Indonesische onafhankelijkheid, voerde het tehuis een kwijnend bestaan. De naam werd veranderd in “yayasan Pa van der Steur”. In maart 1957 nam Bram Bernard (zelf een oud Steurtje) de leiding van de Yayasan (=stichting) over. Gedachtig de wens van Pa: Niet mijn naam maar mijn werk zij gedacht, heeft Bram, samen met zijn vrouw Tine, ook een pupil van het weeshuis, vaak onder zware druk en onder zeer moeilijke omstandigheden, het werk voortgezet.
In 1970 groeide het plan het werk uit te breiden. In 1973 werd het “denken” omgezet in daden door het aankopen van een stuk grond van 2 ha in Pondok Gede (nu Pondok Melati genoemd, ongeveer 15 km ten oosten van Jakarta. In de daarop volgende jaren gingen zij stap voor stap verder om het bouwprogramma te realiseren. Achtereenvolgens kwamen het Jongenstehuis, de keuken, het Meisjestehuis en de scholen tot stand.
Met recht kunnen we stellen:
Het werk van Pa van der Steur is niet geëindigd bij zijn heengaan. Het werk is als een phoenix uit zijn as herrezen…
Johannes van der Steur is heengegaan maar zijn werk, opgebouwd uit liefde tot de naasten, leeft voort!
Uitnodiging Algemene Ledenvergadering 2012
Zaterdag, 30 juni a.s. om 12.00 uur organiseert de Vereniging Vrienden van de Yayasan Pa van der Steur haar jaarlijkse Algemene Ledenvergadering.
Plaats: Van Buerenlaan 33, Kwintsheul (voorheen Slimpad 12)
Goede morgen Mijnheer Tee,
Heeft U of Uw vrouw ooit de web site – http://www.roosjeroos.nl/ – geprobeerd, want daar staat heel veel op vooral die welke zijn overleden. Ik kan mij heel goed voorstellen dat er geen kleren meer waren want de Indos en de Totoks zaten allemaal in het Kamp – er waren gewoon geen kleren -vooral niet op het eind van de oorlog.
Kleren waren in het kamp wel een ruilmiddel om eten van de Javanen voor te krijgen – maar dan moest men wel oppassen dat de Jap het niet ontdekte want anders brak de hel los ! Ik kan ervan meepraten – al die speelkamaraden – die allemaal naar de Hemel gingen !!
Hartelijke groeten,
Gerard Lemmens – Kamer 11 uit Banjoe-Biroe
Dag meneer Lemmens,Gerard
Dank je voor de tip om op de site van roosjeroos.nl te proberen,
ik zal het zeker doen.
Vriendelijke groeten,
G.Tee
Zou ik Peter Varenhorst mogen vragen of hij Freek Brasz (ook geboren 1934), met broers Paul, Robby en Eric, allen wonende Vioslaan 8, heeft gekend?
hoi fred, dit is peter v.; op dit moment kan ik me de fam.brasz niet herinneren misschien kan je, door nadere info te geven helpen om eventuele memories terug te halen
wij woonden op no 15; aan de z-zijde woonde de fam pryiono. tegenover woonde de fam gitz en naast dezen de fam monod [ dit was de even genummerde zijde]; verder naar de richting van laan raden saleh, woonden de jongelui van de fam adikusumah [ boetje, husein, mientje, wietje en dee] in die buurt zouden de brasz- mensen verbleven moeten hebben; tegenover die ,zo ongeveer was dan het huis waarin de jongens sarkies verbleven
bekijk maar of dit iets betekent voor je; ik hoor het wel, groeten, peter
Hey Bert,
allereerst mijn complimenten voor je mooie site! Met interesse en zeer geboeid lees ik alle verhalen over Nederlands-Indie. Ik kwam op deze website omdat ik meer informatie zoek over mijn opa. Hij heeft na de oorlog in Indië gediend en wil graag meer info over waar en met welke eenheid enzo.
Vorig jaar is hij helaas overleden en zelf vertelde hij er nooit zoveel over.
Het enige wat ik zeker weet is dat hij op Java is geweest (hij had een tatoeage op zijn arm) en zelf zei hij dat hij in Nieuw-Guinea is geweest.
Hopelijk kun jij meer informatie over hem vinden.
Want ik heb geen idee waar ik dat moet doen!
Zijn naam is:
Hermanus Henricus (roepnaam Herman) van Zuijlen (of soms geschreven als Zuylen)
geboren op 22 november 1929 te Amsterdam
Hopelijk kun je me op een spoor zetten!
Groeten,
Danny
Die is vrij makkelijk. Kijk op de site van Defensie en stuur hen een briefje. Check op de site wat je moet/kunt doen.http://www.defensie.nl/cdc/ivent/defensiearchief/persoonsarchief/
Heb onlangs de link naar Javapost.nl doorgestuurd gekregen van een kennis van me in NL – en heb me dus meteen opgegeven voor verder nieuws. Vind hier erg veel interessant nieuws en verhalen van oudere Indos. Ben zelf geboren in Kediri en heb de vroege oorlogsjaren doorgebracht in Kertosono, eerst met mijn toen zwangere moeder bij haar zus en zwager, Dr. van Stockum, later, gedurende de bersiap-periode in een huis dicht bij het station van Kertosono, en nog later in een huis achter de suikerfabriek Lestari, dat toen met de drie andere huizen in dat straatje, ons eerste bersiap kamp werd. Daar is, helaas, mijn moeder overleden aan voedsel-vergiftiging.
Zou graag weten of er nog Indos zijn die een fotoboek van Kertosono hebben en er toevallig een foto in hebben van dat huis van Dr. van Stockum? Mijn jongste broer is daar geboren, in een van de pavillioens. Zou graag een foto van zijn geboorteplaats als verjaardags geschenk willen vinden.
batavier@att.net
Jack Wormer
Wat ontzettend leuk om op deze site terecht te komen.
Zelf zijn we afgelopen september teruggeweest naar Bandung, en hebben het huis van mijn schoonmoeder gevonden. We zijn eigenlijk erg benieuwd of er mensen zijn die de familie Dieker gekend heeft, en hoe hun leven was in Bandung. Marinus Dieker was haar opa, geboren in 1869 in utrecht, en kwam via de KNIL in Indie. Verder weten we niet zo veel hoe het hem verder vergaan is…heeft u enige suggesties hoe wij een meer info kunnen krijgen over de Indische tijd van de familie Dieker.
Je geeft wel erg weinig informatie…
Volgens de Japanse krijgsgevangenregistratie was een zekere Willem Jan Dieker, geboren 1902, zoon van M. Dieker, in krijgsgevangenschap.
http://www.gahetna.nl/collectie/archief/inventaris/gahetnascan/eadid/2.10.50.03/inventarisnr/425/afbeelding/NL-HaNA_2.10.50.03_425_1585s
Zijn vrouw woonde op dat moment aan de Sabangweg 47 in Bandoeng. Dat was dus echter niet je schoonmoeder, want zij heette Dieker van haar meisjesnaam. Mogelijk was deze krijgsgevangene W.J. Dieker dus de vader van je schoonmoeder?
Verder weet ik nog van een Nederlands gezin Dieker, uit Etten, Brabant, waarvan tenminste drie zoons Johan, Frans en Paul naar Indie gingen en alle drie tijdens de oorlog gevangen waren in Tjimahi, en later in Birma/Thailand.
Omdat ik veronderstel dat dit familieleden waren van W.J. Dieker, zou je contact kunnen opnemen met hun kinderen. Misschien dat zij iets weten. Er zijn niet zoveel Diekers in Nederland. M.b.v. telefoonboek.nl vind je ze snel. Ik zou beginnen te bellen in Etten en Vaessen.
Klopt…Willem jan dieker is mijn schoonmoeders vader, we hebben inderdaad aan de hand van de interneringskaart(via gahetna.nl) het adres gevonden en inmiddels bezocht in Bandoeng.
Ik heb geen idee of ik deze vraag hier kan stellen of dat ik wellicht een andere website of ander forum moet hebben (dan hoor ik het graag) maar ik probeer het eerst hier:
Mijn grootmoeder, Sophie Elisabeth (maar werd altijd Fee genoemd) de Groot- saueressig is, van wat ik kan achterhalen, in maart 1944, vanuit Kramat naar Tjideng gekomen met haar 3 kinderen: Marijke (1937-2004), Roland (1939) en Boudewijn (1944). Zijzelf is in Tjideng overleden (22 juni 1945) en ik heb haar dus nooit gekend. Mijn vader spreekt nooit over het kamp maar ik zou zo graag wat horen van hoe mijn grootmoeder was.
Zij er wellicht mensen die zich haar, of anders mijn vader Roland of mijn tante Marijke kunnen herinneren en mij daar iets over kunnen vertellen? Ik (en ongetwijfeld mijn broers, neven en nichten) zou ontzettend blij zijn met wat herinneringen!!!!
Mijn dank is groot,
Mita de Groot
Boudewijn van Oort heeft een boek geschreven: “Tjideng Reunion” dat zijn belevenissen beschrijft in Tjideng als kind. Ik ben het op het ogenblik kwijt dus kan niet opzoeken of er een naam register bij is.
Hier is zijn blog
Het boek is in het engels maar de blog heeft ook commentaar in het nederlands.
De blog verdween in mijn reactie op de web. Misschien kun je gewoon de titel van het boek opzoeken en hem zo vinden. Good luck!
Mita,
Je kunt je oproep ook zetten op
http://indisch4ever.nu/ ( mail de redactie)
en
http://www.onzeplek.nl/forum/forum_topics.asp?FID=30(wordt lid )
Maar je weet, de kans dat iemand je oma kende én je oproep leest is erg klein.
Als je meer informatie wilt over de familie Saueressig in het algemeen dan kun je dat op die sites ook vragen en je kunt contact opnemen met SIFA: http://www.indischfamiliearchief.nl/
Hermance Clegg, moeder van Nick Clegg, Brits vice-minister, zat als kind ook in Tjideng en overleefde dank zij haar dappere moeder.
