Java Post

Omzien in Verwondering

De Java Post ontleent zijn naam aan de ´Java-Post´, een ´Weekblad van Nederlands-Indië´, dat voor het eerst verscheen op 14 maart 1903. De Java-Post had een jaar later ongeveer 450 abonnee´s, en tien jaar later, op zijn hoogtepunt,  ongeveer 800. Het was een blad door en voor katholieken, maar richtte zich ook af en toe op andere gelovigen. Het was geschreven in het Nederlands. De Javapost (zonder tussenstreepje, zoals het vanaf 1906 zou heten) heeft bestaan tot 1927 toen het werd opgevolgd door het katholieke dagblad De Koerier.

Méér dan de naam heeft de huidige Java Post niet gemeen met het weekblad van een eeuw geleden. De ´nieuwe´ Java Post wil terugblikken op gebeurtenissen in de geschiedenis van de laatste decennia van Nederlands-Indië. Niet vanuit een nostalgische hang naar het oude tempoe doeloe, maar veel meer vanuit een kritische blik op het verleden. De zelf deels in Nederland-Indië opgegroeide Annie Romein-Verschoor gaf haar autobiografie de titel mee ´Omzien in verwondering´. De nieuwsgierigheid die uit deze titel spreekt vormt ook de leidraad en ondertitel van de nieuwe Java Post.

De Java Post geeft ruimte aan een aantal artikelen die ik publiceerde in Pelita Nieuws, aangevuld met allerlei andere onderzoeken en wetenswaardigheden. De Java Post leent zich uitdrukkelijk ook voor bijdragen van anderen die kennis hebben van Indië. Lezers wordt uitdrukkelijk gevraagd te reageren…     

Bron:  Steenbrink, K., Catholics in Indonesia 1808-1942, a documented history. Deel 2. KITLV Press, Leiden, 2007

8 reacties op Java Post

  1. Londoh zegt:

    Hi Bert,

    De eerste negen verhaaltjes die in de “Java Post” zijn opgenomen zien er bijzonder veelbelovend uit, ik ben zeer benieuwd hoe het vervolg zal zijn. Met veelbelovend bedoel ik verhalen over zaken die bij de gemiddelde lezer onbekend zijn, over het meeste dat je vertelde had ik nog nooit gehoord. Ook de sobere vormgeving past bijzonder goed bij hetgeen je te vertellen hebt.

    Ik hoop dat er een voortzetting komt waar wij als lezer nog lang van mogen genieten.

    Succes

    Londoh

  2. Janneke Budding-Derks zegt:

    Deze website is een geweldige bron voor mij bij het schrijven van een boek over de Indische jaren (inclusief kamptijd) van mijn schoonmoeder, mevrouw To Budding-Peper. Dank!!
    Voor zover ik nu kan nagaan zat ze in Tjihapit en Tjideng. Later, samen met haar man, Aris, in Tjimahi.
    Mocht iemand mijn schoonouders gekend hebben in Indië (1939 – 1948), dan kom ik graag met ze in contact!

  3. Galoust zegt:

    Beste forumleden,

    Ik ben nieuw op het forum.
    Mijn opa en oma komen uit Surabaya/malang.
    Ik wil graag kijken waar ze vandaan komen verlang ernaar.
    Mijn oma is geboren in de lafayette klinik heet nu anders geloof ik, ze woonde in de jalan sumbing weet niet welk huis en of het een lange straat is.
    Mijn opa is geboren in Surabaya zijn moeder had een hotel onder de naam hotel pregolan heb foto’s gevonden uit jaren dertig of iets later.
    Zijn vader had een melkerij dokkarverhuurbedrijf bij malang in de buurt.
    Wie o wie weet waar dat zou kunnen zijn heb wat foto’s gevonden van de melkerij achterop staan een adres. Glintung 66 ???? Waar zou dit kunnen zijn.

    Hij zat op de fraterschool daar willen we ook heen.

    Mijn belangrijkste vraag is malang veilig met onze dochter van 2 en waar kunnen we het best overnachten geld is niet belangrijk veiligheid en schoon wel erg belangrijk.

    Ik lees veel verhalen over lawaai van de moskeeën maar zijn er accommodaties die hier geen last van hebben kwa lawaai.

    Ik hoop dat mensen mij eerlijk kunnen beantwoorden en mij raad kunnen geven.

    Heel erg bedankt.

    Selamat Fam.

    Amsterdam

  4. Irene van Kuyk zegt:

    Mijn man en ik wonen tijdelijk in Singapore bij onze zoon, die hier voor een Amerikaanse Co. werkt. Hij heeft ons getrakteerd op een trip naar Soerabaya voor mijn 74ste verjaardag.
    We hebben in de Sarkies room van Hotel Majapahit gelogeerd wat vroeger het Oranje Hotel heette. Het was niet goedkoop maar we hebben heerlijk genoten van de oud koloniaal karakter van het hotel maar er zijn natuurlijk ook heel veel goedkopere hotels die ook heel erg goed zijn. Soerabaya is heel erg schoon geworden door toedoen van TRI RISMAHARINI de eerste vrouwelijke burgemeester van Soerabaya, die behalve dat ze ingenieur is ook een Master Degree heeft in Urban Development Management van de Institute of Technology in Soerabaya en Urban Development Management in Institute for Housing and Urban Development Studies in Rotterdam.
    Met een chauffeur driven car zijn we naar Malang en Batu geweest wat een hele mooie en veilige trip was. Als je meer wil weten kun je mijn contact details eventueel krijgen via deze Java Post.
    Met vriendelijke gout,
    Irene van Kuyk

    • Ed Vos zegt:

      Ik ben zeer geinteresseerd in uw trip, bij deze Bert, graag de contactdetails toezenden. Vorig jaar geen gelegenheid gehad om naar Surabaya te gaan vanwege een ernstige ziektegeval in de schoonfamilie. De volgende keer moet het er maar van komen. Maar eerst een bezoek brengen aan Jatiroto naar het huis van mijn vader en grootvader en waar nu mijn jongere neven en nichten wonen. Ik kijk er al naar uit.
      Voorlopig moet ik het maar doen met wat anderen over Surabaya vertellen en naar mooie plaatjes kijken

  5. Vincent van bommel zegt:

    Heette Java Post ná de oorlog Java Bode? Mijn ouders hadden deze krant namelijk toen wij op Java woonden van 1945 tot 1959. Hun eerste huis -waar wij tot aan het eerste Nederlandse verlof in 1959 woonden- was Moesieweg 16. Ik neem aan dat dát huis tot het Tjideng vrouwenkamp behoorde, maar weet het niet zeker. Mijn ouders hebben het er wel eens over gehad toen zij nog leefden.

    • buitenzorg zegt:

      Vincent,
      Het waren twee verschillende kranten en hadden niets met elkaar te maken. De oorspronkelijke Java Post heeft natuurlijk ook niets te maken met de Java Post die je nu leest. Ik heb alleen de naam geleend. Java Post klinkt wat minder oubollig dan Java Bode.

    • Bill Zitman zegt:

      Vincent – ter aanvulling van je vraag – de Java Bode was een dagelijkse krant die alreeds in 1853 gedrukt werd. In de 40/50er jaren werkte mijn vader voor deze krant en wij woonden in Tjideng op de Biak weg – het verlengde van de Moesi weg (twee minuten lopen van je huis). De Moesi weg vormde deel van het Tjideng vrouwen kamp gedurende de jappentijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s