Haar verhaal via ondestaande link. Misschien dat zij verder kan helpen? Mijn baas zei altijd: “Je weet nooit hoe een koe een haas vangt”. http://www.svb.nl/Images/Aanspraak_2010_3.pdf
De Britse vice-minister spreekt vloeiend Nederlands.
In het Engels is Nick Clegg Deputy Prime Minister of the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland. Klingt een stuk beter dan vice-minister.
Ik ben op zoek naar wegen om de stamboom van mijn Indische familie en andere familie leden van andere takken uit te breiden. Familie Regensburg. Het mooiste zou zijn als wij wisten wie de stamvader zou zijn waar de splitsing begon.
Stamboom D. A. Regensburg
http://img832.imageshack.us/img832/4917/dantonregensburg.png
Onbekend Regensburg
http://img834.imageshack.us/img834/8999/onbekendregensburg.png
Jocubus Tilenius Eregat Regensburg
http://img72.imageshack.us/img72/1860/jocubustileniuseregatre.png
Bij voorbaat dank,
Vince Lam
Hi
Wat een intressante site!
Ik weet niet of iemand mij deze informatie kan geven. Ik ben de dochter van Andre Cornelis Broeshart en Sij=a Meulenbroek. Helaas zijn allebei mijn ouders overleden. Ik weet dat mijn oma van vaders kant in Surabaya is begraven (voor de oorlog.) Mijn zus en ik willen ooit naar Surabaya en Bandoeng om toch te kijken hoe onze ouders geleefd hebben en het graf van mijn oma te vinden. Heeft iemand een of beide van mijn ouders gekend?
Maartje
Dag Maartje,
Misschien kan ik iets voor u betekenen. Sya Meulenbroek heeft in het Moentilankamp gezeten en je vader heeft in 1970 nog een verslag gepubliceerd over het begin van de bersiap te Soerabaja, getiteld:
Een dagboek over de bersiatijd in Soerabaja. Ik heb beiden – na de oorlog – gekend.
Als het goed is, moet ik nog gegevens hebben waar je moeder voor de oorlog woonde, maar dat moet ik nog even checken. Is misschien ook beter om dat bij een beschermd mail contact door te geven.
Vr. gr. H.J. Legemaate.
hjlegemaate@versatel.nl
Dank u wel voor de reactie, ik heb dat verslag van mijn vader, ook zijn boek Soerabaja een beeld van een stad. Mijn email is maartjec@netscape.net en hopelijk kunt u mij wat meer info geven. Bij voorbaat dank.
Maartje
Goedemorgen, misschien kan u mij verder helpen . Ik zoek de gegevens van 2 families. Mijn man is als 5 jarig jochie naar nederland gekomen met zijn ouders. Ik zoek de gegevens van zijn moeder Esther Boum-Bletterman en van zijn vader Werner Weisz in indonesie heten ze Weisz Blanchetta . In nederland heeft mijn schoonvader Blanchetta weggelaten . Ze zijn bijden al overleden dus kan ik ze niets vragen. Hoop dat u mij verder kan helpen. met vriendelijke groet Marianne Weisz den Heijer
Goedendag,
Ik ben op zoek voor Mw Emma Fischer naar Mw Anette Umboh.
Beide vrouwen zaten,toen ze nog heel jong waren,in de jaren 1940-1945 tot
ongeveer 1960 samen bij Pa van der Steur te Magelang (Ind.),ze waren toen
vriendinnen van elkaar.Na de jaren 60 zijn ze elkaar uit het oog verloren
doordat Mw Umboh met de heer Saleh trouwde en naar Soerabaia verhuisde,
en Mw Fischer naar Asembagoes verhuisde,een plaatsje tussen Situbondo en
Banjuwangi.Na verloop van tijd zijn ze elkaar uit het oog verloren.
Graag zou Mw Fischer nu op haar oude dag haar verloren vriendin terug
willen zien,mocht er iemand zijn die op deze zoek bericht willen reageren
gaarne contact opnemen met Mw Fischer,tel.: 020-6198296, mij een mailtje
sturen kan ook.Dank u bijvoorbaat.
Vriendelijke groetjes,
G.Tee
Sedert 5 jaar heb ik een website over Salatiga online staan. Hoewel het daar niet storm loopt, Salatiga was een kleine slapende stad, heeft het voor een groep mensen een bepaalde functie gehad.
Een aantal van de bezoekers van de site heeft onlangs die stad van hun ouders opa/en oma bezocht.
Er is een groeiende groep die behoefte heeft om met elkaar in kontakt te komen (en te blijven) en over hun band met de stad en de omgeving te praten. Er is zelfs vanuit die hoek sprake van het organiseren van een kumpulan in april/mei 2013.
Ik kan hier een heel verhaal afsteken, maar om kort te zijn, voor dezen hen heb ik een facebookgroep geopend.
http://www.facebook.com/#!/groups/263805943739843/
U moet eea wat ruimer zien, ook zij die iets hebben met Salatiga en omgeving zoals Banyubiru, Ungaran, Ambaraw, Kopeng, sluiten zich aan.
mvgr
Ed Vos
Oorlogsgraven op Celebes
Voor een 97 jarige die hier in ons dorp, Wadhurst, East Sussex woont, Nel van Vreeden-Heilijgers, wilde ik vragen wat er met de graven op Celebes is gebeurd want haar 4 jarig dochtertje – Marijke van Vreeden- is daar in begin 1945 begraven maar dan dacht ze dat al die graven naar Java gebracht waren. Helaas kan ik ze niet op het net vinden. Weet iemand wat er met die graven gebeurd is ???
Met dank en groeten,
Gerard Lemmens
Is dit bruikbaar?
http://srs.ogs.nl/index.php?go=home.slachtoffer&id=163547
Beste Bert,
Ik zou graag willen weten wat er met mijn oom, een jongere broer van mijn vader, gebeurd is.
Zijn gegevens:
Anthonijsz,, Pieter Karel, geboren 14-10-1889 Soerabaja (Oost Java).
Hij heeft in Midden Java gewoond. Gehuwd met een Javaanse vrouw, voor zover ik weet had hij 2 kinderen, een zoon en dochter.
Op internet vond ik, onder “Kampen”.:
2e Bataljon Magelang
Kamphoofd: Anthonijsz , vertrokken als WNI oktober 1946
Vraag: mijn oom? of zijn zoon?
7e Bataljon Magelang
Kamphoofd: P K Anthonijsz
Mijn oom ? Wat is er met hem gebeurd??
Niemand van de familie heeft na de oorlog nog wat van mijn oom Piet gehoord. Ook niets van wat er met de familie gebeurd is.
Mocht je me een tip kunnen geven waar ik verder moet zoeken, graag, waar voor bij voorbaat mijn dank.
Ik ben the zoon van Willem Kakebeeke en Tineke Hogewind. Ik zoek familie van Mevr A.A.A. Meyers met zijn 3 (?) kinderen in Interneringskamp voor vrouwen en kinderen
Kedangan in Semarang. Ik woon in Montreal and scrijf neit goed Nederlandse en spek Engels.
Beste Jacob,
In de hoop dat iemand je kan helpen met het vinden van de familie Meyers: iemand anders zocht jóu. Zie: http://javapost.nl/2012/07/20/zeepost-20125/. –
Het adres staat onder het bericht.
Beste Bert,
Mogen wij ook voor een Chinese familie een beroep op u doen?
Wij zoeken contact met de familie van mijn vader OEI Dian Tjong (Semarang 26-04-1916 – Bandoeng 01-12-1955). We weten dat zijn ouders OEI Djoe Oen en TAN Tjeng Nio heetten en in Soerabaja woonden. Oma was afkomstig uit Semarang en had een fabriek van leren goederen (schooltassen, riemen etc.) en gekleurde kroepoek, in of nabij Embong Kenongo. De voorkant lag aan een drukke straat (nu Jalan Kayon?), achter was er een tuin, daarachter een rivier (kali Brantas?).
We zijn op die plek gaan kijken, maar er staat nu een nieuwgebouwd huis uit de jaren 50 of 60. De omwonenden zijn ook nieuw. Ik zou graag in contact komen met (achter)neven en nichten in Nederland en/of Indonesië.
goeden morgen,
ik weet natuurlijk niet of mijn herinnering me geen parten speelt, evenmin als ik kan inschatten wat iemand aan mijn opmerkingen heeft, maar: toen ik [geb. 1934] in 1941/begin 42, op de neutrale school in semarang zat, wij woonden toen in hotel dupavillon,had ik een klasse-vriendje, genaamd okkie oei diens vader was apotheker of tandarts, hier laat het geheugen me in de steek. er is een klasse foto- in mijn bezit, vraag niet hoe-waarop niet alleen okkie en ik zelf staan afgebeeld, maar ook de andere kinderen en de klasse onderwijzeres. van haar ben ik de naam ook kwijt.
kan dit misschien een beetje helpen? succes en groeten van peter varenhorst
Alleen grootmoeder Tan kwam uit Semarang, grootvaders familie Oei is Soerabajaans.
Bovendien weet ik wel zeker dat er geen arts of apotheker bij was.
Niettemin: veel dank voor uw reactie.
Correctie
Misschien helpt ‘t als men de foto van uw Vader, bekend als ‘Jacky’, zou kunnen zien op deze
http://www.geni.com/people/Oei-Dian-Tjong/6000000000651315571 link
Hallo Bert, mijn naam is Sjaak de Wit, heb een B&B in Salatiga centraal Java Indonesie, we krijgen vaak gasten die op zoek gaan naar vroeger, waar ouders of grootouders hebben gewoond, waar we kunnen, gaan we met hen opzoek naar oude straat of woning van desbetreffende personen, laatst op zoek gegaan naar het europesekerkhof in salatiga, die nu verplaatst is. Heb tijdje geleden een bericht gekregen van familie van Pieter Brouwer. Eigenaar Toko.wadjei.Regentslaan 8 Salatiga. Rez.korps.Salatiga no.62549 R geb. datum 6/6/1888
Datum van gevangenneming. Mijn buurvrouw heeft het uit gepuzzeld Formulier 1737 betekent.
7 maart 1942.
Pieter Brouwer geboren in Friesland in de plaats Hitsum bij Leeuwarden
in Indonesie aangekomen 1917, in salatiga als soldaat in dienst getreden in 1920 bij de PBB gegaan, in kamp gezeten in 1942, waarschijnlijk in Ambarawa vlak bij Salatiga. We zoeken uit wanneer hij is overleden, of hij in Indonesie getrouwd is geweest en of er nog nazaten zijn, hopelijk heeft U meer informatie.
Met vriendelijk groeten Sjaak de Wit
Beste Sjaak,
Zo 1-2-3- vind ik niets. Zie dat jullie de krijgsgevangenregistratiekaart hebben gevonden.
Heb je ook al contact opgenomen met SAIP in Heerlen, NRK in Den Haag en Defensie in Kerkrade? Dat zijn de instanties waar je in eerste instantie moet zijn…
Hallo Bert, alvast bedankt voor de info, moet het even navragen en nakijken of we op deze plaatsen al gezocht hebben. Alvast fijne feestdagen en een gezond 2013 toegewenst.
Hallo Bert,
Wij hebben al eens eerder contact gehad. Ik zoek mensen die mijn broer Jan Lemmens gekend heeft in het Jongenskamp Amabarawa 7 waar hij als bijna LEMPES had. Hij heeft het doorstan maar had zware natte BeriBeri zodat ik hem niet meer herkende na de oorlog – ik was met mijn oudere zus en moeder in BanjoeBiroe kamp 10.
Met dank en groeten,
Gerard Lemmens
Gerard,
Ik stuur je een mail aan je persoonlijke adres met een mogelijk contact.
Groet,
Bert
Hello Bert,
My father, Hendrik Pieter Versteeg, now deceased, was an artillery sergeant in Indonesia 1946-1949. He was boarded in Medan by the Nagel family. He was in a relationship with one of the daughters and I believe they had a child, Hennie Nagel. However he left the family behind to return to Holland where he married my mother. I am now trying to find the Nagel family and my half sister. I would be grateful to receive any information, as my search, from New Zealand, has produced no results.
Many thanks,
Erik Versteeg
Dear Erik,
I think I found her. I´ll mail you directly to your private address.
Bert
Sinds enige jaren ben ik betrokken bij het onderzoek en het voorbereiden van plannen voor de oude Nederlandse begraafplaats Peneleh in Surabaya. Die begraafplaats ligt in het centrum van de stad en is behoorlijk verwaarloosd. Dat kan bijna niet anders want sinds 1917 kan er niet meer begraven worden tenzij in een familiegraf bijgezet worden.
Nu het stadsbestuur van Surabaya heet gebied – 10 voetbalvelden groot – wil gaan benutten voor de omliggende kampongs – open ruimte, sport en een pasar – moet er het nodige geruimd worden. In december 2012 was een klein team daar om een database te checken met ongeveer 15.000 namen en filmopnames te maken over de huidige situatie waarbij een nabestaande over haar familie vertelt.
Ik ben op zoek naar mensen die daar wellicht nog familie hebben liggen. Laat mij dat weten want dan kan je informatie krijgen via een website, maar je kan ook informatie verschaffen om de database te completeren.
Graag hoorik.
Beste Hans Versnel,
Die website bestaat nog niet , maar die wil je opzetten?
Wat is het plan ? De hele begraafplaats ruimen? Ten behoeve van nieuwbouw van woonwijken ?
Waarom wil je contact met nabestaanden? Is er een film in de maak? Documentaire voor tv ?
Misschien dat Bert je kan uitnodigen meer te vertellen in een artikel en dat hier te publiceren?
En je kunt ook mensen oproepen via de website Indisch4ever. Klik op mijn naam.
Lijkt me een prima idee, zo´n artikel. Laat maar weten of je iets kunt schrijven, Hans!
Bert
Eventueel ruimen van de graven is niet tegen te houden, net als in Nederland. Maar de registers kunnen wel worden bewaard en gearchiveerd, mede ten behoeve van genealogisch onderzoek. Daar moet de aandacht naar uitgaan. Zijn die registers bekend? In het kader van ‘het Gebaar’ heb ik indertijd gepleit geld vrij te maken voor het veiligstellen van registers van begraafplaatsen in heel Azië, beginnend bij Indonesië. Heel goedkoop uit te voeren. Er was geen belangstelling! Volgens mij zijn de registers van Peneleh goed te vergelijken met de in Surabaya goed bewaarde registers van het bevolkingsregister en kerkelijke registers.
Uw team zou ook moeten pleiten voor een zorgvuldig omgaan met de stoffelijke resten die bij het ruimen vrij komen, net als in Nederland. Misschien in een verzamelgraf op Kembang Kuning met een eenvoudig klein monument?
17 jaar geleden is iemand begonnen alle graven te Peneleh te bezoeken en in kaart te brengen o.a. door de Peneleh-archieven door te spitten.
Het eindproduct was 3 boekjes die later op de dvd van de Indische Genealogische Vereniging werden gezet :
http://igv.nl/nedpubli.html#DVD
Beste Bert,
Wat een geweldig initiatief vind ik deze website! Hoeveel mensen u hiermee blij maakt, om hen van informatie over hun familie of geschiedenis te voorzien. Een pluim hiervoor!
Ook in mijn familie bestaat onduidelijkheid over een aantal familieleden. Het liefst ga ik zelf op onderzoek, maar de Indische kant is mij te onbekend. Misschien kunt u tips geven en me wegwijs maken, hoe te zoeken?
Mijn overgrootvader Jan Lucas van den Berg, geboren 22 aug. 1891, onderwijzer (MULO) Tegal, trad op 4 augustus 1921 te Barradeel in het huwelijk met Marie Antoinette Velthuyzen. Van haar alleen bekend dat zijn omstreeks 1901 geboren moet zijn in Surabaya, met als ouders Hendrik Velthuyzen en Dinah Bosalekka. Nu wil ik graag met over haar te weten komen, nu er een verhaal rond gaat dat mijn opa, 2e zoon van Jan Lucas, niet van hem zou zijn maar van een dienstjongen in huis. Ze noemde hem namelijk regelmatig “kacong”.
Als laatste; heeft u een idee waar ik meer informatie kan verkrijgen over een weggegeven baby? Werd dit ergens vermeld?
Bijvoorbaat dank voor uw moeite om te reageren.
Hartelijke groet,
Deborah van den Berg
Wees niet verontrust, Deborah, jouw Opa is beslist geen zoon van de Djongos, want ook mijn moeder vertelde rond dat ik haar kind niet was, omdat ik als een ‘zwarte’ baby werd geboren in een Indonesisch ziekenhuis. Ketoeker, verwisseld, was ik zogenaamd.
Lang heb ik er verdriet van gehad. Mijn bijnaam was Mijn Moeder heeft jaren later haar woorden teruggedraaid en terwijl ze ernaast gezeten mijn rechterknie aantikte, zei ze lachend: “Je bent toch mijn kindje, hoor.”
Vanwege Dinah B., een donkere Molukse, erfde je Opa waarschijnlijk haar huidskleur.
‘Wees niet verontrust, Deborah, jouw Opa is beslist geen zoon van de Djongos, ‘
U suggereert alsof het erg is om een kind te zijn van de Djongos. Wat is hier mis mee? Ik ben een nakomeling Javaanse baboes en een zuid-oost Molukse tuinman van pulau letie.
Ik suggereer niets. Ik ben alleen absoluut tegen OVERSPEL.
Als het verhaal waar zou zijn, zou dat wel het e.e.a. verklaren, dit naar met betrekking tot hun scheiding en het overlijden op jonge leeftijd. Uiteraard zou ik het jammer vinden als Jan Lucas niet de vader zou zijn, aangezien de zoektoch naar zijn biologische vader dan wel onmogelijk wordt gemaakt. Laten we voorlopig hopen dat het donkere kleurtje van D. Bosalekka komt.
Het valt me trouwens op dat ik steed vaker verhalen lees/hoor over Indische vrouwen die er een handje van hebben om te zeggen dat je niet een echte afstammeling bent en later het verhaal weer ongedaan proberen te maken. Spijtig dat dat bij u ook het geval is.
Ik kan helemaal niet helpen bij het zoeken naar familileden, maar wilde even iets aanbieden over taalgebruik. “kacong” (vroeger “katjoeng”) was een heel normaal ‘scheldwoord’ die ook vaak op vriendelijke manier werd toegepast bij het kibbelen tussen broers en zussen. Het hoeft dus helemaal niets echt negatief te betekenen.
Helaas was dat in dit geval niet het geval. De moeder had drie kinderen, waarvan de middelste (mijn opa) altijd werd buitengesloten. Zij noemde hem schijnbaar met een bepaalde reden “katjong”, die niet meer te achterhalen is. Dit helaas altijd in negatieve situaties, als scheldwoord.
Mijn bijnaam was Irêng , zwart in Soendanees.
Ireng is Javaans, Sundanees zegt “Hideung”.
Mijn bijnaam was toch Irêng, ook al was ik als baby hideung.
De bijnaam Irêng die alleen mijn Moeder mij gaf, kortte ze ook nog ‘ns bij tijd en wijle af tot slechts de initiaal ‘I’ wanneer ze mij bedoelde met de typische si ervoor. Haar moeder, mijn Oma, vernederde mij op andere manieren, en had zelfs aangeboden mij voor haar te laten doden. Al deze ervaringen hebben van mij weliswaar een sterke persoonlijkheid gemaakt, zoals de nu in omloop zijnde quote zegt: “What doesn’t kill you, makes you stronger”, een verbasterde uitspraak ( Was mich nicht umbringt, macht mich stärker.)
van de Duitser Nietzsche, die beter klassiekale filoloog had kunnen blijven, ipv filosoof.
Sorry, foutje: klassikale filosoof, zonder de letter e.
Dubbel fout: klassikale filoloog. Wirwar: Mijn geweer waar?
Aan de andere kant moet je wel rekening houden als je opgroeit als een vreemde eend in een zwanenfamilie.
Je broer en zusters zijn(relatief) blank en je hebt toevallig een donkere huidskleur.
Heoe ken ?
Dan vragen omstanders af . Of er werd grapjes van gemaakt.
Niet leuk toch ?
In amsterdam zie ik ook bij een allochtone kinderen/tweeling uit het “West” dat eentje een lichte kleur heeft.
Waarschijnlijk door vermenging in het verre verleden , ging “het witte deel” later gaan manifesteren.
Hier in Nederland ben je dan het kind van de melkboer. Kan niet meer, geen melkboer meer.
Wat de huidskleur wordt, hangt af van de genen en bij Indischen kan dat tot hilarische situaties leiden. Maar het kan ook een fout zijn van de spermabank en dat foutje kan best na het SNS-bankdebakel.
Als het kind er op staat, zou ik maar een vaderschapstest doen. Bij ongewisheden kan altijd een beroep op de melkboer of anders op de ouderenhulp gedaan worden.
Helaas is mijn opa al een aantal jaar geleden. Aangezien hij er nog nooit één woord over gerept heeft, ga ik er vanuit dat hij niet open stond voor de waarheid. Jammer genoeg weet ik ook niet of degene die mij dit medegedeelt heeft, de waarheid sprak. Ze verzint namelijk wel vaker verhalen, wat in dit geval wel een heel naar gerucht zou zijn indien het onwaar is.
Hallo Bert van Immerzeel,
Bij toeval kwam ik vanmorgen op deze boeiende site terecht.
Daarbij ook nog een link naar: “zoeken”!!
Om met de deur in huis te vallen:
Ik ben op zoek naar een halfbroertje en een halfzusje.
Zelf ben ik van 1943.
Beiden volgende kinderen zijn geboren in Bandoeng_ Boromeusziekenhuis.
Beiden geboren in de periode 1944-1946/47.
Alleen het volgende kan mij wie weet op weg helpen: nl. het vinden van een T(h)io familielid.
De vader heet Andy T(h)io en heeft o.a. een broer James T(h)io.
Ze hebben als student (medisch?) op de Pasir Kaliki gewoond in een pension(??)
Volgens zeggen hebben ze om bij te verdienen bij de kalkfabriek-Bandung gewerkt.
Mijn moeder had in de periode dat mijn vader in Jappenkamp was, een affaire met Andy( oude jeugdliefde), van wie ze twee kinderen kreeg: ws. genoemd James( babyfoto in bezit) en Els
( Els als naam is niet zeker). Laatstgenoemde moet zijn geadopteerd????
Ik ben al in Boromeus geweest, maar helaas is het archief in de oorlog afgebrand.
Nu ben ik van plan dit jaar weer naar Bandoeng te gaan om mijn zoektocht naar broertje en zusje weer op te pakken.
Maar eerst zal ik een T(h)io moeten vinden.
Wie kent er T(h)io of wie weet welke stappen ik moet ondernemen???
Dan kan ik ook een wens van mijn lang overleden moeder waarmaken.
Spoorloos al menig maal aangeschreven, maar men vindt dat ik te weinig gegevens heb, welke ik
tegenspreek. Ik heb toch namen, redelijk adresgeg. en werkomgeving??
Bert of wie ook mij op een spoor kan brengen, zal ik altijd dankbaar zijn.
Hartelijke groet,
Steffie.
ps. meisjesnaam van mijn moeder was Winny Maier.
Over familie Thio of Tio , je kan proberen via facebook .
De Indonesiers zijn vaak aangesloten bij facebook .
Als ze dokters zijn kan je ook navraag doen bij IDI- Ikatan Dokter Indonesia Bandung.
http://www.rothirainc.com/ikatan-dokter-indonesia_bandung_4023091.htm
U bent van veel op de hoogte.
Misschien zal ik mij eens bij facebook moeten aansluiten.
En ik zal genoemde site eens raadplegen.
Ik heb ook weleens gedacht aan een advertentie in een grote krant van Java-Bandoeng.
Maar ja, welke en wie helpt het mij in bahasa op te stellen.
En dan zal ik het moeten doen, wanneer ik een periode in Bandoeng ben.
Nou, wie weet………
Hartelijk dank.
Groet,
Steffie.
Het zou ook goed kunnen dat er gegevens zijn bij de Indische Genealogische Vereniging gevestigd in het Nationaal Archief. Zij beschikken over veel informatie en kennis over stambomenen, etc.
Hallo,
Alle tips die binnen zullen komen, zal ik zeker proberen uit te zoeken.
Er zit nog een nadeel aan vast: na onafhankleijkheid moesten ook de chinezen hun namen veranderen en ja, die weet ik dus niet.
Na jaren spitten krijg ik soms wel het gevoel van die beruchte: naald in hooiberg”, maar zolang ik in staat ben om door te gaan zal ik het ook doen….je weet maar nooit.
Hartelijk dank.
Groet.
Steffie.
Tio of Thio,
Zou die naam ook Tjo kunnen zijn ??? Ik ken een Rob Tjo en zijn vader was een Japanse chirurg en zijn moeder een Nederlandse verpleegster en hij heeft twee broers.
Kijk een in het Telefoonboek van Nederland !
Veel succes,
Gerard Lemmens
Hallo Gerard,
Neen, het is echt T(h)io. ( CHINEES)
Mijn moeder heeft nl. achterop de babyfoto indertijd de naam van de baby geschreven:
James Tio.
Uiteraard heb ik veel geprobeerd en zelfs wanneer er in de krant die naam voorkwam of in rouwadvertenties, meteen gereageerd…..helaas nog zonder resultaat.
Maar we blijven volhouden, wie weet brengt deze ( toevallige) site mij meer geluk!
Bedankt in ieder geval.
Groet,
Steffie.
Hallo Steffie,
Ik weet helaas niet wat je allemaal al geprobeerd hebt maar het Rode Kruis en de web site Roosje Roos zouden de eerste dingen kunnen zijn en natuurlijk heeft Bert inmiddels al het een en ander gevonden. Je zou ook dxe web site van het Centraal Bureau voor Genealogie in den Haag kunnen proberen op – http://www.cbg.nl
Helaas zullen die half broertjes ook overleden kunnen zijn ?
Veel strekte en veel succes toegewensd uit het mooie Engeland,
Groetjes van een ouwe totok,
Gerard Lemmens
Wie is oud, wat is oud, oud is mooi!!!!
Rode Kruis ook geprobeerd; Roosje Roos ken ik niet en de opgegeven site zal ik allemaal nogmaals raadplegen
Overleden…..ja, alles kan maar met die informatie ben ik niet bezig.
Van mijn zusje weet ik dat ze door “blanke” mensen is geadopteerd.
Ik moet er als 3-4 jarige bijgestaan hebben toen het werd overgedragen; ik heb zelfs d.m.v. hypnose mij weer terug laten voeren naar dat moment, maar ik was er niet gevoelig voor.
Toen mijn vader uit Jappenkamp terugkwam werd mijn moeder die moeilijke beslissing ter keuze gesteld: uit elkaar, waardoor ze het halfzusje en uiteraard mijzelf kon behouden. Maar ze heeft voor mijn vader gekozen.
Van mijn halfbroertje -James- werd wel gezegd dat het bij de geboorte is overleden, maar de foto van hem toont allerminst een pasgeboren baby!
Dus dat blijft even een raadsel.
Gerard, bedankt voor het meedenken
Stel dat er een hereniging is, dan geef ik een kumpulan voor alle hulvaardigen!!!
Groet,
Steffie.
Het Indisch Familiearchief is ook een goede bron.
Overigens zijn chinese namen pas bij de komst van Suharto echt verandert.
Hallo Steffie,
Kijk svp nog even op :
https://www.wiewaswie.nl/personen-zoeken/zoeken/q/Thio
Daar staan enkel Thio’s op en als je die bekeken hebt tijp dan in Tio en daar staan ook enkele hele oude van de VOC tijd op !!
Ik hoop strek dat je ze gaat vinden !!!
Slamat,
Gerard
Een zus als Steffie van den Brink wil ik ook wel. Mijn siblings zijn hypocriet.
Als familie ( 3 broers en één zus, waarvan de jongste broer er helaas niet meer is)hebben we een hechte band en betreur ik andere families die het evt. niet hebben.
Bedankt voor de reactie.
Vriendelijke groet.
Hallo Gerard,
De aanhouder wint!! Ik vind het zo attent van je!
Ik ga ook hier achteraan. Kende het niet.
(Hopelijk blijf ik niet in de VOC-tijd hangen, bloeiende en boeiende periode!!)
Gerard, nogmaals dank en ik houd je zeker bij succes op de hoogte.
Prettige avond en een goede week.
Hartelijke groet,
Steffie.
Beste Steffie,
Ooit – meer dan twee generaties geleden – waren we goede klasgenootjes geweest op de EvBevervoordeschool in Bandung. Zie Schoolbank. Maar nu wil ik je behulpzaam zijn bij je zoektocht naar je familieleden. Zie ‘Chinese Indonesian Heritage Centre’, een onderdeel van de KITLV (Kon Inst v Taal, Land en Volkenkunde) Leiden. Je kunt ook lid worden van Facebook, zorg dat je je site goed beschermt. Dan komt heel veel boeiende informatie naar je toe. Hartelijke groet, Li Lian Tjen
Lilian, Lilian, weet je wel dat ik nu met kippenvel en tranen in mijn ogen achter de PC. zit!
Dit kan toch niet waar zijn……. Li lian Tjen is back!!
Nu zal ik dan toch aan Facebook moeten geloven; ik snap redelijk veel, maar van Facebook.
Ik ga het nu zeker opnieuw proberen. Daar ga ik dan toch voor!!
Li Lian, waar zit je!
Ik zit gewoon te trillen …ik weet gewoon niet wat ik eerst moet doen?
Eerst verwerken dat ik jou weer herontdekt. Of jij mij….
Wat is dit toch een supersite, welke ik pas een week of drie ken.
O,o, stel eens voor dat mijn jarenlange zoektocht naar een familielid T(h)io zou kunnen slagen?
Lilian, zolang ik nog geen Facebook heb, keep voorlopig in touch op deze site.
En anders via email( elders al vermeld)
Kan ik vannacht eigenlijk nog wel slapen??
Li Lian, heel veel dank en tot gauw horens!
lieve groet,
Steffie.
Rutje of Rietje de Wit(t)
door: Nonnie 28 jan 2013 14:39
Graag zou ik in contact willen komen met mw. Rutje of Rietje de Wit. Zij heeft in Jakarta gewoond en ging daar om met de familie Albaar, en met name Juck Albaar. graag zou ik meer willen weten over haar.
http://kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A010957383%3Ampeg21%3Ap013%3Aa0193
1970 burgelijke stand rotterdam
heeft een mevrouw E.F. Plasschaert – Albaar een zoon gekregen
Kijk op
http://www.nummerzoeker.com/?lastname=plasschaert&maxrows=100&sort=4
en bel een aantal Plasschaerten op
—
1946 Examens in schrijfmachine schrijven
Blind tikken: geslaagd o.a.
M. Albaar
—-
http://kranten.kb.nl/view/article/id/ddd%3A011071332%3Ampeg21%3Ap007%3Aa0141
1925 Benoemingen:
- tot hoofd van de Arabieren en alle Vreemde Oosterlingen, geen Chineezen zijnde, te Makassar (gouvernement Selebes en onderh., )
Said Ocmar bin Abdurrachman Albaar. Imam van de moskee der Arabieren aldaar.
(Ocmar of Oemar)
Ik ben eigenlijk heel erg benieuwd of er meer bekend is van de familie van bekkum in Indie
Mijn overgrootvader heette Jan van bekkum en is in indieë geweest en is zeer wel mogelijk familie van
Jan dirk Ludovicus van Bekkum die in 1930 (3 maat ) overleden is in Soerabaja
misschien kunnen jullie mij op het goede spoor zetten
met vriendelijke groet
Albert Diwisch
Hallo Albert,
Weet je ook plekken/plaatsen beroepen etc?
Van welke van Bekkum weet je nu zeker dat hij familie van je is?
Hoe heette je overgrootmoeder?
Hij is een afstammeling van stamvader Burgert van Bekkum, Ik weet geen plaatsen alleen dat Jan Dirk in 1897 naar Indië zou zijn gegaan (hij is toen uitgeschreven bij de gemeente Zoelen en dat hij in 1905 weer in Duitsland woonde, Jan Dirk is geboren op 9 januari 1877
Hallo Albert,
Misschien kun je via de Nederlandse familie van Bekkum iets meer vinden over de Indiese familileden ??
Kijk dan eens op :
https://www.wiewaswie.nl/personen-zoeken/zoeken/q/van%20Bekkum
Daar staan er een heleboel!
Op Roosje Roos – http://www.roosjeroos.nl/Zoekscherm – stond alleen :
Zoekresultaten:
Gezocht in: huwelijken en overlijden.
Totaal aantal gevonden records: 1
Record: 1 t/m 1
Overledene: Jan Dirk Ludovicus van Bekkum overl.: 3-3-1930
Vader: Dirk Jan van Bekkum
Moeder: Johanna Wilhelmina Bischops
Partner:
Geboren in: Plaats overl.: Soerabaja
Leeftijd: 31 jaar
Opmerking(en): Woonplaats echtgenote onbekend
Aktenummer: 22 Filmnummer: 1357858
Veel succes,
Gerard Lemmens
bedankt maar ik ben al jaren bezig n wie was wie was al de reveur gepasseerd maar toch bedankt voor het meedenken
Aan Steffie van den Brink:
Pienter zeg dat je op jouw leeftijd nog achter de computer zit! Ik, althans mijn partner in Indonesie, kan je wel helpen met je gedachte advertentie in het bahassa Indonesia op te stellen. Zend de gedachte advertentie dan in het Engels en het Nederlands in een Word bijlage naar jpfpetbar@yahoo.com . Mijn vriendin spreekt wat Nederlands en prima Engels.
Salam manis,
Peter Barneveld Binkhuijsen
Hallo Peter,
Ik maakte zowaar een vreugdesprongetje toen ik je berichtje las!
Het geval wil nl. dat ik 2 weken geleden een bericht naar de “PIKIRAN RAKYAT” heb gestuurd + een voorbeeld advertentie en verdere informatie.
Helaas heb ik hier nog geen reactie op gekregen.
Waarschijnlijk kan het niet goed overgekomen zijn.
Daarom ben ik heel blij met deze suggestie.
Ik zal er morgen opnieuw voor gaan zitten en het dan naar opgegeven adres versturen.
Inmiddels heb ik mijn reis bijna rond en wil dan medio mei tot medio juni weer naar Bandung gaan.
Woont je vriendin ook in Bandung?
Peter, vast heel, veel dank voor deze bijdrage aan mijn missie!
Prettige avond en wie tot horens.
Hartelijke groet,
Steffie.
Goedenavond,
Ik heb met bewondering het speurwerk en alle informatie op de site bekeken. Ik heb zelf al het een en ander uitgevogeld door oude stukken en foto’s van mijn ouders te doorzoeken. In juli ga ik met mijn familie en die van mijn broer naar Indonesië. Het is voor mij de eerste keer. Wij willen dan ook op zoek naar het huis van onze ouders. Het was wat zoekwerk maar ik heb zowaar de straat gevonden waar mijn vader vroeger woonde Gang Sepatu in Bogor/Buitenzorg. De straat heet zowaar nog zo dus dat is makkelijk te vinden op Google Earth. Online heb ik nog wat gemeentekaarten gevonden maar daar kon ik niet het huis vinden waar ze het laatst hebben gewoond. Dat was de Prinsesseweg, op de kaart die te zien is van het Tropeninstituut is het niet te vinden. Kan iemand mij zeggen waar die straat was, of die er nog is en hoe die dan tegenwoordig heet?
Hartelijk dank alvast voor de moeite.
Zonder twijfel moeten we het zoeken in het nieuwe wijkje dat tijdens de oorlogsjaren bekend stond als Beatrixkamp (naar de Beatrixlaan) of Kedoenghalang, ten oosten van de Tjiliwoeng.
Dit wijkje was nieuw, en daarom komen de Nederlandse straatnamen niet voor op de KIT-kaarten.
Ze worden vermeld in een krantenbericht van 1941:
B. en W. stellen den Gemeenteraad voor, aan vijf nieuwe straten namen te geven. Men ontleende de namen dezer straten aan de namen der leden van het Koninklijk Huis. De weg ten Noorden van den Koninginneweg, loopende van West naar Oost, zal genoemd worden: Beatrixweg. De weg waarop de Beatrixweg in zijn meest westelijke punt uitkomt: Prinsesseweg. Het verlengde van de Regentesseweg: Regentesseweg. Het verlengde van de Nassaulaan: Nassaulaan en het verlengde van den Prinsesseweg: Prinsesseweg. De weg, loopende in het verlengde van den J.P.Coenweg, van den Zuid-Westelijken hoek van het Van Imhoffplein af in de richting Zuid-Noord en vervolgens Oostelijke richting ombuigend: Oranjeweg. Tevens ligt het in het voornemen van B. en W. om later den weg, welke evenwijdig komt te liggen aan den Beatrixweg te noemen: Ireneweg.
Hier moet je het mee doen. Ergens in de buurt van de huidige Jalan Salak (waarschijnlijk ten noorden daarvan) moet de Prinsesselaan hebben gelegen. Het stratenpatroon is nog als toen. De straat bestaat dus nog. Welke het precies is geweest, zul je daar misschien kunnen navragen.
Hartelijk bedankt voor deze informatie. Het is nu iets makkelijker zoeken. Het stratenplan is inderdaad nog hetzelfde en de grote gebouwen staan er ook nog steeds zoals op de KIT kaart waar helaas geen straatnamen op staan. Ik wil alleen zoveel mogelijk informatie hebben om niet te lang te moeten zwerven. Navragen is inderdaad een optie maar mijn/ons Indonesisch is beperkt tot de lichamelijke functies en wat scheldwoorden. Is er niet toevallig een historisch genootschap in Bogor welke ik kan vragen of die enige assistentie kunnen verlenen?
Nogmaals hartelijk dank.
Ik ken geen historisch genootschap dat hierop een antwoord zou kunnen geven. Nogmaals naar de kaarten kijkend zou mijn gok deze zijn:
Koninginneweg werd Jln Salak, Beatrixweg Papandayan en Prinsesseweg Ciremai. Misschien kun je dáár dan met foto´s van je ouders’ woning een en ander reconstrueren. Als je dergelijke foto´s hebt kun je misschien ook al met behulp van Google Earth het dakpatroon herkennen.
Mocht ik het fout hebben: het spijt me
Allereerst hartelijk aan een ieder die hier raad, advies en goede hoop heeft gegeven. Eventuele “fouten” zijn bij voorbaat al vergeven aangezien ik hier een beroep doe op het geheugen van mensen over een lang vervlogen tijd.
Mijn ouders leven niet meer en de ooms en tantes die het hadden kunnen weten zijn eveneens overleden.
Ik begin een beetje ambivalent aan deze sentimental journey. Het is mijn eerste keer in Indië/Indonesië. Ik ben in Nederland geboren en getogen, met het volste besef dat ik deel uitmaak van de Nederlandse Koloniale Geschiedenis. Een erfenis daarvan zou ik haast zeggen. Mijn ouders wilden nimmer meer terug naar Indië zoals zij zeiden. De autochtone bewoners werden steevast aangeduid als “klapperjavanen”. Dit door de gebeurtenissen in de Bersiap tijd waar nooit echt is over gesproken.
Ik ben opgegroeid in Nederland met eveneens het volste besef dat ik anders ben opgevoed dan de doorsnee Hollander. Hollanders waren overigens regelmatig “stomme belandas” tenzij ze uit Indië kwamen dan was het weer wel goed volk.
Mijn vader heeft zich nooit thuis gevoeld in Nederland. Hij wilde altijd weg uit Nederland. Voordat hij trouwde met mijn moeder is hij naar Brazilië gegaan, en weer teruggekomen. We zijn zelfs ook nog geëmigreerd naar Canada. Maar dat was het uiteindelijk toch ook niet helemaal. Vandaar dat ik in Nederland woon.
Misschien dat ik door deze houding van mijn ouders nooit de behoefte heb gehad om naar Indonesië te gaan. Ik heb eigenlijk geen verwachtingen, maar rondlopen in de wijk waar zij hun jeugd en een traumatische tijd hebben doorgebracht en dit aan mijn dochter van 13 te laten zien is eigenlijk denk ik al voldoende. Ik voel mij een beetje verwant met Adriaan van Dis die het zo mooi kon zeggen: Het land van zijn jeugd waar hij nog nooit is geweest.
Ik heb heel wat van de wereld gezien en ben nota bene vijf keer in Japan geweest. (Zou mijn vader nooit goed hebben gevonden, “die verdomde krompoten!”). De Pasar Malam Besar/Tong Tong Fair is het enige aanknopingspunt in mijn leven en zelfs dat is eigenlijk alleen maar heimwee naar vroeger. Het woord trots wil ik niet gebruiken maar het gevoel dat ik van twee (drie? mijn oma was een Chinese) culturen ben vind ik bijzonder en wat mij onderscheidt van de doorsnee Hollander. De Nederlandse cultuur denk ik te kennen het word tijd om de roots op te zoeken.
Jullie hulp in deze waardeer ik zeer en versterkt mij alleen maar in het land welke ik zogenaamd ken maar nog nooit ben geweest.
Terimah Kassi Banjak!
Hartelijk bedankt voor deze informatie. Het is nu iets makkelijker zoeken. Het stratenplan is inderdaad nog hetzelfde en de grote gebouwen staan er ook nog steeds zoals op de KIT kaart waar helaas geen straatnamen op staan. Ik wil alleen zoveel mogelijk informatie hebben om niet te lang te moeten zwerven. Navragen is inderdaad een optie maar mijn/ons Indonesisch is beperkt tot de lichamelijke functies en wat scheldwoorden. Is er niet toevallig een historisch genootschap in Bogor welke ik kan vragen of die enige assistentie kunnen verlenen?
Nogmaals hartelijk dank.
Voor een habbekrats huur je een taxi voor een paar uur. Wel via via doen om iemand te vinden die de weg kent.
Beste Jan,
Bedankt voor de tip en ik zal je advies zeker opvolgen.
Terimah Kassi Banyak.
Aan Alphons.
Alphons, wees er op voorbereid dat je het huis van je ouders niet kan vinden omdat het inmiddels gesloopt is, te oud en slecht onderhouden of om plaats te maken voor een mall ( overdekt winkelcentrum ) of een grote weg. Verder is het ook nog zo dat de oude Indische huizen grote voortuinen hadden en er intussen in de tuin een stuk huis voor het oude gebouwd is, zodat jet het oude huis slechts met moeite herkent.
Geniet van je reis.
Meneer/Mevrouw? Barneveld, bedankt voor het advies. Op Google Earth kan ik zien dat de wijk nog er een beetje hetzelfde uitziet en dat veel huizen nog steeds een voortuin (erf) hebben. Ik heb geen foto’s van de huizen alleen adressen. Het wordt een beetje een expeditie maar leuker dan alleen maar een strandvakantie denk ik dan maar.
@ alphons
Ik logeerde een paar keren in 2 hotels MIrah en Hotel Pangranggo II Bogor.
Gelegen aan de Jalan Pajajaran .
Hier heb je een kaart van de hotel en de omringende straten.
O.a de Planten Tuin( Kebun Raya Bogor)
https://maps.google.nl/maps?ie=UTF8&cid=2319754736827653530&q=Hotel+Pangrango+2&iwloc=A&gl=NL&hl=nl
Kan je rustig bekijken.
salam
Pa Surya terimah kassi banyak! Wij zijn onze reis aan het uitstippelen en wij zullen zeker in een van deze twee strategisch gelegen hotels gebruik maken. Zo te zien op loopafstand van de wijken die wij willen bezoeken maar met die hitte en met kinderen misschien beter om met de taxi te gaan. Als u nog meer tips heeft houd ik mij ten zeerste aanbevolen.
Pak Alphons ,
gewoon een huurauto met chauffeur) nemen , kost je ongeveer iets meer dan 40 euro per dag.
Meestal 10-12 uren stand by voor je eigen gebruik .
Kan je ook nog toeren naar Tjibodas of Salabintana (Sukabumi – andere richting).
Neem je een taxi kom je misschien duurder uit.
Ga ook lunchen bij de Puncak Pas Resort
Kan je daar naast sate , nasi timbel Sunda ook Bolu Belanda(poffertjes) proeven.
Niet zo lekker zoals in Nederland , maar dan kan je het vergelijken.
http://en.wikipedia.org/wiki/Kebun_Raya_Cibodas
http://www.puncakpassresort.com/
Je kan de chauffeur 50.000 rupiah uang makan/kopi( eet/drinkgeld) geven.
Parkeren exclusief( benzine al inclusief) .
Huren via de hotel receptie.
Wel tawarren!
Voor € 4,- ga ik niet afdingen maar op de grotere bedragen misschien wel of ik laat het mijn Chinese schoonzus doen. Het is al zo goedkoop daar.
Hartelijk dank door deze bijdragen en het lezen van deze blog geeft de reis naar het land waar ik het meest nooit ben geweest steeds meer inspiratie. Ik wist dat de Puntjak pas een bezienswaardigheid was maar het maakt het nu alleen maar leuker. Ik zit net te rekenen en 50.000 rp is € 4,-. Geen wonder dat iedereen naar Nederland wil of ons als multi miljonairs ziet als je daar bent. Ik schaam mij een beetje voor dit hele grote verschil.
Zelf vond ik de Puncakpas tegenvallen, vergeleken met vroeger. Veel lintbebouwing en enorme file’s. Maar daar tussendoor inderdaad prachtig.
Wat? U schaamt zich een beetje voor dit hele grote verschil?
Nog even en wij zitten ook in hetzelfde schuitje.
Indonesië heeft bovendien meer rijken dan Nederland.
Helaas wordt die rijkdom niet gedeeld.
Nederland staat op nummer 24 op de ranglijst met Indonesië op 16 met nationaal inkomen van $1,212,000,000,000 (2012 est.) met Nederland $709,500,000,000!!!
Daarentegen lees ik net dat de kippen in Nederland wel boffen.
“Onze kippen boffen dat ze in Nederland leven, omdat het dierenwelzijn hier ten opzichte van de rest van Europa het best geregeld is, stelde de Nederlandse Vakbond voor Pluimveehouders (NVP), de initiatiefnemer van de campagne, vrijdag. De vakbond gaat komende tijd onder meer stickers uitdelen met de tekst bofkip (BK).”
Ik had de links bekeken van Pak Surya en ik had zoiets niet verwacht maar goed ik weet nog steeds niet wat ik kan verwachten. Vroegûh was alles niet altijd beter, maar dat het verandert is lijkt mij logisch. Ik concentreer mij dan maar op het tussendoor.
@Ælle Me dunkt dat de rijkdom in Nederland de laatste tijd ook niet echt gedeeld wordt als ik zo vrij mag zijn. Maar dat Indonesië boven Nederland in een lijstje met nationaal inkomen staat wist ik niet. Er wonen natuurlijk meer mensen dus statistisch zou de vergelijking mank moeten gaan maar dit bewijst alleen maar des te meer dat Indonesië een rijk land is met veel arme mensen.
Schaamte is misschien een te sterk woord misschien moest ik zeggen dat ik mij er ongemakkelijk bij voel.
Pak Alphons,
50.000 rupiah is voor ons(ik in ieder geval) niet “veel”.
Voor Indonesische begrippen is het redelijk veel.
De chauffeur kan voor een kopje koffie/thee 2000-3000 rupiah drinken en een pakje sigaret(kretek) van 12.000 rupiah.
Voor eten kan hij mie baso(vleesballetjes) voor 10.000 rupiah kopen .
Of eenvoudige nasi goreng of lotek(gado gado Sunda).
1 euro is gemakshalve 12.000 rupiah.
Dan kan hij de rest meenemen voor zijn gezin.
Ik reis vanaf 1979 in Indonesia , soms huurde ik auto met supir .
Ben ook daar geboren en getogen( anak Betawi , echte dese , want mijn ouders, ik ook zijn Indonesiers=paspoort) .Woon op dit moment al > 30 jr in amsterdam en > 10 jr in andere steden.
Over “de middle class Indonesiers, volgens een oude cijfer wonen er 16-17 % vd bewoners( 240.000.000) die dezelfde living standaard hebben zoals Europeanen.
Op dit moment zijn er 40 milj. arme Indonesiers ( Nederlandse tv programma )
Wat Pak Jan Somers schreef is ook waar.
Puntjak Route is voor mij ( Betawi-Sunda) ook niet zo meer aantrekkelijk, het is altijd Traffic Jam , vanaf Tjiawi , iets buiten Bogor t/m Tjipanas ( oude buitenverblijf van de Gov.Generaal).
Vanaf Padalarang ( met de witte kalkbergen) is het altijd druk/vies en stoffig t/m Tjimahi iets buiten Bandung.
De route tot Tjipanas/Tjiandjur is nog leuk , daarna is het afzien.
De route Puntjak werd alleen gedaan door toeristen( soms doe ik het ook) die uit nostalgische redenen de theeplantages nog 1x willen zien.
Het is dag en nacht verschil van pak weg 40 jr geleden , toen heb je honderden auto op de weg.
Nu is het een lange sliert auto’s , brommers, angkot( soort opelet) , bussen(met verdwaalde toeristen -vaak Nederlanders of Belgen.
De Indonesiers (ik ook) gaan een andere route nemen via Karawang /Purwakarta , een 4 baansweg met een stuk of 6 grote rustplaatsen, compleet met Mac Donald, KFC, Padang Restaurants, moskee etc .
Van Jakarta naar Bandung via de nieuwe tolweg duurt het 2,5 uren, comfortabel zonder urenlange opstoppingen.
Via Puntjak route gemiddeld 6 uren of meer als je pech heb.
Ga niet in de week-end !!
Pak Alphons.
Vergeet niet om naar deze malls te gaan (mijn lievelingsplekken-kan ik uuuren rondslenteren, kijken kijken niet kopen) .
In Jakarta
http://www.taman-anggrek-mall.com/index1.php
http://www.plazaindonesia.com/
http://www.grand-indonesia.com/
http://senayancity.com/
http://www.plaza-senayan.com/top.php
http://www.centralparkjakarta.com/v2/
Pak Surya,
Namens mijn vriendin en de vrouw van mijn broertje hartelijk bedankt. Wij komen aan in Jakarta en nu hebben ze iets om naar uit te kijken. Ik denk dat er ook wel gekocht wordt ben ik bang.
Voor 4 Euros ga ik niet afdingen.
Dat waren mijn gevoelens ook, maar het wordt echter van jouw verwacht anders kan je als halve zachte worden aangekeken. Met zulke kleine bedragen heb ik wel het gevraagde bedrag gegeven ,maar eerst tawar.
Ik word wel vaker als halve zachte bekeken dus dat is niets nieuws. Mijn schoonzus heeft geen enkele schaamte dus misschien beter als zij het doet.
Het heeft niets te maken met hoe je bekeken wordt. Ook niets met het al-, of niet hebben van schaamte om te tawarren. Als je niet tawart, zorg je er voor, dat op den duur de plaatselijke bevolking het gevraagde niet meer kan betalen. Omdat de kooplui dan alleen proberen te verkopen aan mensen, die niets van het systeem begrijpen. Je betaalt, betul, betul, toch veel meer dan de plaatselijke mensen. Niet erg, toch…. Maar niet tawarren, verstoort het systeem. Je kunt altijd na afloop van de tranactie nog extra geven, als malu, ja……. Het lijkt wel, of je koudwater vrees hebt. Ga op reis en geniet! Je ziet wel wat ervan komt. Veel plezier, je kunt niet alles plannen en juist de onverwachte dingen zijn leuk.
Wat Mevr. van Hal-van Willigen schrijft is heel juist ! Maak je geen zorgen en geniet van Indonesie, het is zo’n mooi land en altijd lachende mensen en heerlijk eten en de zon schijnt er altijd! Ik mis ook de zonsopgang tussen 6 en 6.30 ‘s morgens, dat is zo mooi. Het zal altijd mijn vaderland blijven !!!
Slamat,
Gerard Lemmens
Beste Mevr. van Hal. Koudwatervrees is een goed woord. Het feit alleen al dat ik de vlucht geboekt heb en daarna de rest nog wel wil zien heeft te maken met enkele ervaringen die ik heb gehad in andere arme landen. Met name in Senegal (toegegeven dat is geen Indonesië maar ook een ex-kolonie) werd ik als ik op straat liep constant lastig gevallen door mensen die iets van mij wilden. Op een excursie werd door alle vrouwen belaagd en was ik hun “meilleure ami”. Nog nooit in mijn leven zoveel sjans gehad. De moeders die in de zijstraten op kartonnetjes slapen met hun kinderen. Ik werd er op laatst zowat depressief van en ik was blij dat de klus was afgelopen en dat ik weer naar huis ging. De vrees is dat ik dit ook daar zal meemaken. Maar ik zal mijn best doen om ervan te genieten al was het maar dat het ticket een godsvermogen kost.
Ik zal mij erin storten met mijn familie en ik zie wel wat er van komt.
Meneer Lemmens ik verheug mij nu al op goede saté kambing met lontong uit (in?) een pisangblad. De foto’s van vroeger waren altijd zwart wit en de achtergrond leek op boerenkool. Ik ben er heilig van overtuigd dat ik dat net zo ga waarderen.
Ik denk dat er ook wel gekocht wordt ben ik bang.
——————————————————————————————————————-
Als ik iets koop bij de Malls, dan koop ik tijdens de sale ( Idul firti, zomer opruiming-17 augustus).
Dan kan je leuke merkartikelen meenemen die zelfs goedkoper is dan in Nederland( 50% diskon).
Voor liefhebber van Batik en IKAT , leuk voor de jezelf , familie en vrienden , moet men naar THAMRIN CITY gaan (even googlen) een kleine “Mall”ongeveer 200 meter achter de luxe Grand Indonesia Plaza .(must see , zoals Taman Anggrek en de daarnaast gelegen Central Park.
Daar koop je batik en ikat voor “grossiersprijzen” , veel dames winkels in Pasar Baru of soms Malls halen hun spullen ook van Thamrin City.
Het is de moeite waard.
Ik moet mijn nyonya aan de ketting leggen, anders wil ze diverse batik en ikat kopen om onze huis in A’dam te “verfraaien”.Bangkrut dese.
Hier kan je nog tawarren ( scheelt niet veel maar wel leuk ).
Pak A.
Alsjeblief geen eten kopen bij de kaki lima , je kan bij de foodcourt in Grand Indonesia plaza goed eten , Indonesisch ( speciale deel) en aparte Europese, Chinees, Italiaans , Japans etc .
De echte sate kambing(?) of sate ayam (Madura) is altijd lekkerder bij de kakilima( straat eettentjes) maar dan kan je misschien iets oplopen.Zonde van de korte vakantie.
Je kan sate eten bij Sate Senayan , bij de Grand Indonesia Plaza en bovengenoemde malls , een franchising van Sate Senayan.
Het is ” mijn plek”, wel niet zo lekker als froeher(echtwaar) , in ieder geval schoon en de kwaliteit van de vlees is gegarandeerd.
http://www.tripadvisor.nl/Restaurant_Review-g294229-d800248-Reviews-Satay_Khas_Senayan-Jakarta_Java.html
Inderdaad, mijn eerste sate kambing bij mijn eerste terugkeer in Indonesië was niet klein te kauwen. Die kambing was waarschijnlijk in de jaren vijftig vergeten te repatriëren. Maar dat was dan ook bij een goed restaurant.
Nou, waarschijnlijk kwam die kambing uit de kampung. De ayam kampung is vaak ook alot. In Nederland hebben we tenminste nog de bofkip, met veel zacht vlees.
De echte sate kambing(?) of sate ayam (Madura) is altijd lekkerder bij de kakilima( straat eettentjes) maar dan kan je misschien iets oplopen.Zonde van de korte vakantie.
————-
De sate Madura is geweldig. Heb ik weer vorig jaar in Sal3 gegeten. Ik eet het liefst buiten – in een warung – in restaurants zelden gegeten, indien je de KFC daartoe rekent.
Een indo(nesier) weet niet hoe snel hij weer naar zijn favoriete warung makan gaat.
Is dit topic nu uitgebreid tot “Op zoek naar een goede restaurant”?
Niet malse sate(kambing of bandot) is ook te wijten aan te snelle braden.
Het moet een jonge kip zijn of jonge kambing .
Bakar sate(braden van sate) is zeer langzaam laten garen.
In een restaurant is het meestal lopende band werk.
Vandaar als parttime koelienaire ervaringdeskundige vind ik de meeste lopende bandwerk sate tidak enak(niet lekker).
Nog een paar dagen geduld en dan kun je weer naar hartelust smullen!!
Met de kou van dit moment zul je je er wel op verheugen.
De laatste tijd is paardenbiefstuk zo in de picture, zou er saté kuda zijn???
Veel plezier en veilig terug!
Steffie.
Paardenbiefstuk? Hartstikke lekker! Tijdens mijn studie en eerste huwelijksjaren was dit het voor ons betaalbare vlees. En paardenrookvlees.
Hallo Jan,
Ik ben het helemaal met je eens! de paarden biefstuk en het paardenrookvlees vond ik ook heerlijk toen wij in 1946 in Nederland kwamen vanuit Ned. Indie, maar helaas hier in Engeland ziet men het heel anders. Ach in het Jappenkamp aten we toch immers alles kikvorsten en ratten om in leven te blijven.
Slamt,
Gerard
En wat denken jullie van sambal van kippenmaagje en kippenhartjes. Heel lekker. Maar het schoonmaken van de kippenmaagjes was een rotklus, omdat je de bruikbare stukjes eruit moet snijden. Veel gedoe, maar het was goedkoop. Aan babat heb ik me nooit gewaagd, hoewel soto babat erg lekker moet zijn. En ook goedkoop. Ja, in het begin van ons trouwen, moest je elke cent vele malen omkeren, voordat je die kon besteden. Toch erg goed, je wordt erg inventief en creatief. Mijn moeder maakte , toen we pas in Holland waren, en ze ook niet veel geld had, van havermout geweldig lekkere djagungkoekjes. En natuurlijk heb ik ook paardenbiefstuk, paardenrookvlees, hache van paardenvlees gegeten.
Oh, sweet memories………
Nan van Hal-van Willigen
Hoort dat niet thuis in het ‘Indisch zijn’? Zelfs in armoe lekker eten!
Helemaal waar!
Nog vaak memoreren wij onze oma die van niets iets kon maken.
Als wij ‘s zondags weleens bij haar waren en een teveel aan gehaalde frietjes in de “prullenbak” gooiden, wist zij niet hoe snel zij het weer eruit haalde; om dan heerlijke “ketang goreng” wist te maken!
En allemaal wilden we een beetje proeven, jajaja….. doerakken waren we.
En zij een top kokkin!!!
Vergeten zullen we haar nooit!!!
Ook kippenmaagjes en -hartjes hoorden tot haar favouriten.
Zeker leuk die sweet memories. We zijn rijk!!!
Groet,
Steffie.
Alphonse, ik loop al een tijdje te denken aan jouw vrees om lastig gevallen te worden. Je wordt zo wie zo aangesproken, soms meer dan indringend, als je in , wat jij “arme landen ” noemt, reist.
Hoe pareer je dat, zodat je niet lichtelijk depressief en zeer opgelucht weer naar Nederland terug kunt reizen. Ik doe het meestal zo: ik kijk schuin naar de grond, maak absoluut geen oogcontact, hef een hand met de handpalm naar de “indringer”op en zeg beslist, maar ook heel respectvol, “Nee, dank je wel”. Dat moet je vaak heel veel herhalen, maar als je maar respectvol blijft, werkt het vaak wel. De enige keer, dat het echt niet werkte, was in Kanton, China, met een klein meisje. Uiteindelijk heb ik wat grof moeten zijn, maar ja, ze stopte ook haar hand in de broekzak van mijn echtgenoot, die toen al helemaal niet wist, wat hij moest doen.
In Indonesië was het voor ons meestal geen probleem. In andere landen zoals Egypte en India was het soms moeilijker, maar als je maar consequent en respectvol “Nee, dank U ” blijft zeggen, begrijpt men, dat het geen nut heeft om je verder nog lastig te vallen.
Ik denk, dat het probleem ook een beetje zit, in het je schuldig voelen, omdat jij materieel zoveel meer hebt. Dat signaal wordt feilloos opgevangen en daar wordt dan op ingespeeld. Misschien een dooddoener, maar jij kunt in je eentje echt niet het leed van iedereen oplossen. Het is ook niet erg verstandig, als je een enkeling zichtbaar helpt, zoals vrienden van ons ondervonden. Ze kochten een bètja voor een man, die ze de hele week had rondgereden. Je snapt, dat er toen drommen bètjabestuurders kwamen om ook een bètja te krijgen. En mijn vrienden voelden zich ongelukkig, omdat ze dat niet konden doen. Als je wilt helpen, is het beter om dit structueel te doen, via een betrouwbare organisatie.
Enfin, ik heb mijn ei gelegd. Zie maar wat je ermee doet.
Groet,
Nan van Hal-van Willigen
Als ik als arme dakloze zou moeten bedelen, was een glimlach mij meer waard dan genegeerd te worden.
‘t Kost u niets.
NEFIS; Over de NEFIS is zo’n 30 jaar geleden een zeer uitgebreid boek verschenen, compleet met een beschrijving van alle parties en deelnemers. Ik heb mijn exemplaar destijd weggeven aan de kinderen van een partyganger. Ik zou graag het boek weer willen lezen. Wie kan mij helpen aan een exemplaar, evt. lenen. Alvast terima kasih banyak!
email: jpfpetbar@yahoo.com
Beste Bert, Ik ben op zoek naar een bron waar ik meer te weten kan komen over de voorouders van de eerste Hoeke (Johan Chriestoff, geb. ca 1760) die in dienst van de VOC naar Batavia, N.I. vertrok in 1775 en zich daarna vestigde op Banda, waar hij trouwde, een zoon kreeg en overleed op 21 feb. 1804. Hij heeft veel nazaten. Hij is geboren in Saksen Gotha, Duitsland.
Met veel dank.
Joyce Kater-Hoeke
Beste Bert,
Ik ben benieuwd of er nog gegevens zijn van mijn opa carel vd heijden, luitenant in Indonesië rond 1949 (oa semarang)
Grt danielle vd linde
Beste Bert,
Ik ben ook mijn familiegeschiedenis aan het uitpluizen maar ik loop helaas vast bij Adrianus van den Eshof.
Echtgenote: N.N. Karsinah of Karsinsh (Inlandse vrouw)
Zoon: geboren in Batoedjadjar rond 1904 (getrouwd in Nederland met Cornelia Veenendaal op 3-8-1932 te Amersfoort)
Ik heb daarom het vermoeden dat Adrianus van den Eshof woonachtig was in Batoedjardjar.
Ik ben benieuwd of er gegevens te vinden zijn van Adrianus en voorouders.
De achternaam ‘van den Eshof’ doet toch vermoeden dat de voorouders van Nederlandse komaf zijn.
Alvast bedankt!
Groeten,
Brenda
Beste Bert,
of lezers van deze site,
Kun jij of kan iemand ons vertellen waar wij de Boengzoeweg 6, Bandoeng op Java kunnen vinden? Dit is zoals het adres in 1946 bekend was. Misschien is de naam van de straat inmiddels veranderd?
We willen komende zomer afreizen naar Bali en gaan van daaruit onze roots verkennen op Java.
Bert, je hebt ons al enorm geholpen met het adres op Batavia Gang Zecha, nu Jakarta Jalan Puntu Air 2; welke een van de adressen is welke we gaan bezoeken.
Ook het adres aan de Boengzoeweg (naam uit 1946) is voor ons erg belangrijk in verband met onze voorouders. (adjudant G.J. Jansen, officier Leger des Heils)
Wie kan ons helpen? Alvast heel veel dank.
Met vriendelijke groeten,
Wilco & Ineke Jansen
De Boengsoeweg heet tegenwoordig Jalan Veteran. Deze is het verlengde van Jalan Lembong en loopt van Jln Sumatra (west) tot Jln Jeneral Ahmad Jani (oost), dit alles een paar blokken NO van Hotel Homann. Wat ik niet weet, is of het meest oostelijke stukje, vanaf Jln Sunda, destijds ook al bij de Boengsoeweg hoorde.
De nummering is me onbekend.
Bert
M.J.Hardy,
Mijn verontschuldingen voor het late antwoord. Volgens de “hoge heren” die het kerkhof beheren,
is er geen graf dat aan mijn moeder behoort. Van de foto’s die ik heb gezien, zijn een heleboel “oude graven” opgegraven en de zerken her en der gegooid. Granted, mijn moeder overleed in October 1947, zo dat is meer dan 60 jaar geleden. Ik weet, dat ze een ereveld hebben aangelegd, maar dat is apart van het “gewone” kerkhof. In ieder geval, ik heb de foto’s van mijn moeder’s graf.
Nog bedankt voor je moeite. I do appreciate it.
Vera Hager
Mijn opa (Heimen van Beek, geboren 03-10-1919 te Djatinegara) en zijn vader Wouter van Beek, geboren 27 juli 1886 te Magelang hebben beide geinterneerd gezeten in verschillende kampen. De interneringskaarten heb ik inmiddels van beide gevonden, maar ik kan niet achterhalen in welk kamp ze hebben gezeten.
Weet iemand hoe ik hierachter kan komen?
Alvast bedankt!
Dag heer van Beek. Ik ben ook een van Beek. Mijn grootvader Karel van beek komt ook uit Magelang, Hij woont momenteel in Spanje. Hij heeft een aantal jaar in Kareng asem op Bali gewoond. Het schijnt dat zijn moeder iemand van Tahiti is. Zou het mogelijk zijn dat wij familie van elkaar zijn?
Salam,
mas van Beek,
Dat zou best eens kunnen!
Mijn opa heeft een broer die Karel van Beek heet, in magelang is geboren en nu in spanje woont. Is uw grootvader getrouwd met Gerry en eventueel nog een broer (Victor van Beek) die ook in spanje woont?
Dat klopt helemaal! Dan bent u mijn achterneef als ik het goed heb. Opa Karel heeft heel veel broers waarvan de meeste al overleden zijn. En die broers hebben allemaal veel kinderen en kleinkinderen waardoor onze familie zeer groot is. Karel van Beek heeft 2 kinderen en vijf kleinkinderen(Waarvan ik er een ben). Ik heb van de van Beek kant alleen(zover ik me kan herinneren) oom Vic en zijn vrouw ontmoet. Vorig jaar is nog een achternichtje bij ons gekomen. Ben de naam van haar opa van Beek alleen vergeten. Hoop dit jaar de van Beek tak in Californis te kunnen ontmoeten.
Salam dan hormat
Raymond,
Twee mogelijkheden: gegevens opvragen bij Rode Kruis in Den Haag of bij SAIP in Heerlen.
Zie de daarvoor bestemde info op hun websites.
Hartelijk dank voor het antwoord!
Karel van Beek is eigenlijk een oom van mijn moeder. Mijn opa (en dus broer van Karel) is Heimen (Henk) van Beek. Mijn moeder is Miranda, dochter van Heimen. Wel grappig om hier een familielid te ontdekken.
De tak in Amerika heb ik nog niet ontmoet, maar onze familie is zo ook groot.
Wat is uw naam eigenlijk? Ik ben samen met een nicht bezig om een stamboom te maken namelijk.
Als ik je emailadres mag stuur ik je de info door van onze kant van de ‘van Beek’.
Of misschien kan Buitenzorg mijn emailadres even sturen naar jou.
ja hoor mijn emailadres is raymondvbeek@gmail.com
Ook ik zoek het graf (als die er nog is ) van mijn overgrootvader. Zijn naam Adolf Günther. Ooit zag ik een foto van het graf. Mijn oma stond naast zijn graf. Ik weet dat zij in Sawah Lunto hebben gewoond maar door de bekende omstandigheden zijn ze gevlucht naar Batavia. Nu weet ik dus niet of hij in Sumatra of in Batavia djokja begraven is.
Is dit zijn volledige naam? Wat zijn de data van geboorte en overlijden? Wat deed hij voor de kost?
Wat is er met die foto gebeurd?
Gevangen gezeten in Bangkinang (w-Sumatra)
J.A Günther geb.1916 opz. mijn sawah-lunto
V.Günther ” 1895
Geevacueerd naar Batavia zover ik het weet , Dec. 1945
siBo